mércores, 5 de agosto de 2015

"Moitos nenos en Galicia acaban vendo o galego como unha lingua estranxeira"

A iniciativa de Rinoceronte Editora, Uxía Piñeiro encargouse de dirixir A lingua dos nenos, documental no que se analiza o difícil que é que un neno fale galego en Galicia. Que fale a lingua propia do país no propio país. "Intentamos debullar unha situación xa habitual e en certo modo curiosa; por que os nenos cambian de idioma sen unha razón contundente?", asegura a directora. E fixérono desde o punto de vista dos pais, de familias que falan galego aos seus nenos pero que ven como estes mudan as verbas co paso do tempo.
'A lingua dos nenos' analiza con varias familias o paso ao castelán de pequenos criados nun ambiente galegofalante
Uxía Piñeiro ve ata "normal" que a maioría dos nenos cambien de idioma. "Ven que o castelán é a lingua predominante en case todos os ámbitos e acaban por utilizar o que máis escoitan; aínda que na casa se utilice o galego, é complicado que o acaben usando maioritariamente ou mesmo que o empreguen algo", reflexiona a directora, que cre que non se pode citar un motivo que explique este desleixo cara á lingua propia. "O motivo é toda a situación na que se atopa o galego".
De feito, Piñeiro recoñece que as conversas cos pais protagonistas do documental comezaban polos seus fillos, pero derivaban sempre na situación global do galego: a falta de normalización, a súa escasa presenza na escola, os prexuízos que o arrodean... "Na escola os nenos viven case unicamente en castelán, especialmente nos primeiros anos, na escola infantil", relata a directora do documental, que comprobou en boca das familias como moitos nenos volvían usar o galego "polo menos na casa" a partir dos sete anos. Pero xa non é a súa lingua habitual e non é algo que se dea en todos os rapaces. Nin moito menos.
"Na escola os nenos viven case unicamente en castelán, especialmente nos primeiros anos, na escola infantil", di a directora
A situación da escola é clave para os pais que falan nunha fita que se espalla na Rede para denunciar unha situación tan real como surrealista. "Hai moitos casos nos que os nenos acaban vendo o galego como unha lingua estranxeira, coma se fose inglés ou outra porque o peso que ten na escola é semellante ao de calquera outro idioma e en moitas zonas de Galicia tampouco se escoita na rúa", asegura. Nin na maioría de medios de comunicación, nin nos filmes, nin nas cancións que escoitan...
"Coñezo pequenos que saben falar galego do mesmo xeito que saben falar inglés... A única lingua que falan ben é o castelán"
"Coñezo pequenos que saben falar galego do mesmo xeito que saben falar inglés... A única lingua que falan ben é o castelán", insiste. quen cre que a presenza do galego no ensino "é fundamental". "Ao final, son seis horas nas que están nun lugar no que se debería ver como normal falar en galego, cando ás veces tan só se utiliza nunha materia", insiste Piñeiro, que cre que as cousas aínda van peor que hai uns anos. "Na miña xeración, aínda que haxa pouca xente que fale galego, si que o saben... Moitos rapaces de agora non son nin capaces de empregalo ben", insiste.
No documental, son varios os pais que explican a súa experiencia. Alfredo Ferreiro e Tati Mancebo; Ramiro Torres e Isabel Ferreiro, Henrique Harguindey, Mar Hermida, François Davó e a vicepresidenta da Mesa pola Normalización Lingüística, Mónica Pazos. Case todos coinciden en que, malia criarse nun ambiente familiar galegofalante, os seus fillos cambian de idioma ao chegar ao colexio e recupérano -pero pouco e limitado a certos ambientes- pasados uns anos.
Todas as familias que participan coinciden en que os nenos deixan de falar galego ao chegar ao colexio
"Entre a escola, parte da familia, a televisión, os vídeoxogos...", lembra unha familia, que cren que o principal prexuízo para o uso do galego é "o contexto da escola" onde "se fala maioritariamente castelán". "Cando algúns din que se impón o galego e que non lles deixan falar castelán, gustaríame que me dixesen de que estamos a falar", asegura Tati Mancebo.
"Moitas veces preguntáronme por que lle falaba galego aos meus fillos... A min non se me ocorrería preguntarlle a ninguén por que educa os seus pequenos en castelán ou francés", pregúntase Mar Hermida, que lembra como seus cativos pasaron de ser galegofalantes a empregar o español "100%" logo de empezar o colexio. Ramiro Torres e Isabel Ferreiro reparan tamén noutra situación nada estraña: "Seus avós falaban sempre galego menos coas nenas, ás que lles falaban castelán".
"A escola pública contribúe á desgaleguización", di un dos pais protagonista do documental
Todos, malia todo, coinciden en que a escola é fundamental e a diminución progresiva do galego nela provoca que sexan moitos os rapaces que acaban por cambiar ao castelán, maioritario tamén nos medios, no cinema e na rúa de moitas vilas e cidades. "A escola pública contribúe á desgaleguización", resume François Davó.

A lingua dos nenos

CC BY-SA Rinoceronte Editora

Cando as crianzas son instrumentos e vítimas da violencia machista

Na última década 44 menores foron asasinad@s polo machismo no Estado español, 26 durante o réxime de visitas.

Hai un ano o Comité para a eliminación de todas as formas de discriminación contra as mulleres das Nacións Unidas condenou o Estado español por neglixencia no marco do caso presentado por Ángela González, a nai dunha crianza asasinada polo seu ex-compañeiro. O crime fora cometido en 2003 durante o réxime de visitas que lle fora concedido ao pai, que contaba coa custodia compartida, embora fora denunciado até en 30 ocasións por violencia machista.
Após 11 anos de longa batalla xudicial no Estado español, onde non foi escoitada, Rodríguez acudíu á organización internacional quen condenou o Reino de España a indemnizar a denunciante mais tamén a introducir mudanzas no seu ordenamento xurídico para garantir que os antecedentes por violencia machista sexan tidos en conta nos procesos de custodia.
O caso de Ángela Rodríguez non é illado. Na última década 44 crianzas foron asasinadas pola violencia machista. De entre elas, 26 fórono en réxime de visitas, segundo recollen os dados fornecidos pola Federación de Asociacións de Mulleres Separadas e Divorciadas. Aliás, 3 foron asasinadas estando a nai presente.
"Non deberían ver os fillos" mais cando as denuncias por violencia machista "chegan aos xulgados é moi habitual" que se lles concedan "visitas, quer vixiadas quer sen vixianza", explica Rosa Fontaíña
Segundo @s profesionais, trátase dunha violencia instrumental que emprega as crianzas para danar as mulleres. Mais tamén son "vítimas directas" sinala Rosa Fontaíña desde a Rede veciñal contra os malostratos de Vigo en conversa con Sermos Galiza.
Vítimas directas
"Estas personaxes", explica en relación aos maltratadores, "non deberían ver os fillos" mais cando as denuncias por violencia machista "chegan aos xulgados é moi habitual" que se lles concedan "visitas, quer vixiadas quer sen vixianza", acrecenta. E, nese senso, "úsanos para meter guerra" e "acaban agredindo as nais influídos" polo home.
Fontaíña lembra o caso dunha nena de 4 anos. "Volveu de estar co pai e a nai tremeu cando lle escoitou dicir 'non me toques que eu non sabía que eras unha puta'. Isto é tremendo", sinala. "Hai mulleres que están a renunciar á manutención para ver se desisten de ver os fillos".
"Reclamamos no Parlamento que porfavor non se lles concedan visitas aos delincuentes", denuncia mentres recoñece que non se está a facer nada ao respeito. "A culpa é de fiscais, de xuíces e do goberno que non toma medidas".
"Usan os fillos para meter guerra e acaban agredindo as nais influídos"
Mais non só as crianzas son instrumentos da violencia contra as mulleres, senón tamén "vítimas directas" desta embora a lexislación vixente non as recoñeza como tal. "Coñecemos o caso dun maltratador que agredía a muller, a filla e a sogra. Contaba cunha orde de afastamento da muller mais a filla non se consideraba vítima directa malia as palizas que lle daba, mesmo fotografamos as magulladuras". "Esta lei ten todos os baleiros do mundo en canto ás fillas e fillos", explica Fontaíña. "É unha senrazón".
Neste senso, o Consello de Ministros español aprobou en febreiro deste ano a Lei de Protección da Infancia na que se recoñece como "vítimas directas" da violencia machista @s fill@s menores de idade prevendo que poidan ficar coas nais en procesos xudiciais por violencia de xénero. Através da modificación do artigo 1 da Lei para o tratamento integral da violencia contra as mulleres sinálase a obriga da xustiza de se pronunciar sobre medidas cautelares que atinxan @s menores e prevese que estas crianzas "poidan permanecer coas súas nais", sinala o texto.

martes, 4 de agosto de 2015

As eternas favoritas

Os graos máis demandados polos estudantes seguen sendo os relacionados coas Ciencias da Saúde.

Hai varios meses que remataron as penúltimas probas da historia da Selectividade en España. En 2017 desaparecerán. Non haberá máis. No seu lugar poñerase un exame tipo test que terá como máximo 350 preguntas. Non obstante, a eterna pregunta cargada de dúbidas e estrés, e acompañada dos numerosos consellos dos máis achegados, seguirá aí: E agora que carreira estudo? A resposta, salvo para os máis vocacionais, seguirá resoando goberne quen goberne e haxa probas de acceso ou non. E mesmo, para algúns, a dúbida seguirá existindo ata que rematasen o grao e xa posúan, por fin, o prezado título.
Os datos revelan que hai alumnos que si o teñen moi claro. O curso pasado as carreiras máis demandas no noso país foron Medicina, Veterinaria e Enfermaría, as mesmas que, salvo algunha variación, coparon o podio os últimos anos. Xeralmente os graos de Ciencias da Saúde son os que máis solicitudes teñen e, polo tanto, requiren dunha nota de expediente e Selectividade moito máis alta.
"No noso caso, case sempre Medicina está entre as máis demandadas", subliña Gaspar Roselló, vicereitor de Planificación e Avaliación Institucional da Universidade de Barcelona (UB). "Persoalmente creo que os graos relacionados coa saúde sempre se colocarán aí porque a Universidade de Barcelona está situada entre as mellores de España e iso inflúe na demanda". O setembro pasado a UB ofertou 259 prazas para os estudantes de Medicina e houbo unha demanda de máis de 1.500 prazas. En segundo lugar, con 959 peticións para 480 prazas, está Psicoloxía e o terceiro posto desta universidade foi para Dereito, con 600 solicitudes para 430 pupitres. "A moda non inflúe moito. Aínda que si é certo que nos últimos anos notamos un incremento notable no grao de Criminoloxía e na dobre titulación de Farmacia e Nutrición", apunta Roselló.

As burbullas da educación

O boom das carreiras de Arquitectura e Medicina segue imparable. En España hai 49 centros públicos universitarios e 19 ofrecen o grao de Arquitectura (39%), fronte a 14 dos 20 privados (70%). Hai 45 anos só ofrecíase en seis en total. A burbulla da construción, que empezou en 2000, fixo que se multiplicase a demanda e que todas as facultades quixesen impartir estes estudos nas súas aulas. Pero a crise estalou en 2007. E agora, en Madrid por exemplo, Arquitectura impártese en nove escolas, mentres que en Chicago, con case o dobre de poboación, só en dous.
O Sindicato de Arquitectos de España calcula que coa picada do ladrillo, o 71% dos licenciados está no paro, subempregado ou traballa de forma precaria. Non obstante, gradúanse 2.000 ao ano e hai 60.000 colexiados.
A situación da Medicina é practicamente igual. Hai nove anos había 28 facultades, agora 41. En España hai máis escolas por millón de habitantes que en Reino Unido, Francia e Italia. O presidente da Organización Médica Colexial, Juan José Rodríguez Sendín, dixo en 2014 que hai 3.000 médicos no paro e "por se fose pouco" se foron outros 3.000 ao estranxeiro.
O problema para estes últimos é que un graduado en Medicina non pode traballar en España, nin en Europa. Necesita unha especialización e, polo tanto, unha praza como médico interno residente (MIR). "Hai que aproveitar os recursos económicos ao máximo e este país non se pode permitir perder profesionais que custou formar entre 200.000 e 250.000 euros", subliñaba Francisco Miralles, da confederación do sindicato médico o ano pasado.
En España hai 1,78 universidades por cada millón de habitantes. O o que é o mesmo, o Sistema Universitario Español (SUE) o teñen conformado, no curso 2014-2015, un total de 83 universidades, das que 50 son de titularidade pública e 33 privada. Estas últimas, segundo o Ministerio de Educación, están a proliferar, con case unha nova cada ano.
Pois ben, a unha de cada tres universidades accédese cunha nota de admisión de 5 puntos e practicamente ao 60% delas con menos dun 6,5, segundo recolle o último informe Datos e cifras do sistema universitario español. Curso 2014-2015, de Educación. Por ramas, a unha de cada dous titulacións de Artes e Humanidades éntrase cun cinco, e no 80,3% delas, con menos dun 6,5. Nas relacionadas con Ciencias da Saúde acontece o contrario. Cun cinco só accédese ao 7,8% das titulacións e, con menos dun 6,5, ao 15,3%, segundo o informe. Debe advertirse que a nota de corte é a nota mínima coa que un estudante pode acceder a un grao e a nota de admisión é a nota con éntraa cada alumno.
O caso da Complutense de Madrid, a universidade presencial con máis alumnos de España, é similar ao de Barcelona. O pasado ano a carreira que máis demanda tivo foi Medicina, seguida de Veterinaria, Psicoloxía e Periodismo. Ademais, obtivo por segundo ano consecutivo o grao coa nota de corte máis alta dos campos públicos, cun 13,325 sobre 14, na dobre titulación de Matemáticas e Física. E noutro dos grandes centros da Comunidade de Madrid, a Universidade Autónoma (UAM), o grao con máis solicitudes tamén foi Medicina, seguido por Enxeñaría Aeroespacial, Psicoloxía e Enfermaría. "Os últimos anos son bastante parellos e persoalmente creo que a moda non inflúe moito", apunta Julio Contreras, o novo vicereitor de Estudantes da Universidade Complutense de Madrid (UCM). "Este ano sae por primeira vez un grao de desenvolvemento de videoxogos na Universidade de Alcalá que igual é a sorpresa e ten moita demanda".
Na análise por ramas do Ministerio de Educación obsérvase un descenso dos estudantes de Enxeñaría e Arquitectura do 6% respecto ao curso anterior, o que supón en termos acumulados un 24,6% menos nos últimos dez anos. É dicir, perderon un de cada catro estudantes. Tamén baixan, aínda que en menor medida, os matriculados no resto de titulacións, con excepción das relacionadas coas Ciencias da Saúde, que se duplicaron na última década. En Artes e Humanidades, a taxa de variación anual é do -2,5%. En Ciencias Sociais e Xurídicas, do -2,1% e en Ciencias, do -2,2%. Esta redución, segundo Educación, é "especialmente significativa" porque, ao igual que nos estudos de Enxeñaría, significa unha perda de alumnos do 25% dende 2005. En 2013-2014 matriculáronse en España 1.412.673 estudantes de primeiro ano, o que supón un 1,5% menos que no curso anterior.
Por outro lado, as carreiras que menos acollida teñen seguen sendo aquelas que pertencen á rama da Filoloxía. A hebrea, a románica, a eslava e a portuguesa son as de menor aceptación. O argumento que dan os expertos tamén repítese: son carreiras vocacionais. "As titulacións relacionadas cos Humanidades case sempre están entre as menos demandadas. Os únicos estudos que se manteñen estables e están relacionados coa Filoloxía son os Estudos Literarios, os ingleses e a Lingua e Literatura moderna", apunta o profesor Roselló, da Universidade de Barcelona. "No noso caso, a menor demanda, e cun descenso moi pronunciado nos últimos anos, é para Xeografía".

O debate

Ante esta realidade os centros públicos reciben un debate que sempre xorde por estas datas: Hai que estudar carreiras en función da demanda laboral? O exministro de Educación, José Ignacio Wert, xa o dixo en 2013: Deberíase inculcar aos alumnos universitarios que non pensen só en estudar o que lles apetece ou en seguir as tradicións familiares, senón que pensen en termos de necesidades e do seu posible empleabilidad". Indo un paso máis alá, o profesor Carlos Arroyo, e autor de varios libros de autoaxuda ao estudante, explicaba nun blog deste xornal que o mundo profesional de agora tende ao historial académico dos aspirantes pero, simultáneamente, ten en conta cada vez máis o perfil persoal, o estilo e as competencias de cada un. "Para un banco quizais sexa máis interesante un enxeñeiro con tres idiomas que un licenciado en económicas cun nivel medio de inglés", afirma.
Que din os datos? As titulacións que contan con máis saídas profesionais actualmente son Administración e Dirección de Empresas (ADÍA), Enxeñaría Industrial, Informática e as da rama da Sanidade. Ao outro lado da balanza sitúanse os enxeñeiros navais, os arquitectos, os químicos, os filólogos e os enxeñeiros electromecánicos, segundo un informe da firma de recursos humanos Adecco. "Un consello que damos sempre e que, ademais, piden os nosos clientes é que para saír ao mercado laboral é indispensable dominar inglés ou francés", subliña Rubén Fernández, apoderado de Spring Professional de Adecco.
Se xa se dispón do coñecemento do idioma, por comunidades autónomas, Madrid é a que máis oferta de emprego dirixe aos recén titulados, co 31,24% do total, seguida a gran distancia por Cataluña (13,61%), País Vasco (11,26%) e Andalucía (10,42%), segundo Adecco. No outro extremo estarían La Rioja, Cantabria e Navarra. "Se volvese estudar agora, recomendaría que se botase un ollo cara a onde se está a dirixir o mercado laboral", di Fernández.
Por carreiras, a diplomatura en Turismo e a Enxeñaría Técnica Forestal son as que menos opcións laborais presentan, segundo os datos oficiais. En ambas as dúas un de cada dous titulados rematou empregado en algo para o que non necesitaban ningún tipo de cualificación nin unha formación superior ao graduado escolar.
O problema de orientar os estudos cara ao mercado laboral é que existe unha correlación coa taxa de abandono, segundo apunta Julio Contreras, vicereitor de estudantes da Universidade a Complutense. "Hoxe estanse demandando uns empregos que dentro duns anos igual cambiaron", subliña. De feito, nos anos 2000 a carreira de Arquitectura tiña unha demanda laboral moi alta, auspiciada polo boom inmobiliario e agora, non obstante, este colectivo é o cuarto con maior taxa de desemprego, segundo o Sindicato de Arquitectos. "Na Universidade valoramos a sociedade do coñecemento. Os anos de estudo non só serven para prepararse para a vida laboral, senón para formar cidadáns con madureza", conclúe Contraeras.

Só dous de cada dez galegos ten un bo nivel de comprensión científica

O 44% dos galegos asegura recibir un nivel de educación nesta área baixo ou nulo e un 95% considera necesario recibir unha maior formación en ciencia.

Os galegos non están feitos para a ciencia. Iso se se ten en contra un recente estudo que apunta que só o 24% deles afirma ter un bo nivel de comprensión científica, mentres que o 53% só entende os conceptos máis básicos e o 23% admite que lle resulta complicado. 
 
O informe, realizado en 2014 por AstraZeneca co obxectivo de analizar o coñecemento e as expectativas dos galegos ante a ciencia, destaca que un 43% dos enquisados considera contar cunha educación científica media, mentres que un 39% afirma recibir un nivel baixo de formación e un 6% asegura non ser formado nesta área. 
 
Aínda que para catro de cada dez galegos o seu grao de educación é baixo ou nulo, é importante destacar que o 96% considera que ter coñecementos básicos sobre ciencia é fundamental. De feito, o 95% dos enquisados recoñece que é necesario impulsar unha maior formación en ciencia, sobre todo nos centros educativos que, cun 87%, encabezan a listaxe de lugares nos que se debe adquirir devandito coñecemento, seguidos de Internet (38%) e os medios de comunicación (28%). 
 
Ademais, para sete de cada dez galegos a tecnoloxía axuda á promoción do coñecemento científico. Iso si, á hora de descubrir conceptos novos e profundar nesta disciplina é importante que o texto sexa divulgativo e así o manifestaron o 57% dos enquisados. Outros factores que fomentan a consulta de material científico son que a súa presentación sexa atractiva  (50%) e o prestixio da fonte (46%). 
 
Neste sentido, hai unha grande diferencia entre a poboación máis nova e os maiores de 55 anos.  Por unha banda, aprécianse amplos contrastes nos galegos enquisados (16 a 24 anos), xa que un 27% asegura ter un nivel de educación científica medio-alto. Mentres tanto, o 40% dos galegos maiores de 55 afirma posuír un nivel baixo de formación en ciencia 
 
Na análise dos resultados por Comunidade Autónoma,  Galicia ocupa a décima posición das comunidades nas que os cidadáns afirman ter un dos niveis máis baixos en educación en ciencia.
 
As maiores porcentaxes de persoas que afirman ter un bo nivel de comprensión científica e un grao de educación alto neste ámbito corresponden ás mesmas rexións: Murcia e Comunidade Valenciana. Con todo, no caso dos niveis máis baixos de educación e comprensión, non existe esta dualidade. 

O Instituto Tecnolóxico de Matemática Industrial promoveu 30 contratos de transferencia dende a nosa terra

Simulación, datos masivos (estatística e big data) e optimización foron as grandes áreas nas que centrou o ITMATI (Instituto Tecnolóxico de Matemática Industrial) a súa actividade de transferencia. Así se fai saber na memoria anual de actividades 2014 presentada e aprobada polo consello de goberno do consorcio ITMATI, instituto galego do que xa temos falado en Código Cero con motivo das súas xornadas so o potencial numérico no progreso económico e social, participadas polo CITIC. No documento presentado agora revélase “un importante medre da actividade do instituto durante o pasado exercicio”, centrada sobre sobre todo na promoción da transferencia de tecnoloxía matemática a partir do coñecemento desenvolvido nas tres universidades galegas e na achega de respostas eficaces ás demandas das empresas, das industrias e das entidades públicas.
En termos concretos, puxéronse en marcha preto de 30 contratos coa participación directa de 19 empresas e entidades e a colaboración de máis de 30 entes, ademais de crearse 21 postos de traballo. Así, dende a constitución de ITMATI (marzo de 2013) promovéronse 7 contratos no marco de convocatorias FEDER Interconecta; 13 de colaboración tecnolóxica directa con empresas e entidades; un proxecto estratéxico de consorcios de investigación empresarial (CEN) xestionado polo Centro de Desenvolvemento Tecnolóxico Industrial (CDTI); dous proxectos de investigación e de desenvolvemento individuais (PDI) xestionados por CDTI; dous cursos de formación; unha Unidade Mixta de Investigación Repsol-ITMATI no marco da convocatoria da Asociación Galega de Innovación, e un proxecto competitivo concedido polo Goberno noruegués.
Por áreas de transferencia, destaca en número a de simulación, con 21 proxectos activos, que superaron o 60% da facturación do centro. A continuación sitúase a área de optimización con 12 proxectos activos que representan o 25% da facturación. Finalmente, a área de estatística/big data conta con 7 proxectos activos, que supoñen o 14,87%. A tecnoloxía matemática permitiu a ITMATI resolver problemas “de gran interese en practicamente todos os sectores industriais”, sinálase no informe do consorcio, onde se engade que os contratos con maior facturación foron os sectores da enerxía, materiais, naval e medio ambiente.
A formalización dos devanditos proxectos achegaron en torno ao 95% dos ingresos do instituto durante 2014, acadándose os 525.519,35 euros (excluíndo o IVE). O total de facturación no pasado ano ascendeu a 551.529,35 euros.
Ademais, o ITMATI participou na organización de numerosos eventos. Entre eles salientan cinco iniciativas específicas de interacción matemática-industria ou accións internacionais como os dous proxectos no ámbito metalúrxico co Instituto de Investigación Teknova AS (Noruega). Con estas e outras accións, sinalan fontes do consorcio galego, “divulgouse a capacidade transversal das matemáticas a empresas e organizacións de diferentes sectores produtivos,e facilitouse, dinamizouse e fomentouse o coñecemento da utilidade destas tecnoloxías, con especial énfase nas PEME e na sociedade, para que actúen como elemento innovador da innovación na industria, e esperten o seu interese”. Dende o centro, ademais, mantivéronse contactos bis a bis con empresas e organizacións, accións que difundiron tanto en medios de comunicación convencionais e dixitais, así como nas principais redes sociais (Twitter, LinkedIn) e no espazo web de seu, itmati.com.

“Vivir en galego é moi difícil”

DOCUMENTAL SOBRE O ABANDONO DA LINGUA NA INFANCIA

“A lingua dos nenos” é un documental producido por Rinoceronte Editora que se achega, a través dun grupo de nais a pais, ao proceso de abandono do galego na infancia.

Dispoñíbel na rede está o documental “A lingua dos nenos”, producido por Rinoceronte Editora e dirixido por Uxía Piñeiro con realización de Carla Avión que reflexiona sobre o abandono da nosa lingua na infancia, en nenos e nenas que viven nun entorno familiar galego falante. A través de entrevistas con nais e pais, o documental amosa casos particulares de familias con vontade de educar aos seus fill@s en galego mais que asisten ao cambio da lingua, en maior medida ao se escolarizar.
Pais e nais explican tamén as súas estratexias para que a xeración máis nova continúe ou mesmo regrese a súa lingua materna. O escritor e investigador Henrique Arguindey, un dos entrevistados, explica que o seu fillo volveu ao galego xusto despois dunha estadía fóra de Galiza. “Arríncanllela lingua”, afirma.
“É moi difícil vivir en galego”, apunta Mar Hermida ao tempo que relata que en varias ocasións téñena parado para dicir “Y le hablas a los niños en gallego?”. “Cando se nos di ás persoa que falarmos galego que o galego se quere impoñer, comer o espazo do castelán, gustaríame que explicasen de que estamos a falar”, sinala Tati Mancebo. Ramiro Torres, Isabel Ferreiro, François Davó e a vicepresidenta da Mesa, Mónica Pazos.

VER VÍDEO. 


luns, 3 de agosto de 2015

Escola Semente de Compostela duplica alunado a respeito do ano passado

O novo feito desta iniciativa popular soma-se às aberturas de inscriçons em Vigo e Trasancos.

A Semente de Compostela, a primeira das fôrom abertas no país, explica que "como a matrícula do próximo ano [2015 - 2016] duplicou a do presente [2014 - 2015], tivemos que duplicar também as nossas instalaçons". O novo local que a escola abrirá, a Semente da Torreira, já recebe as obras de acondicionamento. Estará a apenas uns metros da Semente das Salvadas em que, até agora, as crianças de Compostela participavam nesta experiência educativa e desde setembro as crianças poderám desfrutar do novo espaço compostelano.
O sucesso da Semente nom se termina em Compostela, e a experiência - para além de multiplicar ano por ano o alunado - já está presente também em Vigo e Trasancos: A escola viguesa (no bairro de Teis), que é promovida pola Associaçom Pró-Escola Semente de Vigo, já abriu período de matrícula, e chama as crianças de 2 a 6 anos, alvo do projeto, a se inscreverem. Quanto à de Trasancos, até 31 de agosto as e os cativos podem pré-inscrever-se nesse centro de Narom.
O sucesso deste projeto nascido dos movimentos sociais galegos é incontestável quatro anos depois do seu início. Sem ánimo de lucro e impulsionada inicialmente pola Gentalha do Pichel a rede tenciona conformar as bases necessárias para a criaçom da Escola Nacional Galega.  Tomam o seu nome das Escolas de Ensino Galego criadas a começo do século XX polas Irmandades da Fala, e impulsionadas por Leandro Carré e Ángelo Casal.
Nas Escolas de Ensino Galego, todas as atividades som desenvolvidas em galego, que é lá entendido como "parte indissolúvel da nossa cultura, da nossa história e do nosso futuro" defendendo ainda o seu caráter internacional num espaço intercultural.
A pedagogia transformadora aplicada nas Escolas Semente ao serviço dos interesses populares, baseiam-se nos princípios de coeducaçom, laicidade, assemblearismo, interaçom com a natureza, respeito pola autoregulaçom da criança e integraçom no contexto do seu bairro e da cidade.

O Campus da Cidadanía da USC, un proxecto inmediato

O reitor informou no Consello de Goberno do estatus quo deste novo proxecto de Campus de Excelencia.

Converterse nun referente nacional e internacional de excelencia no ámbito da investigación e a docencia en Ciencias Sociais e Humanidades. Ese é o obxectivo do proxecto Campus da Cidadanía no que a Universidade de Santiago está a traballar para sometelo dentro dun ano á aprobación da Xunta de Galicia.
 
O reitor Juan Viaño presentou este mércores no Consello de Goberno a memoria inicial do proxecto, formulado como un campus transdisciplinar que xunta saberes de ámbitos tan diversos como a pedagoxía e as didácticas, a psicoloxía, o dereito, a criminoloxía, a socioloxía, a economía, a empresa, a ciencia política, a filosofía, a antropoloxía e a lóxica, as ciencias da cultura, o xornalismo e a comunicación, a lingüística e a literatura, a historia e a historia da arte, da música e do cine, a xeografía, a arquitectura e o urbanismo.
 
Nos eidos das Ciencias Sociais, Xurídicas e Humanidades, a USC conta con máis de 100 grupos de investigación, dez facultades, unha ducia de centros de investigación  e máis dun milleiro de persoas dedicadas ao estudo do ser humano como elemento nuclear da sociedade, o que implica prestar atención a unha gran variedade de aspectos á vez que representa unha oportunidade de desenvolvemento para as cidades de Santiago de Compostela e Lugo.
 
Cese do vicerreitor Salgado
Na mesma xuntanza deuse conta do cese, a petición propia, do vicerreitor de Internacionalización, Carlos Salgado, que deixa o seu cargo no goberno da Universidade por causa das cada vez maiores responsabilidades que a Unión Europea lle está requirindo con respecto ao proxecto de investigación polo que acadou unha Starting Grant, como el mesmo explicou esta mañá aos membros do Consello de Goberno.
 
O profesor do Departamento de Física de Partículas recibiu en 2011 unha Starting Grant to European Research Council para realizar o proxecto ‘Hot and dense QCD in the LHC era (HotLHC)’ en colaboración co CERN. Salgado é un dos cinco Starting Grant que na USC lideran importantes grupos e proxectos investigadores. “É precisamente este traballo o que me impide dedicarlle o tempo necesario á Vicerreitoría”, dixo. Á volta do verán o reitor nomeará á persoa que lle substituirá.

 

“Estamos no verán!!!” pecha a súa xira no programa de dinamización lingüística FalaRedes 20

A actividade "Estamos no verán!!!" pecha no concello pontevedrés do Grove a súa xira no programa de dinamización lingüística FalaRedes que a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, a través da Secretaría Xeral de Política Lingüística, leva aos concellos da Rede de Dinamización Lingüística (RDL) da Xunta de Galicia. O músico Xoán Curiel e a banda Son+d2 completan así os 18 concertos programados na presente edición.

Máis información na páxina web da Secretaría Xeral de Política Lingüística.

Wert, nomeado embaixador de España na OCDE

O exministro poderá traballar en París coa súa exsecretaria de Estado, coa que casou hai semanas.

El exministro de Educación y Cultura, José Ignacio Wert, ha sido nombrado embajador jefe de la Delegación Permanente de España ante la Organización de Cooperación y Desarrollo Económicos (OCDE) en París.
Se da la circunstancia de que hace dos semanas Wert se casó con Montserrat Gomendio, exsecretaria de Estado de Educación, que desde hace meses está destinada en la OCDE, con sede en París. Es decir, que con el nombramiento del Consejo de Ministros de este viernes, los dos ya trabajarán juntos en la capital francesa.
Wert fue sustituido recientemente por Íñigo Méndez de Vigo al frente del ministerio. Wert había pedido el relevo a Rajoy hace meses por motivos personales y había solicitado este puesto que ahora se le da.
La embajada de la OCDE en París es una de las mejor remuneradas de la representación exterior de España, con residencia oficial en Avenue Foch (una de las calles más caras de París), con piso de 500 metros cuadrados, alquiler de 11.000 euros al mes, dos personas de servicio pagadas por el Estado y coche oficial con chófer, además de un sueldo de 10.000 euros al mes más gastos de representación.
En 2008 fue nombrada para ese cargo por el Gobierno de José Luis Rodríguez zapatero la que había sido ministra de Medio Ambiente, Cristina Narbona.
También ha sido nombrada embajadora en la UNESCO con sede en París Teresa Lizaranzu, directora general de políticas del libro con Wert y esposa de Alvaro Nadal, director de la oficina económica de Rajoy.
Según la referencia del Consejo de Ministros de este viernes Wert "ha sido director técnico del Centro de Investigación Sociológicas, vocal del Consejo de Administración de RTVE, concejal del Ayuntamiento de Madrid, diputado al Congreso de los Diputados por A Coruña, consejero delegado y presidente de Demoscopia, director general de Relaciones Corporativas del Grupo BBVA, y presidente de Kantar Media y de Inspire Consultores, así como de la Asociación Profesional Global de Investigadores de Opinión y Mercado. Profesor de Sociología Política en la Facultad de Ciencias Económicas de la Universidad Autónoma de Madrid. En diciembre de 2011 fue nombrado ministro de Educación, Cultura y Deporte".
Todos los partidos han criticado el nombramiento. Así, el candidato de Izquierda Unida a la Presidencia del Gobierno, Alberto Garzón, ha criticado que se recompense la "pésima" gestión educativa de José Ignacio Wert nombrándole embajador de España ante la OCDE.

Os comedores escolares abrirán antes para asegurar a alimentación

 A Generalitat busca garantir a alimentación dos nenos con menos recursos

O Consell deixará de celebrar funerais en espazos católicos

A Consellaría de Educación valenciana abrirá os comedores escolares 20 días antes para dar "garantía nutricional aos nenos" con menos recursos, segundo indicou este venres o vicepresidente da Generalitat, Mònica Oltra. En lugar de facelo en outubro, farano o 10 de setembro, día de inicio das clases, e ofrecerán o servizo ata final de curso.
A alimentación dos nenos está a ser asegurada en verán polos Concellos e as Deputacións, sinalaron fontes do Consell. Oltra apuntou que a ampliación do calendario do comedor escolar permitirá ás Corporacións provinciais destinar máis recursos aos "buratos negros" que existen no sistema, "sobre todo na franxa de idade de 0 a tres anos e de 16 a 18, nos que a educación non é obrigatoria,".
Oltra anunciou que o Consell ten intención de deixar de celebrar funerais e outros actos solemnes relacionados con eventuais catástrofes en espazos católicos. O obxectivo, recollido de momento nun informe da Consellaría de Transparencia, Responsabilidade Social, Participación e Cooperación, é "respectar" todas as sensibilidades relixiosas dos posibles afectados, así como daquelas persoas que non profesan ningunha fe, e manter a aconfesionalidad da Administración, declarou a vicepresidencia.
Publicidad
Oltra anuncia que a Generalitat non celebrará funerais en espazos católicos para garantir a "aconfesionalidad"
Non se repetirán deste modo, sinalou, actos oficiais na catedral de Valencia como os celebrados tras o accidente de metro do ano 2006.
Oltra criticou a negativa do ministro de Facenda, Cristóbal Montoro, a suavizar o obxectivo de déficit para a Comunidade Valenciana, como formulou a Autoridade Independente Fiscal (Airef). O vicepresidente considerou, como fixo o xoves o xefe do Consell, Ximo Puig, que o ministro incorre en partidismo. Oltra mantivo que Montoro reclama por unha parte axustes á autonomía e, por otra,"se pon en modo campaña electoral e di que se vai subir o salario aos funcionarios".
O vicepresidente afirmou que o Executivo valenciano non vai deixar de financiar cuestións, como as axudas á dependencia, a sanidade aos inmigrantes ou a alimentación dos menores, que considera que forma "parte dos dereitos fundamentais", aínda que iso implique non cumprir cos compromisos en materia de débeda e déficit público.
Oltra admite que os problemas atrasarán probablemente a reapertura de Canle 9: "A vontade foi máis optimista que as posibilidades"
Respecto aos problemas, xudiciais e administrativos, que está a ter o novo Goberno autónomo para reabrir Canle 9 coa rapidez que os seus integrantes prometeron antes das eleccións, Oltra recoñeceu que "a vontade foi máis optimista que as posibilidades"."Si ao final pode facerse o Nou d'Octubre, farase. Eu sempre pensei que era moi difícil".
A Generalitat prevé tamén, asegurou o vicepresidente, crear en todas as consellarías unidades encargadas de velar pola "aplicación efectiva" da igualdade entre homes e mulleres. Estas unidades deberían estar adscritas ás subsecretarias de cada consellaría, sinalou Oltra.

A Asociación Puntogal, recoñecida nos Premios Galicia das Telecomunicacións

O Colexio Oficial e a Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia veñen de fallar os Premios Galicia das Telecomunicacións e da Sociedade da Información 2015, que serán entregados no transcurso da XX Noite das Telecomunicacións de Galicia, que se celebrará, antes de rematar o ano, na Illa da Toxa. Entre os galrdóns destaca o recoñecemento á Asociación Puntogal, premio ao Socio de Honra, e o concedido a José María Pousada Carballo, que recibirá o galardón ao Enxeñeiro do Ano.
O premio Gerardo García Campos á mellor iniciativa empresarial no sector TIC foi para CO2 Smart Tech, S.A., pola súa contribución á creación de emprego, a súa expansión internacional e a consolidación do seu volume de negocio en amplos mercados. O premio GRADIANT á mellor tese doutoral aplicada ao sector TIC 2015 recaeu en Alberto Rico Alvariño por Cognitive and signal processing techniques for improved spectrum exploitation in wireless communications. A tese premiada expón técnicas que incrementan a eficiencia das redes sen fíos e aporta solucións ao problema de reutilización do espectro radioeléctrico, que ten un impacto fundamental no desenvolvemento socioeconómico. Unha mostra da súa aplicabilidade é que os resultados desenvolvidos foron licenciados para o uso da Axencia Espacial Europea nos seus proxectos e estándares.
Foron recoñecidas as Aulas Interactivas para a estimulación cognitiva de alumnos coa síndrome de Down e/ou discapacidade intelectual de Down Galicia
O premio INEO ao produto ou servizo TEIC orientado ao internet das cousas foille concedido a Consultores Tecnológicos Industriales de Galicia, S.L. polo proxecto Open Framework i3. V4.0, un sistema aberto para a extensión da automatización de procesos a partes do sistema produtivo industrial no que aínda non estaban implantados. O xurado, valorou este sistema como unha innovación de aplicación práctica na empresa, que xa está dispoñible comercialmente.
O premio ao Mellor Proxecto TIC con Beneficios Sociais outorgado polo Colexio Oficial e a Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia, en colaboración coa Amtega, recaeu nas Aulas Interactivas para a estimulación cognitiva de alumnos coa síndrome de Down e/ou discapacidade intelectual de Down Galicia. O galardón recoñece o carácter innovador da idea,  a súa viabilidade e aplicabilidade pragmática e a súa  contribución ao acceso ás TIC e a inclusión dixital
Tamén se premia a Retegal "polo seu esforzo e dedicación en pechar a fenda dixital na nosa comunidade"
O premio Acuntia á empresa galega que aposta polo desenvolvemento de infraestruturas intelixentes de telecomunicacións concedéuselle a Retegal, polo seu esforzo e dedicación en pechar a fenda dixital na nosa comunidade. A compañía galardoada despregou unha infraestrutura tecnolóxica que ofrece unha ampla cobertura, a pesar da difícil orografía de Galicia, e permite prestar servizos que van dende a radio e televisión ata o sistema Tetra de comunicación para emerxencias.
O premio Socio de Honra 2015, da Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia, foi para a Asociación Puntogal pola súa contribución á visibilidade, na Rede, da lingua, a cultura e a identidade de Galicia.
A Puntogal recoñéceselle a súa "contribución á visibilidade, na Rede, da lingua, a cultura e a identidade de Galicia"
Por último, o premio Enxeñeiro do Ano 2015 do Colexio Oficial e da Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia recaeu en José María Pousada Carballo pola súa contribución á difusión das Tecnoloxías da Información e a Comunicación en Galicia, primeiro como director da Escola de Enxeñaría de Telecomunicación da Universidade de Vigo, e posteriormente como director do Centro Universitario de la Defensa, na Escola Naval Militar de Marín.

De cada 100 vivendas baleiras que hai en Europa, 3 están en Galiza

No continente hai máis de 10 millóns de moradas sen habitar e 4,5 millóns de persoas sen teito. Desas vivendas baleiras, 300.000 están no noso país, o 3% do total. En poboación apenas somos o 0,5% da UE.

Nunha reportaxe The Guardian poñía cifras a unha desas fendas que atravesa Europa e que asumimos sen nos perturbar: Dez millóns de casas baleiras mentres 4,5 millóns de persoas carecen de teito. Unha fotografía propio do 'nonsense'. Un dado completa esta imaxe: na Galiza hai un total de 299.396 vivendas baleiras segundo o último censo oficial, correspondente ao exercicio 2011. Unha cifra que representa o 18,6% do total das existentes no noso país -1.606.001-. É a porcentaxe máis alta de todo o Estado español.
Na última década aumentou a porcentaxe de vivendas baleiras en Galiza en case un 9%. O 'boom' inmobiliario derivou en construcións a toda costa. Entre 2011 e 2011 na Galiza construíronse 297.118 vivendas, un medre do 22,3 por cento.
En Galiza temos a metade de vivendas baleiras que no Reino Unido. E as mesmas que en toda Grecia
Medidas diferentes
Así pois, hai case 300.000 vivendas baleiras en Galiza, o que significa que de cada 100 vivendas baleiras que hai en Europa, 3 están no noso país. Unha porcentaxe altisima, sobre todo se consideramos que somos apenas o 0,5% dos habitantes da Unión Europea. En Galiza (2.731.000 habitantes) temos en casas baleiras a metade das que hai en Reino Unido (64.500.000 habitantes).
A diferencia do que acontece en Galiza e no Estado español, na maior parte dos estados da Unión Europea teñen políticas e medidas que, quer incentivan plans e proxectos (rehabilitación, aluguer...) para que esas vivendas se usen; ou quer 'punen' que as vivendas estean sen habitar. O que non permiten e que a situación se enquiste e afonde na 'patoloxía urbana' que xa denuncian desde certos sectores.
En Holanda a lei permite ocupar unha vivenda que leve sen habitar máis dun ano, en Francia pódense requisar aquelas que leven baleiras máis de 18 meses e en Alemaña a administración pode proceder a demolicións
En Reino Unido, segundo sinalaba Público nunha reportaxe de hai meses, a lei contempla a posibilidade de incautación de edificios que estiveron baleiros durante meses. En Francia existen taxas a impoñer aos propietarios de vivendas -só persoas xurídicas- que estean sen usar. E se levan baleiras máis de 18 meses poden sr requisadas por un prazo máximo de 6 anos.
Mais a listaxe é máis completa: en Holanda é legal 'okupar' edificios ou vivendas que leven baleiras máis dun ano. Só se devolve ao propietario se este se compromete -e cumpre- a que non vaia ficar baleira (alugándoa, vendéndoa...). En Alemaña, a administración pode proceder a demolicións naqueles concellos onde máis do 10% das vivendas están sen ocupar. En Galiza, lembremos, a porcentaxe de vivendas sen habitar anda á beira do 20%.

"Grazas a vós síntome máis acompañada"

A NENA DISCRIMINADA EN CASAS NOVAS

A rapaza, de dez anos, remitiu unha carta á Mesa pola Normalización Lingüística na que afirma que o seu "propósito" é que ninguén sexa discriminado por falar en galego. 

Através dunha carta remitida á Mesa pola Normalización Lingüística a rapaza agradeceu o apoio amosado pola entidade e a maré de persoas que se volcaron na defensa do idioma ao longo desta semana. 
Mantense no anonimato mais quixo trasladar o seu agradecemento ás persoas e entidades --a comezar pola propia Mesa-- que, após coñeceren o seu caso, amosaron a súa solidariedade con ela na defensa da lingua galega.
Con data de 29 de xullo e nunha carta escrita a man, a nena que foi discriminada polas monitoras do campamento organizado polo Clube Hípico Casas Novas de Arteixo, agradeceu "todo o que fixestes, perdendo o voso tempo en min", sinala, en relación á concentración que decorreu perante as instalacións do clube na cuarta feira. 
"Quero que saibades que o meu propósito é que non llo fagan a outra persoa"
"Grazas a vós síntome máis acompañada", acrecenta quen amosou unha firmeza absoluta na súa loita a prol do galego. "Quero que saibades que o meu propósito é que non llo fagan a outra persoa", conclúe.
Desde A Mesa agradeceron nun comunicado de imprensa a "valentía" da nena e por terse decidido a denunciar. Neste senso, a entidade en defensa do idioma lembran "cada verán en moitos campamentos do noso país, moitas nenas e nenos sofren humillacións e desprezos sememellantes por falaren a nosa lingua".
Así pois, recordan a liña telefónica que manteñen aberta para denunciar calquera discriminación ou violanción dos dereitos lingüísticos 902 106 474 e o enderezo electrónico disponíbel para tal fin linhadogalego@amesa.gal.