En Movistar non me deixan falar en galego!

Acabo de ter unha conversa com unha señorita da compañia de Movistar. Reclamaban o pagamento dunha factura. Tentei razoar com ela acerca de que eu necesitaba saber os conceptos da mesma. Expliquei que, varias veces, via telefónica eu reclamara e que me prometeran que así sería. Como a señorita falaba e falaba sen me querer escoitar, eu pedín:
-Déixeme falar que lle explico.
-No! No le dejo hablar mientras no me hable en castellano!
O que irritou a miña sensibilidade, como se pode comprender. Expliqueille que se me pedía para falar en castelán podía facelo, pois eu domino varios idiomas e ese, en particular, non ofrece ningunha dificultade para min. Mais tanto falaba e falaba que acabei por perguntar se estaba prohibido falar em galego.
-Conmigo si, porque no la entiendo! Para empezar no sé lo que significa falar ni tengo por qué saberlo.
Contesteille que era unha inculta.
Como se pode deducir, a moza entendía perfectamente. Só era preciso que me pedise, por favor, ou sen el, que falase en castelán. Nunca que me dixese que NON PODIA FALAR EN GALEGO!
Así están as cousas. Nós non nos damos a valer e diante da máis mínima dificultade escondemos o noso: O idioma, a cultura ou o patrimonio riquísimo da Galiza. Mesmo hai algunha xente que agocha a sua condición de ser galego ou galega.
Por iso a xente séntese con dereito a gritarnos polo teléfono:
-No, no la dejo hablar mientras me hable en gallego!
Esperemos que esta carta denuncia serva para espertar conciencias. Todas as persoas podemos entendernos sempre que haxa vontadade para o facer. As linguas son unha riqueza. Nunca unha fronteira. Eu ben quixera saber falar e comprender ben o catalán, ou o euskara, que considero pobos irmáns, e ainda moitos outros idiomas. A aprendizaxe das linguas é moi boa para estimular a boa función do cerebro e para facilitar a empatia con outros pobos e outras culturas. Hoxe, que se está a falar da lei de educación, sería bo introducir algunha modificación a ese respecto.
Coñecer as linguas e as culturas peninsulares sería un obxectivo prioritario para esa reforma se pretende formar cidadáns libres, cultos/as e tolerantes fronte á diversidade dos pobos da Hispania.

 Adela Figueroa

As tres universidades impulsan os vídeos en galego no certame Youtubeir@s

Once concellos participan tamén nesta iniciativa que inclúe un concurso de pezas audiovisuais 

Incrementar o uso do galego nos contidos audiovisuais dunha das redes máis empregadas no mundo e incitar e facilitar que todas as persoas compartan as súas habilidades e criterios con vídeos autoproducidos é o fin principal de Youtubeir@s, concurso de vídeos na rede que impulsan os servizos de normalización lingüística das tres universidades galegas e dos concellos da Coruña, Ames, Baña, Carballo, Mazaricos, Ourense, Pontevedra, Ribadeo, Santiago de Compostela, Teo e o Grove.
Os detalles do concurso presentáronos este martes 29 representantes das entidades implicadas no seu desenvolvemento nun acto no Colexio de San Xerome que presidiu a vicerreitora de servizos Universitarios, Carme Silva, e xunto á que tamén interviñeron a coordinadora de Youtubeir@s, Mónica Fernández Valencia; a concelleira de Cultura de Teo, María Pilar Pérez Faxil e o concelleiro de Normalización Lingüística de Pontevedra, Alberto Oubiña. O acto permitiu destacar o valor das novas tendencias sociais na comunicación actual no relativo ao papel activo dos e das youtubers na rede.
Youtubeir@s, concurso de vídeos na rede, comezará o xoves 1 de decembro e o prazo de presentación de vídeos prolongarase ata o 28 de abril. Poderán presentarase persoas maiores de 14 anos que deberán formalizar a súa inscrición en liña. Os vídeos deberán ter unha duración aproximada de 5 minutos, estar licenciados en creative commons, producidos en galego e estar dispoñibles na rede social YouTube. Quen optar ao concurso, poderá concorrer en dúas categorías: ‘Vídeo-facermos’ para videotitoriais que amosen como realizar calquera proceso (dende unha receita ata como instalar un programa informático), e Vídeo-opinarmos, para aquelas propostas que acheguen unha opinión ou valoración respecto de calquera tema.
Cada unha destas categorías premiarase cun premio en metálico de 1.000 euros e catro mencións honoríficas de cincocentos euros segundo os criterios de valoración do xurado, composto por profesionais da comunicación audiovisual.
Youtubeir@s ofrece tamén obradoiros formativos para todas aquelas administracións locais que desexen programalos. Estas accións formativas, que se desenvolverán de xeito parello ao concurso, estarán impartidas pola produtora Illa Bufarda. O seu obxectivo é achegar o proceso creativo a calquera persoa que poida estar interesada e facer accesible o uso das redes sociais e da linguaxe audiovisual para a transmisión de saberes e opinións.

Aumenta a contaminación das grandes industrias en Galicia

O Rexistro Estatal revela que xa é a segunda comunidade máis contaminante e líder en flúor e mercurio

Medran en Galicia as emisións contaminantes das grandes industrias. Ata o punto de que a comunidade vai do cuarto posto ao segundo do Estado, en só tres anos, segundo os datos do Rexistro Estatal de Emisións e Fontes Contaminantes (PRTR-España) publicado o 15 de novembro de 2016 e que amosa datos más preocupantes que o estudo anterior, datado no 2012.
Segundo denuncia o colectivo ecoloxista Adega, “constátase un aumento das emisións, situándose en 2015 no segundo posto entre as comunidades do Estado, ascendendo dende o cuarto lugar acadado en 2012”.
Galicia é responsábel do 15,08% do total das emisións a atmosfera de España, con 14.284.312 toneladas/ano. Ademáis é a primeira en emisións de flúor, mercurio e perfluorocarburos. É a segunda en emitir dióxido de carbono, gases de efecto invernadoiro, dióxido de xofre, cloro e substancias acidificantes/precursoras de ozono. Tamén é a terceira comunidade por emitir á atmosfera partículas (PM10), monóxido de carbono, compostos orgánicos volátiles non metano (COVNM), metano, arsénico e cromo. Para rematar, ocupa o cuarto posto en emisións de óxidos de nitróxeno e metais pesados en conxunto.

Adega analiza os datos nun completo artigo asinado por Ramón Varela Díaz, doutor en Bioloxía e experto en contaminación atmosférica. Os datos son tamén preocupantes para a contaminación da auga. Segundo os datos oficiais , os vertidos contaminantes á auga de Galicia significan o 10,46% do total do Estado con 84.814 toneladas/ano, ocupando con este valor o cuarto posto no conxunto das comunidades. Ademais, Galicia é a primeira comunidade do Estado en verter compostos organoestannicos e carbono orgánico total (COT).
Varela Díaz califica de “sorprendente” que no Rexistro Estatal de Emisións Contaminantes, Galicia teña so o 4,45% do total dos complexos con información pública e que ao mesmo tempo “sexamos responsábeis das emisións a do 80,5% dos perfluorocarburos; do 36,6% do flúor; do 30,5% de mercurio; do 22,0% do cloro; do 19,2% do dióxido de xofre; do 18,7% das particulas (PM10); do 15,1% do dióxido de carbono; do 12,6% dos óxidos de nitróxeno… por non citar os vertidos á auga de compostos organoestannicos (54,4%); zinc (16,4%); chumbo (15,3%); cloruros (10,1%); cobre (8,6%); compostos orgánicos haloxenados ( 5,9%)…”

Moi poucas industrias provocan unha contaminación moi elevada en Galicia

“Estas emisións son extremadamente elevadas tendo en conta o número e tamaño da nosa industria, o número de habitantes, a nosa extensión xeográfica, o noso produto interior bruto e nível de vida…”, analiza Ramón Varela, “pero ademais están a aumentar con relación ao ano 2012 e mesmo a datas anteriores como o ano 2007, previo á crise”.
Mentres o dióxido de carbono no 2015 representa o 15,1% do total do Estado, fai tan só tres anos representaba o 12%. En tres anos Galicia pasou do cuarto lugar no Estado ao segundo. Escollidos 32 contaminantes considerados como os mais importantes, no ano 2015 21 tiñan valores superiores aos do ano 2010 e aínda máis 14 superaban os valores que tiñan no ano 2007 (ver táboa).

O biólogo Ramón Varela sinala ás grandes industrias que teñen a responsabilidade destas emisións: “a maioría multinacionais do sector da electricidade (centrais térmicas de As Pontes, Meirama), aluminio (Alúmina-Aluminio de Alcoa), sector do automóbil (Citroën PSA), petróleo (refinería de Repsol), madeira (Ence, Finsa en diversas fábricas, Intasa), ferroaleacións (Ferroatlántica en tres localidades), son as principais responsábeis de que ocupemos  hoxe – igual que anos atrás- un lugar destacado no Rexistro de Emisións Contaminantes no Estado”.

As centrais térmicas en Galicia emiten máis de 10 dos 14 millóns de Tm de CO2

Varela salienta como “curioso” que aínda sendo alta ou moi alta a contaminación, os focos contaminantes son moi poucos, apenas pasan dunha decena, a excepción da contaminación por amoniaco. De feito, dos 14,2 millóns de toneladas de Dióxido de Carbono emitidos, 10,5 millóns corresponden ás centrais térmicas de As Pontes e Meirama e 1,16 millóns á refineria de Repsol na Coruña. Mentres as restantes 2,5 millóns de toneladas  repartanse entre 11 grandes industrias (Alúmina, Aluminio, Alcoa Inespal, tres fábricas de Ferroatlántica, Bioetanol, Magnesitas, Finsa, Forestal del Atlántico e Air Liquide).
A Organización Mundial da Saúde (OMS) recoñece que a contaminación do ar representa un importante risco para a saúde. “Debemos portanto preocuparnos polas altas emisións e buscar solucións xa que estes gases e partículas están implicados directa ou indirectamente en problemas de saúde e aumento de morbilidade e mortalidade”, saliente Varela.
Adega insiste antes os datos que “os poderes públicos non poden quedarse á marxe dun problema tan grave se de verdade perseguen mellorar a saúde dos habitantes e protexer o territorio. O Goberno galego debería promover un Plano de diminución progresiva da contaminación (dióxido de carbono, chumbo, mercurio, cadmio, óxidos de nitróxeno, etc.) nas grandes industrias para protexer realmente os ecosistemas e a nosa saúde, alén de poñer urxentemente en práctica as Directrices da OMS para partículas (PM10 e PM2,5) xa que os niveis da lexislación actual son moi permisivos e duplican o recomendado”.

Unha de cada catro redes Wi-Fi públicas están desprotexidas

Segundo a empresa de protección informática Kaspersky Lab, unha de cada catro redes Wi-Fi que temos á nosa disposición nun cumpre cos requirimentos mínimos de seguridade (representando en ocasións un risco para os nosos datos persoais, que estarían a disposición de calquera outro usuario cun mínimo de coñecemento informático). Este dato figura nun estudo de seu sobre a calidade dos accesos sen fíos de índole pública. Para darlle forma, a firma avaliou máis de 31 millóns redes Wi-Fi públicas ou hotspots en todo o mundo. A conclusión é que o 25% das mesmas están desprotexidas, o que significa, nas súas palabras, “que todo o tráfico transmitido a través desas redes, incluíndo mensaxes persoais, contrasinais, documentos e moito máis, pode ser doadamente interceptado polos ciberatacantes”.
Dende o punto de vista da incidencia xeográfica, a investigación apunta a que os 20 países con meirande porcentaxe de hotspots Wi-Fi non cifrados inclúen moitos destinos turísticos populares: Tailandia, Francia, Israel, Estados Unidos, entre outros
No estudo tamén se sinala que o 3% dos puntos de conexión sen fíos usan WEP (Wired Equivalent Privacy) para cifrar datos, “un protocolo que non é do todo seguro e que se pode inutilizar en cuestión de minutos con ferramentas que están dispoñíbeis de balde en Internet”. Polo que atinxe ao resto, Kaspersky informa que case tres cuartas partes dos espazos públicos de conexión sen fíos tiran partido “dunha forma máis segura de cifrado” baseada na familia de protocolos de Acceso Protexido Wi-Fi (WPA). O consello da compañía, a respecto de todo o devandito, é que os usuarios “se manteñan alerta cando se conecten a unha rede Wi-Fi pública e que non utilicen puntos de acceso sen fíos sen contrasinais para realizar actividades de alto risco, como banca dixital, compras, ou transferencia de información confidencial”.

A Mesa pola Normalización Lingüística estará un ano máis no Culturgal

Concertos e presentacións de proxectos serán parte da proposta que A Mesa achegará o Cultural o domingo 4 de decembro

A novena edición do Culturgal terá lugar os días 2, 3 e 4 de decembro no Pazo da Cultura de Pontevedra. Este ano, segundo anuncia a organización,  xirará ao redor da construción comunitaria da cultura do futuro.
A Mesa pola Normalización Lingüística fará presenza no evento a través do seu expositor coa información sobre a súa actividade e cos produtos á venda. O domingo 4 de decembro a Mesa achegará á organización da principal feira cultural galega con actividades como o concerto de A voz do vento, a presentación da Liña do Galego co presidente da Mesa, Marcos Maceira ou a presentación de Peixes e outra fauna mariña con Mónica Pazos e Alfredo López.
 O stand da Mesa será o número 45. A axenda coa que A Mesa completa a súa presenza no Culturgal é a seguinte.

Domingo 4 de decembro. Culturgal. Pazo da Cultura. Pontevedra

12h: Espazo Carpa. Concerto de Fran Amil e a tribo incomprensíbel presentando o libro-disco A Voz do Vento. Poemas de Manuel María.
13.30h. Espazo Foro. Presentación da App A Liña do Galego. Con Marcos Maceira, presidente da Mesa.
16.45h. Espazo libro. Presentación do libro didáctico infantil Os peixes e outra fauna mariña. Con Mónica Pazos, vicepresidenta da Mesa e Coordinadora, e Alfredo López “Tokio”, ilustrador,

• logo-footer-culturgal2 (7 kB)
• Programa_Culturgal_MESA (235 kB)

https://youtu.be/hcEQOY6FE-o
https://youtu.be/EMntWv3QvEU

CIG-Ensino e a Mesa denuncian que a combinación da LOMCE co Decreto de Plurilingüismo foi “explosiva” para o galego

A presenza da nosa lingua no ensino secundario é inferior ao 15%

O secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzao, e o presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Marcos Maceira, compareceron esta mañá en rolda de prensa para denunciar a “persecución” que sofre a nosa lingua no ensino, en xeral, e na ESO, en particular, cunha presenza inferior ao 15% a consecuencia da combinación “explosiva” do Decreto de Plurilingüismo coa LOMCE. Unha situación que vulnera a legalidade nacional e internacional e contra a que xa anunciaron mobilizacións. A primeira, unha concentración diante da Consellaría o 14 de decembro ás 11:00 horas.

Segundo explicou Anxo Louzao, as modificacións introducidas na carga lectiva de diferentes materias da ESO, consecuencia da aplicación da LOMCE, supoñen unha nova e acrecentada discriminación da nosa lingua respecto á contemplada no decreto 79/2010. “Este decreto estabelecía as materias que se debían impartir en lingua galega e en lingua castelá na ESO, cun total, nos catro cursos, de 25 horas en lingua española e 24 horas en lingua galega”, explicou.
Porén, denunciou, “esta discriminación dispárase agora, pois o alumnado de ESO terá 31 horas en español fronte a 18 en galego, se cursa ensinanzas aplicadas, e 21 se cursa ensinanzas académicas”.  Esta distribución horaria dá como resultado que na ESO o alumnado reciba 13 horas menos de docencia en galego que en español, na modalidade de ensinanzas aplicadas, e 10 menos nas académicas.
Diante desta situación, o pasado 29 de setembro de 2016, a CIG-Ensino dirixiuse ao conselleiro de Educación para deixar constancia das inmediatas consecuencias da aplicación da LOMCE: incremento da españolización e redución do ensino en galego. Xunto a isto, na Mesa Sectorial do 11 de outubro incidiu novamente na necesidade  de “desfacer este novo atropelo á nosa lingua”, sen que até agora a Consellaría emprendese ningunha modificación do Decreto 79/2010 para desfacer esta discriminación.
Atendendo a isto, Louzao denunciou que “a política lingüística da Consellaría está asentada non só na discriminación, senón tamén na persecución do noso idioma como lingua vehicular do ensino”, porque é perfectamente coñecedora de que hoxe “nin sequera o 15% do ensino se imparte en lingua galega” e de que a imposición do decreto 79/2010 está dando os froitos previstos pola Consellaría, “minorar o uso do noso idioma na procura da súa total substitución lingüística”.
Informes do Comité de Expertos para a Carta Europea das Linguas
Neste sentido, o presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, Marcos Maceira, asegurou que a intención de “igualar” o ensino das linguas manifestada no decretazo “é falsa”, tal e como sinalou o Comité de expertos para a Carta Europea das Linguas en dous informes sucesivos (2011 e 2015). No último, mesmo pasando as recomendacións do Comité de Ministros que sinalan que a introdución dunha terceira lingua non poden ir en detrimento da propia.
Maceira acusou ademais a Xunta de Galiza de tratar de cargar sobre pais e nais a responsabilidade da adquisición de mínimas competencias en galego, e mesmo inutilizar a pouca distribución horaria favorábel ao galego o que, lembrou, “motivou a supresión da enquisa ou de elección individual de lingua a utilizar nas aulas polo TSXG”. Sentenza que, ademais, recollía como garantía para manter a igualdade, a avaliación sobre o decreto no propio decreto, descoñecida até hoxe, e sen datos públicos de ningún tipo.
O estudo e recurso da CIG-Ensino, segundo o Presidente da Mesa “demostran outra vez a verdadeira intención de converter o galego en residual no ensino en Galiza”. Un obxectivo que foi denunciado xa desde o principio pola comunidade educativa a través de Sindicatos, ANPAS, MRPs, organizacións estudantís, Consello Escolar de Galiza, Consello Consultivo, e mesmo en dúas ocasións polo Comité de expertos do Consello de Europa para a Carta Europea das Linguas. A última, segundo lembrou Maceira, en 2015, que mesmo valeu unha recomendación do Comité de Ministros do Consello sinalando que “ a introdución dunha terceira lingua non pode ir en detrimento da propia”. 
Europa a favor dunha lingua propia
Maceira lembrou os esforzos sociais realizados para evitar esta situación con mobilizacións en demanda de que se respectasen e se cumprisen os acordos, entre os que salientou a Declaración Universal de Dereitos Lingüísticos de 1996, promovida pola UNESCO ou a Carta Europea, mais tamén acordos nacionais como o PXNLG. “Todos eles ratificados nunha declaración conxunta promovida pola Mesa o 15 de xullo de 2015 por todos os partidos con representación en Galiza, tamén co PP”.
Porén, diante dos incumprimentos reiterados da normativa e a “persecución” á que está sometida a nosa lingua por parte da Consellaría, anunciaron a convocatoria de mobilizacións, nomeadamente dunha concentración para o día 14 de decembro diante da propia Consellaría de Educación na que demandarán a inmediata derrogación do Decreto de Plurilingüismo, “por supor unha involución no marco xurídico e no uso do idioma” e a elaboración dunha nova norma que camiñe  cara á plena normalización lingüística no ensino.
En todo caso, e mentres non se derrogue o Decreto 79/2010, exixen que se lle garanta ao ensino en galego a mesma carga lectiva que ao ensino en español; unha actuación urxente para adecuar e ampliar as áreas que hai que impartir en lingua galega e  levantar o veto de impartir en galego Matemáticas, Física e Química e Tecnoloxía.

“Cultura, comunidade e futuro”, cerna do Culturgal 2016

Chega o Culturgal 2016. A novena edición da feira galega das industrias culturais celebrarase no Pazo da Cultura de Pontevedra entre o venres 2 e o domingo 4 de decembro, en horario ininterrompido de 11 a 21 horas (o domingo de 11 a 20). Haberá 80 stands dedicados a libro, música, teatro, audiovisual, infantil, tecnoloxía e moito máis e levaranse a cabo máis de 120 actividades, dende concertos a espectáculos familiares, pasando por encontros con escritores, estreas de filmes ou demostracións científicas. E, coma sempre, co impulso e a organización da Asociación Culturgal, integrada pola Asociación Galega de Editores, Escena Galega, Asociación Galega de Produtoras Independentes (AGAPI), Asociación Galega de Empresas Musicais (AGEM) e EGANET (Asociación de Empresas Galegas Adicadas a Internet e as Novas Tecnoloxías).

A entrada xeral por día ten un prezo de 2 euros e a entrada para os tres días custa 3 euros.  Mentres, nenas e nenos ata 12 anos (incluídos) pagan 1 euro por día e 2 euros polo bono

Ao igual que nos últimos anos, haberá que pagar unha mínima cantidade para poder acceder ao recinto, polo carácter de "proxecto colectivo onde o público contribúe á sostibilidade" que ten o Culturgal. A entrada xeral por día ten un prezo de 2 euros e a entrada para os tres días custa 3 euros.  Mentres, nenas e nenos ata 12 anos (incluídos) pagan 1 euro por día e 2 euros polo bono. Os e as menores de 3 anos non pagan entrada. En todos os casos entrégase unha pulseira que permite entrar e saír en calquera momento. Ademais, ofrécense descontos ás visitas colectivas organizadas por escolas, asociacións ou entidades sen ánimo de lucro.

No 2015 un total de 14.500 persoas pasaron polo recinto nos tres días que durou o evento, apreciándose como o domingo vai desprazando progresivamente ao sábado como o día de maior afluencia da feira

A organización espera repetir o éxito acadado en edicións anteriores. No 2015 un total de 14.500 persoas pasaron polo recinto nos tres días que durou o evento, apreciándose como o domingo vai desprazando progresivamente ao sábado como o día de maior afluencia da feira. "Culturgal aposta por constituírse en espazo de mediación, de encontro entre sectores empresariais, institucións e públicos, razón pola que non pode conformarse. Cos pés ben chantados sobre os seus alicerces, cada edición debe continuar mellorando, innovando e sorprendendo”, salientaba daquela Manuel Bragado, presidente da asociación Culturgal.
O lema de Culturgal 2016 é “Cultura, comunidade, futuro”, incidindo na importancia que xogan e deben xogar as iniciativas novas e impulsadas por xeracións mozas no impulso da cultura galega e das súas apostas empresariais. Resulta difícil salientar apenas unhas poucas citas entre a moi completa programación do evento. As presentacións literarias e os encontros con autores e autoras son sempre un dos pratos fortes da feira, o mesmo que a música, as actividades para os máis pequenos e pequenas da casa e tamén as proxeccións de produtos audiovisuais, filmes e clips. A través da web cultur.gal poden seguirse en directo algunhas das actividades do programa da Feira 2016.

O Festival Agrogay da Ulloa, premio do público

O lema de Culturgal 2016 é “Cultura, comunidade, futuro”, incidindo na importancia que xogan e deben xogar as iniciativas novas e impulsadas por xeracións mozas no impulso da cultura galega e das súas apostas empresariais

A organización do Culturgal sinalou hai algunhas semanas tres candidaturas para gañar o premio do público: Gciencia, NUMAX Cooperativa e o Festival Agrogay da Ulloa, "tres proxectos que botaron a andar no último lustro en Galicia que, porén, xa gozan de prestixio e solidez", destacábase. Finalmente, o gañador foi o Festival Agrogay da Ulloa, recibindo un total de 2.153 votos a través da web, superando por moi pouco a NUMAX (2.149) e ficando GCiencia en terceira posición, con 1.229. O galardón entregarase o vindeiro domingo 4 de decembro ás 18 horas. Nas edicións anteriores o público recoñecera o labor do Salón do Libro Infantil e Xuvenil de Pontevedra (2013), do Diario Cultural da Radio Galega (2014) e do Festival de Cine Curtocircuíto (2015).

Asociacións de estudantes celebran a suspensión das 'reválidas' e continuarán "a batalla" contra a Lomce

O acordo entre o Ministerio de Educación e a maioría de comunidades autónomas polo que se modifican as 'reválidas' para volver a un modelo similar á selectividade suscitou as primeiras reaccións entre as asociacións e movementos estudantís, que atribúen o cambio de rumbo á mobilización social en contra da Lomce.

O acordo entre o Ministerio de Educación e a maioría de comunidades autónomas polo que se modifican as 'reválidas' para volver a un modelo similar á selectividade suscitou as primeiras reaccións entre as asociacións e movementos estudantís, que atribúen o cambio de rumbo á mobilización social en contra da Lomce.
O sindicato 'Erguer!' destacou nun comunicado colgado na súa páxina web que a supresión destas medidas son "un paso máis dos alcanzados pola loita do movemento estudantil, a pesar de que o cambio "chega tarde" e "a seis meses" de finalizar as clases de 2º de bacharelato.
Así mesmo, advertiron que esta modificación "é soa un parche", pois a supresión "ten que ser definitiva" e vir da man da "derrogación" da Lomce.
O Sindicato de Estudantes, pola súa banda, celebrou que este cambio mostra que "a loita serve", recordando que chega "a tan só uns días da última folga xeral estudantil", a segunda deste curso celebrada en todo o Estado.
"Coa organización e a loita nas rúas si se pode vencer e botar abaixo os recortes e os ataques do PP. Esta é a primeira vitoria, agora a batalla continúa para acabar coa LOMCE ao completo", sinalaron.

O Colexio de Avogados de Santiago aposta pola normalización do uso do galego na Xustiza

O Colexio de Avogados de Santiago acolleu este martes a X Xornada Xustiza e Lingua 'Reflexións para a normalización', organizada polo servizo de Asesoramento Lingüístico da institución colexial.

O Colexio de Avogados de Santiago acolleu este martes a X Xornada Xustiza e Lingua 'Reflexións para a normalización', organizada polo servizo de Asesoramento Lingüístico da institución colexial.
A apertura do encontro correu a cargo do decano do Colexio, Evaristo Nogueira, e a ela asistiu tamén o secretario xeral de Política Lingüística, Valentín García, e o director xeral de Xustiza, Juan José Martín.
Durante a apertura, Evaristo Nogueira destacou a aposta da institución pola normalización do uso do galego nas súas actividades, un proceso que se comprometeu a continuar. Pola súa banda, Valentín García recordou que aínda quedan "pasos por diante" para conseguir que o galego sexa "unha lingua de uso común na Xustiza".
Entre outras persoas, nas mesas redondas e relatorios participaron a xuíza Carmen Pose Amado e o filólogo Henrique Monteagudo, secretario da Real Academia Galega, entre outros.

POR UMA EDUCAÇÃO INCLUSIVA DOS ESCOLARES COM NEE

Filmes: «O caminho da vida» e «Filhos do silêncio» 

O Dia internacional das pessoas com deficiência celebra-se a 3 de dezembro. É esta uma data comemorativa internacional promovida pelas Nações Unidas desde 1998, com o objetivo de promover uma maior compreensão dos assuntos concernentes à deficiência e para mobilizar a defesa da dignidade, dos direitos e o bem-estar das pessoas. Procura também aumentar a consciência dos benefícios trazidos pela integração das pessoas com deficiência em cada aspeto da vida política, social, económica e cultural. A cada ano o tema deste dia é baseado no objetivo do exercício pleno dos direitos humanos e da participação na sociedade, estabelecido pelo Programa Mundial de Ação a respeito das pessoas com deficiência, adotado pela Assembleia Geral da ONU em 1982. Nos estabelecimentos de ensino de todos os níveis é muito necessário desenvolver uma educação inclusiva, para melhor integrar os escolares com necessidades educativas especiais (NEE).
A educação inclusiva aponta para a transformação de uma sociedade inclusiva e é um processo em que se amplia a participação de todos os estudantes nos estabelecimentos de ensino regular. Trata-se de uma reestruturação da cultura, da prática e das políticas vivenciadas nas escolas de modo que estas respondam à diversidade dos alunos. É uma abordagem humanística, democrática, que percebe o sujeito e suas singularidades, tendo como objetivos o crescimento, a satisfação pessoal e a inserção social de todos. A inclusão perpassa pelas várias dimensões humanas, sociais e políticas, e vem gradualmente se expandindo na sociedade contemporânea, de forma a auxiliar no desenvolvimento das pessoas em geral de maneira e contribuir para a reestruturação de práticas e ações cada vez mais inclusivas e sem preconceitos.
As expressões integrado e inclusivo são comumente utilizadas como se tivessem o mesmo significado. No entanto, em termos educacionais representam grandes diferenças a nível da filosofia a qual cada termo serve. O ensino integrado refere-se às crianças com deficiência aprenderem de forma eficaz quando frequentam as escolas regulares, tendo como instrumento a qualidade do ensino. No ensino integrado, a criança é vista como sendo portadora do problema e necessitando ser adaptada aos demais estudantes. Por exemplo, se uma criança com dificuldades auditivas é integrada numa escola regular, ela pode usar um aparelho auditivo e geralmente espera-se que aprenda a falar de forma a poder pertencer ao grupo. Em contrapartida, não se espera que os professores e as outras crianças aprendam a língua de sinais. Em outras palavras, a integração pressupõe que a criança deficiente se reabilite e possa ser integrada, ou não obterá sucesso. O ensino inclusivo toma por base a visão sociológica de deficiência e diferença, reconhece assim que todas as crianças são diferentes, e que as escolas e sistemas de educação precisam ser transformados para atender às necessidades individuais de todos os educandos, com ou sem necessidade especial. A inclusão não significa tornar todos iguais, mas respeitar as diferenças. Isto exige a utilização de diferentes métodos para se responder às diferentes necessidades, capacidades e níveis de desenvolvimento individuais. O ensino integrado é algumas vezes visto como um passo em direção à inclusão, no entanto sua maior limitação é que se o sistema escolar se mantiver inalterado, apenas algumas crianças serão integradas.
De acordo com a Organização das Nações Unidas (ONU), aproximadamente 10% da população mundial possui algum tipo de deficiência. Na maioria das vezes, esses problemas são tratados pelo restante da população como um motivo para a discriminação, o que dificulta uma vida de qualidade e digna para as pessoas com algum tipo de deficiência. Segundo o Decreto Nº 3.298, de 20 de dezembro de 1999, a deficiência pode ser definida como “toda perda ou anormalidade de uma estrutura ou função psicológica, fisiológica ou anatômica que gere incapacidade para o desempenho de atividade, dentro do padrão considerado normal para o ser humano”. A deficiência pode ser classificada em física, auditiva, visual, mental ou múltipla, quando duas ou mais deficiências estão associadas.
Uma pessoa com deficiência física é aquela que possui alterações que comprometem a realização de determinada atividade física. Essas alterações podem existir desde o nascimento ou serem adquiridas durante a vida. Nesse último caso, a violência e acidentes são fatores bastante relacionados com o aumento do número de deficientes físicos a cada ano.
A deficiência auditiva é aquela que se caracteriza pela perda bilateral, parcial ou total da audição. Ela pode ser ocasionada por má-formação ou lesões nas estruturas que fazem parte da composição do aparelho auditivo.
Uma pessoa com deficiência visual, por sua vez, é aquela que apresenta cegueira ou baixa visão. No primeiro caso, o portador não consegue perceber imagens e nem mesmo a luz. O paciente com baixa visão, entretanto, consegue perceber algumas imagens, porém, necessita da ajuda de alguns instrumentos, como lupas ou então a ampliação de materiais. Pessoas que apresentam problemas como miopia, astigmatismo ou hipermetropia não podem ser consideradas deficientes visuais.
Por fim, temos a deficiência mental. Ela afeta o funcionamento intelectual do paciente, que é relativamente menor que o da média dos outros indivíduos. Nesse caso, o problema aparece antes dos 18 anos de idade
De uma maneira geral, pessoas com deficiência precisam de uma maior atenção por parte dos governantes, principalmente no que diz respeito à acessibilidade e inclusão na sociedade. Segundo a ONU, pessoas com deficiência são mais vulneráveis a abusos e normalmente não frequentam a escola.
Também é importante destacar que a maioria dos deficientes não consegue entrar no mercado de trabalho principalmente porque alguns empregadores acreditam que essas pessoas não são capazes de realizar o trabalho com eficiência, além de acharem que a construção de um ambiente acessível é bastante cara. Sendo assim, está claro que é fundamental que se criem políticas que acolham melhor essa parcela da população. Diante disso, em 1992, a ONU instituiu o Dia Internacional das Pessoas com Deficiência, que passou a ser comemorado todo dia 3 de dezembro. Com a criação dessa data, a ONU tinha como objetivo principal conscientizar a população a respeito da importância de assegurar uma melhor qualidade de vida a todos os deficientes ao redor do planeta. É importante, no entanto, que todos tenham em mente que as pessoas com deficiência não são menos capacitadas e, assim como todas as outras, possuem direitos e deveres assegurados.
Para o presente depoimento escolhi dous interessantes filmes, um realizado pelo japonês Kurosawa e o outro um filme norte-americano, que apresenta o problema da deficiência auditiva.

España é o segundo país europeo con máis nenos baixo o limiar da pobreza

Un informe de Save the Children conclúe que as axudas sociais son "claramente insuficientes para reducila"

España é o segundo país europeo con maior taxa de nenos vivindo en fogares baixo o limiar da pobreza, cun 29,6% (máis de 2,4 millóns de nenos), só é superado por Romanía e está lonxe da media europea do 21,1%, segundo un informe de Save the Children.

En toda Europa, máis de 25 millóns de nenos están en risco de pobreza ou exclusión social, segundo datos da oficina europea de estatística Eurostat recollidos por esta ONG na súa análise, que conclúe que todos estes nenos "conformarían o sétimo país máis poboado da Unión Europea".

Save the Children sinala que a pesar da recuperación económica do noso país nos últimos anos "as taxas de pobreza infantil seguen sendo das máis altas de Europa".

"Se ademais dos ingresos do fogar temos en conta se os pais traballan ou non e a capacidade para facer fronte aos gastos de alimentación, calefacción, roupa ou lecer dos nenos, España sitúase no quinto posto do chamado índice Arope, que mide a pobreza e tamén a exclusión social, cun 34,4% dos nenos nesta situación", sinala o informe.

Para esta ONG, España ten máis pobreza infantil "porque as axudas sociais, de acceso restrinxido e condicionadas a que os pais traballen son claramente insuficientes para reducila".

"A porcentaxe de nenos en risco de pobreza antes de recibir as axudas sociais é de 37,5% e logo das axudas queda nun 29,6%; é dicir, as axudas reducen a pobreza en 7,9 puntos porcentuais", puntualiza.

Compara esta situación con Irlanda, "un país que sufriu unha crise económica similar á nosa" e sinala que as súas axudas sociais "foron capaces de reducir a pobreza infantil en 27,3 puntos, pasando dun 44,3% de nenos en risco de pobreza a un 17% logo das prestacións".

A ONG lamenta que España só invista o 1,3% do PIB en protección social á infancia, mentres que a media europea é do 2,3%.

"Para acabar coa pobreza infantil hai que ter vontade política e investimento; todos os países teñen o deber de cubrir as necesidades dos nenos e asegurarlles un nivel de vida digno, con igualdade de oportunidades para todos", reclamou Andrés Conde, director xeral de Save the Children.

O informe tamén destaca que España é un dos países onde máis aumentaron as desigualdades sociais desde 2008, segundo a OCDE, e conclúe que "a desigualdade non é só unha das causas da pobreza, senón tamén unha das consecuencias".

"Os nenos nacidos en zonas económicas ou socialmente desfavorecidas, os que teñen algunha discapacidade ou os que proveñen dalgunha minoría ou familia migrante teñen máis posibilidades de vivir en situación de pobreza", advirte a ONG.

Ademais, denuncia unha diminución constante do gasto público en educación, que no caso de España reduciuse o 12% e na media europea o 3%.

"Os nenos que viven en familias cunha peor situación socioeconómica teñen un terzo máis de posibilidades de obter malos resultados en matemáticas e lectura en comparación cos fillos de familias acomodadas", alerta.

Save the Children pide ao Goberno que aumente o investimento en políticas de protección social de infancia e de educación ata alcanzar os niveis europeos e ampliar ata os 100 euros mensuais a prestación por fillo a cargo, cunha bonificación adicional dun 50% para familias monoparentais.

O Goberno central dá marcha atrás: recupera a Selectividade e lamina as reválidas

Comunidades autónomas e Goberno central acordaron dar marcha atrás. A Conferencia Sectorial de Educación rematou cun acordo case unánime para  levar a cabo cambios nas avaliacións finais que instauraba a polémica Lomce. Así, a reválida de Bacharelato que supoñía a proba de acceso á educación superior será "practicamente idéntica" á Selectividade e dela encargaranse outra vez as universidades. Ademais, durará tres días -fronte aos cinco ata os que podía durar segundo o previsto na lei- e non terá preguntas tipo test, tal e como se prevía.

Os alumnos de 2º de Bacharelato saben por fin algo de como será a proba para a Universidade, case igual á Selectividade

Por fin, os alumnos que están a estudar 2º de Bacharelato saben algo de como será a súa probas para acceder á universidade, á espera da orde que certifique os detalles. Logo de tres meses de curso sen notificación oficial ningunha, saben agora que terán unha selectividade moi semellante á que houbo até hai ben pouco. Os estudantes examinaranse das materias troncais do curso vixente e non das dos dous da etapa. En Galicia, a decisión final do modelo destas probas será da Comisión Interuniversitaria de Galicia (CIUG).
A xuntanza do ministro Íñigo Méndez de Vigo con todos os conselleiros acordou tamén que as reválidas de Secundaria e 6º de Primaria non terán valor académico e nin tan sequera serán xerais, xa que as probas de diagnóstico levaranse a cabo só nalgúns centros que elixan as autonomías; serán tan só unha mostra para avaliar a calidade do ensino e a súa situación. Falta por ver como quedan as avaliacións externas que se prevén realizar en 3º de Primaria, que seguirían abranguendo todos os alumnos.

As reválidas de Secundaria e Primaria non serán xerais e tan só se realizarán nalgúns centros que escollan as autonomías

O acordo, xa que logo, podería supor o principio da fin da Lomce: acaba coas polémicas reválidas que o Goberno central situara como obrigatorias para acadar os títulos de Secundaria e máis de Bacharelato. Chega logo de constantes e importantes protestas e folgas educativas apoiadas por toda a comunidade educativa contra unha normativa que, no entanto, resístese a morrer polo veto que o Executivo pretende aplicar á derrogación que apoia unha maioría do Congreso.
Con todo, e tras o acordo deste luns, todos os alumnos sairán co mesmo título de Secundaria ao eliminarse outro dos aspectos máis polémicos da Lomce. A lei prevía distintos itinerarios de 4º da ESO para os alumnos de 15 nos: unha cara ao Bacharelato de Letras, outra ao de Ciencias e outra cara á Formación Profesional. Os alumnos da FP Básica tamén obterán o título da ESO.
Esta fumata branca foi posible tamén porque nel vese o primeiro paso para un esperanzador pacto educativo da que agrome unha nova lei educativa con todo o consenso que sexa posible. "Foi un encontro case sen precedentes", recoñecía o conselleiro de Educación de Asturias, Genaro Alonso, portavoz das autonomías presididas polo PSOE. Mesmo o ministro dixo que pasos coma este serven para "conseguir obxectivos grandes como o Pacto de Estado pola Educación porque a coincidencia foi moi grande". Tan só Catalunya e Euskadi rexeitaron este proxecto do real decreto ao entender que invade as súas competencias.
Pero non todo é tan doado. A Lomce resístese grazas ao Goberno do PP.  Unha man deixa practicamente baleiras de contido as controvertidas reválidas mentres a outra tenta protexer o resto da LOMCE fronte á maioría parlamentaria. O Consello de Ministros aprobou hai case dúas semanas unha nova manobra legal, ao xeito da xa practicada cando o gabinete de Mariano Rajoy aínda estaba en funcións, para tentar frear a tramitación da proposición de lei que, impulsada polo PSOE e tomada en consideración polo pleno do Congreso esta mesma semana, ten como obxectivo tombar a reforma educativa que o PP sacou adiante en solitario cando tiña maioría absoluta. Para facelo o Goberno conservador emprega a mesa argumentación coa que, cando menos de momento, mantén bloqueada nas Cortes a lei para transferir a autoestrada AP-9 a Galicia, apoiada pola unanimidade do Parlamento galego.

Rebaixar as reválidas para manter a Lomce?

O Goberno de España baleira de contido as reválidas mentres tenta protexer o resto da LOMCE. Hai case dúas semanas, o ministro de Educación, Íñigo Méndez de Vigo, anunciou o envío do requerimento ao Congreso para reclamar que "revogue" os acordos da Mesa da Cámara Baixa en virtude dos cales a proposta para frear a LOMCE, así como outra para mellorar as condicións do persoal subcontratado, seguiu o seu trámite parlamentario malia o intento de bloqueo do Executivo en funcións. Sempre segundo a versión gobernamental o freo da reforma educativa suporía unha "perda de ingresos procedentes de fondos comunitarios e unhas obrigas de gasto non previstas" por importe de 615 millóns de euros.

Mentres se eliminan ou laminan as reválidas, o Goberno volve aplicar para protexer a Lomce o mesmo veto que ao traspaso da AP-9

Esa cantidade, especificada nun informe do propio Executivo, é o que lle dá pé aos conservadores a apelar ao artigo 134.6 da Constitución, que establece que é competencia exclusiva do Goberno de España aprobar "un aumento de gastos ou unha diminución dos ingresos". A intención, admite Moncloa nun comunicado, non é outra que levar á práctica a "posibilidade de vetar a iniciativa" e acusa a Mesa do Congreso de seguir adiante coa proposta procedendo dun xeito "contrario a Dereito". Neste escenario, anticipa, todo apunta a que o conflito está abocado a rematar no Tribunal Constitucional.
O argumento económico é tamén, como avanzou Praza.gal, o empregado polo gabinete que preside Mariano Rajoy para paralizar o traspaso da AP-9. Nese caso o cálculo esgrimido pola Secretaría de Estado de Relacións coas Cortes a partir dun informe do Ministerio de Fomento é abertamente erróneo, toda vez que se limita a valorar o custo dun eventual rescate da concesión da autoestrada polo importe que deixaría de ingresar en concepto de peaxes, un criterio que non ten en conta as normas da Lei de Contratos do Sector Público. Isto sucede nun contexto no que, ademais, o Goberno de España dá por seguro que ese rescate se produciría, algo que a lei galega contempla como posibilidade, non como condición necesaria.

Youtubeir@s para rebordar a Rede de vídeos en galego

"Incrementar o uso do galego nos contidos audiovisuais dunha das redes máis empregadas no mundo e incitar e facilitar que todas as persoas compartan as súas habilidades e criterios con vídeos autoproducidos". Ese é o obxectivo fundamental de Youtubeir@s, un concurso de vídeos na internet que impulsan os servizos de normalización lingüística das tres universidades galegas e máis dos concellos da Coruña, Ames, Baña, Carballo, Mazaricos, Ourense, Pontevedra, Ribadeo, Santiago de Compostela, Teo e O Grove.

Youtubeir@s está impulsado polas tres universidades e once concellos e busca "incrementar o uso do galego na Rede"

Este mesmo martes foi presentada a iniciativa nun acto no Colexio de San Xerome de Compostela ao que acudiron representantes de todas as entidades imlicadas no seu desenvolvemento. Yourubeir@s comezará este vindeiro xoves 1 de decembro e o prazo de presentación de vídeos prolongarase ata o 28 de abril. Tal e como se explica no propio vídeo de presentación, poderanse presentar persoas maiores de 14 anos que deberán formalizar a súa inscrición en liña.
Ademais, os vídeos deberán ter unha duración aproximada de cinco minutos, estar licenciados en creative commons, producidos en galego e estar dispoñibles na rede social YouTube. Alén disto, quen optar ao concurso poderá concorrer en dúas categorías: Vídeo-facermos, destinado a videotitoriais que amosen como realizar calquera proceso (dende unha receita ata como instalar un programa informático), e Vídeo-opinarmos, para aquelas propostas que acheguen unha opinión ou valoración respecto de calquera tema.

Calquera persoa pode presentar un vídeo, ben sexa na categoría 'Vídeo-facermos' (titoriais) ou 'Vídeo-opinarmos'

Cada unha destas categorías premiarase cun premio en metálico de 1.000 euros e catro mencións honoríficas de 500 euros, segundo os criterios de valoración do xurado, composto por profesionais da comunicación audiovisual.
Ademais, Youtubeir@s ofrece tamén obradoiros formativos para todas aquelas administracións locais que desexen programalos. Estas accións formativas, que se desenvolverán de xeito parello ao concurso, estarán impartidas pola produtora Illa Bufarda. O seu obxectivo é achegar o proceso creativo a calquera persoa que poida estar interesada e facer accesible o uso das redes sociais e da linguaxe audiovisual para a transmisión de saberes e opinións.

Youtubeir@s nace "coa vontade de conseguir que haxa máis vídeos en galego na Rede"

Tal e como se explica desde o propio proxecto, Youtubeir@s nace "coa vontade de conseguir que haxa máis vídeos en galego na Rede" e, como se indica no vídeo de presentación, conseguir que as pezas na lingua propia "reborden por fóra" a Internet. A iniciativa busca "incitar e facilitar que todas as persoas compartan as súas habilidades e criterios, que poidan ser de interese para outras persoas, a través dunha canle onde miles de millóns de persoas descobren, visualizan e comparten vídeos".
Como lembran, Youtube é a segunda rede social máis empregada, despois de Facebook, con máis de mil millóns de usuarias e usuarios.. "Toda unha xeración de youtubers, agora tamén de youtubeiras e youtubeiros!", destacan.
O acto de presentación estivo presidido pola vicerreitora de servizos Universitarios, Carmen Silva, tamén interviñeron a coordinadora de Youtubeir@s, Mónica Fernández Valencia; a concelleira de Cultura de Teo, María Pilar Pérez Faxil e o concelleiro de Normalización Lingüística de Pontevedra, Alberto Oubiña.
 https://youtu.be/A55UtUqP1xA

O 'cóctel' Lomce máis 'decretazo' marxina o galego a menos de 15% de presenza na ESO

CIG e A Mesa convocan unha concentración para o vindeiro 14 de decembro diante da Consellaría de Educación.

A “combinación explosiva” de Lomce e decreto de plurilingüismo, tamén coñecido como 'decretazo', sitúan a presenza do galego no ensino secundario por baixo do 15%. Unha situación, denuncian desde CIG-Ensino e A Mesa pola Normalización Lingüística, que “vulnera a legalidade nacional e internacional”. Anxo Louzao e Marcos Maceira, secretario nacional do sindicato e presidente da entidade a prol do galego, anunciaron mobilizacións. A primeira, unha concentración diante da Consellaría o vindeiro 14 de decembro
Anxo Louzao, afirmou que as modificacións introducidas na carga lectiva de diferentes materias da ESO, consecuencia da aplicación da LOMCE, supoñen unha “nova e acrecentada” discriminación do galego respecto á contemplada no decreto 79/2010. “Este decreto estabelecía as materias que se debían impartir en lingua galega e en lingua castelá na ESO, cun total, nos catro cursos, de 25 horas en lingua española e 24 horas en lingua galega”, explicou. Porén, agora o alumnado de ESO terá 31 horas en español fronte a 18 en galego, se cursa ensinanzas aplicadas, e 21 se cursa ensinanzas académicas.  “Esta distribución horaria dá como resultado que na ESO o alumnado reciba 13 horas menos de docencia en galego que en español, na modalidade de ensinanzas aplicadas, e 10 menos nas académicas”.
Denunciou así mesmo que a Consellería é perfectamente coñecedora de que hoxe “nin sequera o 15% do ensino se imparte en lingua galega” e de que se está a dar no ensino un proceso de “minorar o uso do noso idioma na procura da súa total substitución lingüística”.
Comité de Expertos para a Carta Europea das Linguas
Marcos Maceira lembrou que o Comité de expertos para a Carta Europea das Linguas en dous informes sucesivos (2011 e 2015) xa descualificara o 'decretazo'. No último, apontou, mesmo pasando as recomendacións do Comité de Ministros que sinalan que a introdución dunha terceira lingua non poden ir en detrimento da propia.
Acusou a Xunta de Galiza de tratar de cargar sobre pais e nais a responsabilidade da adquisición de mínimas competencias en galego e lembrou que a marxinación do galego no ensino foi denunciada desde o principio pola comunidade educativa a través de sindicatos, ANPAS, MRPs, organizacións estudantís, Consello Escolar de Galiza, Consello Consultivo, e mesmo en dúas ocasións polo Comité de expertos do Consello de Europa para a Carta Europea das Linguas.