O PSdeG denuncia que o Concello de Ribeira obstaculizou as manifestacións contra a LOMCE

Por que apagou o Concello de Ribeira o alumeado público o pasado xoves?. Esa é a pregunta que se fan numerosos veciños que participaron na manifestación en contra da Lei Wert que tivo lugar na Praza do Concello da localidade.

 

Por iso, o PSdeG acaba de remitir un comunicado no que amosa o seu "fondo malestar e indignación pola actitude autoritaria, ou incompetente", do equipo de goberno do Concello de Ribeira que encabeza o popular Manuel Ruiz Rivas.

"Xesto autoritario"

A protestas polas rúas de Ribeira rematou ás 19.30 euros no centro da vila. Pero, alí non había ningunha luz pública acesa. "Non é máis que un xesto autoritario contra a liberdade de expresión, de inspiración profundamente anti-democrática", denuncia o PSdeG. 

 

Ante estas denuncias, o concello xa dixo que que o problema foi que o alumeado público "estaba programado" e por iso se apagou. "Pois debía estar mal programado xa que nos consta que había presenza das forzas e corpos de seguridade do Estado no momento da concentración", denuncian os socialistas.

 

Sen embargo, o PSdeG lembra que non é a primeira vez que se produce un apagón deste tipo. durante as protestas da Plataforma en Defensa da Sanidade Pública, tampouco estaban acesas as luces do soportal do edificio do concello. "Imos facer todo o posible que estea na nosa man para que estes graves incidentes non se volvan a producir", ameazan os socialista.

O PP atende a última esixencia dos bispos sobre a Relixión na clase

A materia confesional compite con 13 materias optativas e os bispos queren que a materia sexa de oferta obrigatoria nesta etapa.

 As emendas que o PP vai presentar á reforma educativa ao seu paso polo Senado incluirán melloras para a materia de Relixión, que aínda non concretaron, pero que os bispos reclamaran días atrás. A pretensión da Igrexa é que se reforce a materia no bacharelato, é dicir, que sexa unha materia de oferta obrigatoria nesta etapa, algo que a lei non aclara. Tampouco o PP quixo desvelar en que consistirá a súa emenda.

Ambos os dous, Igrexa e PP están en negociacións para rematar o que os bispos consideran "flocos importantes" da reforma.
O catolicismo nas aulas saíu gañando coa reforma Wert, porque agora a materia terá unha alternativa na educación secundaria obrigatoria e os alumnos deberán elixir entre unha e outra, algo que sempre reclamaron os bispos. Será avaliable e computará para optar a unha bolsa, segundo recoñeceu o Ministerio de Educación, aínda que falta por desenvolver os detalles.
Na actualidade, a materia xa é de oferta obrigada no primeiro curso do bacharelato, en atención aos acordos de España co Vaticano de 1979, pero a reforma de Wert non o deixa claro no texto. "A Relixión é unha entre 14 optativas en bacharelato e os centros só están obrigados a elixir [impartir] dous ou tres. Polo tanto, moitos non a ofrecerán e esta redacción da lei é insuficiente", lamentábase hai un mes o voceiro dos bispos, Juan Antonio Martínez Camino. O Goberno non se pronuncia e o grupo popular tampouco quere adiantar acontecementos. "Non" hai "ningunha decisión tomada", asegurou este luns Sandra Moneo, voceiro popular de Educación no Congreso. "O Goberno traballa pero non hai nada pechado. Non hai unha proposta definitiva". O seu homólogo no Senado, Luis Peral, recoñeceu que se está "a estudar" e que "case seguro que seguirá perfeccionándose no Senado".
Peral cre que o feito de que non se mencione a obrigatoriedade de ofrecer a Relixión en bacharelato, é un erro técnico, que o razoable sería emendar porque os acordos internacionais deben cumprirse, sinalou á cadea SER. Eses acordos sinalan que o catolicismo terá no currículo un trato en condicións "equiparables ás demais disciplinas fundamentais".
"O Goberno díxonos que quere cumprir os acordos. Que este é o mínimo. E cremos que estamos a tempo de que se perfeccionen algúns puntos que non cumpren os acordos", dicía confiado Martínez Camino.
A Relixión é elixida nos centros públicos polo 66,62% dos alumnos de primaria, o 39% en secundaria e o 23,3% en bacharelato. É dicir, perde peso cando son os nenos de máis idade os que deciden. "Non" cremos "que moitos alumnos de bacharelato decidan estudar relixión. En 18 institutos do País Vasco ninguén pediu esa materia e desapareceu. Durante un ano dedicaron esa hora a reforzar outras materias pero denunciouse que non se ofrecía e agora non poden usar esa hora para reforzos", conta Francisco Delgado, presidente de Europa Laica.
"Outra cousa é que inchen a nota e os estudantes se apunten para mellorar o seu expediente", prosegue Delgado. Ata que non se coñeza o desenvolvemento da norma non se sabe, pero se a Relixión (e a súa optativa) teñen máis peso en bacharelato, como acontece na ESO, e se ten en conta para calcular a nota media, iso será determinante para entrar na universidade e optar a unha bolsa.
"Se a Relixión é avaliable en bacharelato entra en competición directa con outras materias importantes. E é unha dinámica complicada porque a carga lectiva é moi alta. A quen quitas? ", formúlase Miguel Latorre, secretario de ensino público de FETE-UGT. "Habería a tentación sa de optar por Relixión se che vai garantir unha boa nota cando a competencia en bacharelato é extrema". Para o sindicalista esta emenda supoñería "devolver o touro ao curral", porque se trataría dun cambio de calado que chega no Senado, que todos sabemos ten unha "tramitación máis laxa". E recoñece que tivese avivado a polémica das protestas educativas.

Unha Mesa premiada por "Facer país"

A Mesa pola Normalización Lingüística foi recoñecida cunha homenaxe en Láncara polo seu traballo e compromiso a prol do país desde 1986. Recibiu o premio 'Ramón Piñeiro Facer País' que organiza a Asociación Cultural "Val de Láncara".

A XII edición do premio Ramón Piñeiro 'Facer País' foi para a Mesa pola Normalización Lingüística. Un galardón impulsado pola Asociación Cultural Val de Láncara e que, ao longo destes anos, foi labrándose un merecido respecto. O obxectivo do premio é recoñecer aquelas persoas e institucións cuxo traballo contribúe, precisamente, a facer país. E A Mesa foi a galardoada neste 2013, uníndose así a unha lista na que figuran, entre outros, Avelino Pousa Antelo, Mini e Mero, Xosé Manuel Beiras ou Agustín Fernández Paz.
O acto decorreu esta fin de semana en Póboa de San Xiao, cun programa completo no que se incluían intervencións varias, actuacións, louvanzas... e en todas elas un recoñecemento ao traballo que vén desenvolvendo A Mesa.

A Mesa resultou elexida entre as 40 candidaturas formalizadas por diferentes entidades e asociacións de toda Galiza

A agrupación Val de Láncara concedeu este galardón anual, que xa vai pola súa 12ª edición, á Mesa pola Normalización Lingüística pola súa condición de plataforma independente e plural e apartidaria comprometida, desde o ano 1986, coa promoción do idioma galego en todos os ámbitos da vida social da nosa terra.

A Mesa pola Normalización Lingüística resultou elixida entre as corenta candidaturas formalizadas por diferentes entidades e asociacións de toda Galiza que ostentaban a esta distinción, un recoñecemento ás persoas ou institucións que, pola súa traxectoria, se teñen distinguido na defensa de Galicia no eido cultural, artístico, histórico, político ou etnográfico.

 

A Federación Galeusca reafírmase na súa oposición á LOMCE

A necesidade de apostar polas literaturas infantil e xuvenil nacionais foi unha das conclusións da Federación Galeusca que se reuniu esta fin de semana en Pontevedra. Representantes das literaturas galega, catalá e vasca reafirmáronse na súa oposición á LOMCE. 

Trinta anos despois da primeira xuntanza das asociacións de escritores e escritoras catalá, vasca e galega, a Federación Galeusca reafirmou en Pontevedra a súa vontade de apostar polas literaturas das tres nacións, en especial, pola escrita infantil e xuvenil, tema do encontro anual do que, desta volta, era a AELG anfitrioa. Nas conclusións da Asemblea anual, a Federación reafirmouse nos contidos do comunicado aprobado no mes de marzo no que mostraban a súa oposición á LOMCE por ser “unha lei que resta estatus educativo aos nosos idiomas propios e oficiais, símbolos identitarios das nosas nacións e instrumentos de traballo para as persoas que creamos corpus literario nas súas diferentes manifestacións”. Nun dos puntos das conclusións aprobadas na Asemblea, manifestan o “seu carácter regresivo e recentralizador é visible nos decretos que se están aplicando en Galicia, País Valenciá e Illas Balears” e solidarízanse coas mobilizacións desenvolvidas nos tres territorios con linguas propia.
Despois de dous días de debates e posta en común, a Federación Galeusca sinalou a necesidade de apostar por unha literatura infantil e xuvenil “viva, visibilizadora, cohesionadora, formadora de valores, superadora de estereotipos e prexuízos, arraigada no imaxinario propio e na expresión lingüística dos nosos respectivos territorios, que axude a interconectarnos con outras culturas”.
Literaturas “acosadas” 
“A nosa consciencia das alertas e ameazas da barbarie negadora e desposuidora dos valores que acosan as nosas literaturas; despois de debater e compartir reflexións sobre as distintas problemáticas, constatamos e renovamos o compromiso ilusionante de continuar co noso labor creador a nivel individual e como colectivo interrelacionado cos outros sectores culturais e sociais”, defenderon, nun comunicado final que fixeron público como conclusión dunhas xornadas que xuntou en Pontevedra representantes das literaturas galega, vasca e cataláns, en especial con dedicación á escrita de públicos de menor idade.
Alertaron tamén, dunha reforma da Lei de Propiedade Intelectual que estableza novos recortes aos dereitos de autores e autoras que afectan, de maneira especial, á entidade de xestión CEDRO, “cuxa continuidade se ve seriamente afectada”.
O presidente da asociación catalá, Guillem-Jordi Graells será o novo responsábel máximo da Federación, despois da Asemblea de Pontevedra.

Escola especializada ou elitista

A reforma educativa promove a diferenciación dos institutos con plans en distintas áreas. Os seus detractores alertan do risco de segregación.

Un instituto especializado en artes, outro en tecnoloxía, outro en humanidades... A teoría di que os centros especializados nunha área, en certas iniciativas de mellora poden aumentar a calidade do sistema, e moitos países como Estados Unidos, Francia ou Rusia teñen anos de experiencia con este tipo de institutos. Non obstante, os detractores da medida que propón agora para España a reforma educativa (LOMCE) recordan os efectos negativos que tamén tiveron ese tipo de centros: segregación, elitismo e desigualdade, con centros de primeira e centros de segunda. Mesmo moitos dos cales os defenden sinalan un bo número de prevencións necesarias para que non acabe sendo peor o remedio que a enfermidade.
Empezando polo principio, a LOMCE di que os centros, basicamente os de secundaria, poderán desenvolver accións tendentes á "especialización curricular, á excelencia, á formación docente, á mellora do rendemento escolar", entre outras. As accións de calidade que leven a esta especialización serán competitivas e os que gañen terán máis diñeiro e autonomía (por exemplo, os directores poderán elixir docentes) para levalas a cabo. Estes centros, ademais, poderán ter en conta a nota para admitir solicitudes na etapa postobrigatoria, é dicir, en bacharelato e FP. Trátase dunha pata máis da teoría que percorre toda a lei que impulsa o ministro José Ignacio Wert: máis autonomía (con rendición de contas) e marxe de especialización fomentará unha especie de competición entre escolas que mellorará o sistema.

A letra da LOMCE

• "O proxecto educativo de calidade supoñerá a especialización dos centros docentes, que poderá comprender, entre outras, actuacións tendentes á especialización curricular, á excelencia, á formación docente, á mellora do rendemento escolar, á atención do alumnado con necesidade específica de apoio educativo, ou á achega de recursos didácticos a plataformas dixitais. Os resultados das accións mediranse, sobre todo, polas melloras obtidas por cada centro en relación coa súa situación de partida".
• Os "centros que teñan recoñecida unha especialización curricular polas Administracións educativas [...] poderán reservar ao criterio do rendemento académico do alumno ata un 20% da puntuación asignada ás solicitudes de admisión a ensinanzas postobrigatorias. A devandita porcentaxe poderá reducirse ou modularse cando sexa necesario para evitar a ruptura de criterios de equidade e de cohesión do sistema".

"A verdade é que a idea soa ben en principio, pero me asaltan algunhas dúbidas", di o catedrático de Economía do University College London Antonio Cabrales. "Cun currículo tan regimentado, non sei moi ben ata onde poden chegar os centros, agás en que darán só un tipo de bacharelato [Letras, Ciencias...]. Pero isto non me parece suficiente para obter os beneficios da especialización. Ademais, se estes centros elixen profesorado, deber ser posible facelo de xeito máis xeral, algo que tamén debería acontecer, opina, coa posibilidade de que a nota conte para admitir alumnos.
En España, os centros bilingües ou iniciativas como o do bacharelato de excelencia da Comunidade de Madrid poderían enmarcarse dentro deses plans. Dende CC OO, o responsable da Federación de Educación, Francisco García, criticou no seu día ese bacharelato de excelencia e agora volve facer o mesmo coa idea da LOMCE:
"Se ti vas matricularte nun instituto deportivo, tes que correr os 100 metros en menos de 16 segundos; se queres estudar nunha sección bilingüe, tes que facer un exame de inglés; e se vas a un instituto tecnolóxico, fanche un exame de matemáticas e de física. Se non o superas, non entras, logo a liberdade de elección de centro desaparece. Son os centros os que elixen o alumnado en función dun proxecto educativo; e son os centros máis demandados os que elixen o alumnado xerando a fragmentación e dualización da rede".
A única especialización da que expresamente fala a LOMCE é a de elixir só algunhas vías de bacharelato, e segundo temen as investigadoras da Complutense Miriam Prieto e Patricia Villamor, o mesmo acabará acontecendo na ESO, onde algúns centros só ofrecerán a vía ao bacharelato ou á FP, facendo perigar "a igualdade de oportunidades na elección destas (sobre a base da información dispoñible, os recursos económicos para o traslado) ".
Prieto e Villamor recoñecen moitos beneficios na diferenciación de centros ("maior implicación do profesorado e mellor adaptación deste", "mellor adaptación ao ámbito", "mellor utilización dos recursos"), pero advirten de que as posibilidades teñen que ser moito máis amplas: "Debería estar permitida calquera especialización, non só curricular, senón tamén metodolóxica, organizativa, etcétera, e non só en idiomas ou en ciencias ou tecnoloxía".
Ás investigadoras, que estudaron os centros especializados de Madrid, tampouco lles gusta que o acceso poida depender das notas: " Se esa mellora só se dirixe a uns poucos estudantes e uns poucos centros, sen dúbida aumentarán as desigualdades de partida en contextos desfavorecidos. As reformas parciais, que só afectan a unha zona ou un centro en concreto, melloran substancialmente esa parte do sistema e prexudican ao resto, baixando o seu investimento, a súa valoración por parte da sociedade e porque os bos alumnos foxen dos centros non reformados".

 

Tras as protestas contra a LOMCE Rubalcaba e Rodríguez asumen a esixencia de explicacións ao Goberno

O PSOE decidiu que sexan o seu secretario xeral, Alfredo Pérez Rubalcaba, e a voceira parlamentaria, Soraya Rodríguez, os cales asuman persoalmente a esixencia de explicacións ao Goberno no Pleno do Congreso tras as protestas rexistradas esta semana contra a Lei Orgánica de Mellora da Calidade da Educación (LOMCE).

Así, e en lugar de dirixir preguntas ao ministro José Ignacio Wert na sesión de control ao Executivo do próximo mércores, os socialistas interpelarán directamente o presidente do Goberno, Mariano Rajoy, no caso de Rubalcaba, e ao vicepresidente do Goberno, Soraya Sáenz de Santamaría, na quenda de Rodríguez, segundo informaron a Europa Press en fontes parlamentarias.
É máis, e malia as folgas de Educación desta semana, ningunha das restantes preguntas do PSOE se dirixe ao responsable da carteira de Educación e da reforma educativa que tantas protestas suscitou.

UNHA FOLGA NUNCA É UN ÉXITO

Precisamente, o ministro de Educación asegurou tras a protesta social do xoves que unha folga como a celebrada pola comunidade educativa "nunca era un éxito", ao tempo que insistiu en que el estaba aberto a recibir "argumentos construtivos" que mellorasen os resultados da educación en España.
Con iso, defendeu o dato do 20 por cento de seguimento da folga entre o profesorado e xustificouno de acordo á información "obxectiva" transmitida polas comunidades autónomas. Iso si, o ministro respectou o dereito á folga dos manifestantes e quixo entrar a valorar se esta.
A manifestación máis multitudinaria do xoves tivo lugar en Madrid, onde miles de persoas convocadas pola Plataforma Estatal pola Escola Pública - -250.000, segundo os organizadores-- clamaron contra este proxecto de Lei, os recortes.
Baixo o lema 'Non á LOMCE. Non aos recortes. Non ás contrarreformas educativas', pais, alumnos e docentes percorreron durante unha hora o centro da capital, e a gran maioría dos convocados quedaron parados fronte ao Ministerio de Educación, Cultura e Deporte para dirixir unha sonora apupada ao ministro e pedir a súa dimisión.

A CIG-Ensino cifra en máis de 65.000 as persoas que saíron á rúa en Galiza e considera un éxito o paro masivo contra a LOMCE

A CIG-Ensino dalle os parabéns ao profesorado polo éxito da folga e das manifestacións.

O secretario nacional de CIG-Ensino, Anxo Louzao, considera que a folga contra a LOMCE foi un “éxito rotundo” superándose mesmo a participación que houbo na convocatoria do mes de maio. Xunto a isto, tamén valorou moi positivamente a participación de máis de 65.000 persoas nas manifestacións que desde as 11:30 horas percorreron as rúas das principais cidades e vilas do país convocadas pola Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público. Marchas multitudinarias para dicir “Non á LOMCE” e para denunciar unha lei que cualificou como “españolizadora, privatizadora, elitista, clasista e antidemocrática”.

Galería de imaxes
“Segundo os datos que temos o paro é masivo. Esta é a segunda vez que o ensino exixe de maneira rotunda e unánime a retirada da LOMCE”. Así valoraba o secretario nacional da CIG-Ensino a participación na folga contra a LOMCE na súa comparecencia ante os medios de comunicación na Praza do Toural, en Compostela, xusto antes da saída dunha das máis grandes manifestacións das convocadas hoxe pola Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público.
Louzao salientou que hoxe conflúen a folga do profesorado, o paro convocado polas organizacións estudiantís e  a solidariedade dos pais e das nais. Unha folga que afecta a todos os niveis educativos e nos que o paro foi secundado pola totalidade da comunidade educativa.
“Unha única voz rotunda e contundente clamou hoxe Non a LOMCE”, afirmou o secretario nacional de CIG-Ensino, para quen de continuar “obstinados”, tanto o conselleiro de educación como o ministro en aplicar esta lei, estariamos diante “dunha actitude irresponsábel e mesmo ditatorial que só amosa unha motivación:  borrar toda a nosa cultura, afastar o galego do ensino e actuar ao servizo da patronal do ensino privado e da conferencia episcopal”. Unha lei que, para Louzao é “un atentado” a un servizo básico e a un dereito fundamental como é o dereito é educación.
A respecto das mobilizacións de hoxe considerou que tamén son unha resposta contundente “contra os recortes múltiples e permanentes que se están a levar en contra do ensino público e que, porén non afectan igual ao ensino privado concertado”. Unha lei á que acusou de estar “ao servizo da exclusión social, da desigualdade e da competitividade”.
Indo máis alá, considerou que a LOMCE é “profundamente españolizadora e privatizadora”, asegurou que afonda aínda máis na confesionalidade do ensino e denunciou que “expulsa do sistema educativo as clases populares” e que supón “un obstáculo permanente” para o acceso á educación. Por iso cualificouna de “selectiva e elitista” ao mesmo tempo que “despreza ao profesorado, a coeducación e a xestión democrática dos centros”.
Non esqueceu tampouco a responsabilidade do conselleiro ao que considerou “alumno avantaxado do PP de Madrid”, na medida en que non agardou sequera á aprobación da lei para xa aplicar aspectos da mesma, como dotar de concertos educativos aos centros que segregan por razóns de xénero e tamén porque desde o modelo educativo imposto en Galiza se exportou á LOMCE a exclusión da nosa lingua do sistema educativo.
 Por todo isto, Louzao concluíu que “só cabe unha saída a retirada da lei, do contrario será unha lei que nace en coidados intensivos e cun diagnóstico de morte inmediata”.

O profesorado de relixión fica á marxe dos recortes educativos

Nos Orzamentos da Consellería de Educación de 2009 había fondos para 35.045 docentes. No proxecto de contas públicas para 2014 orzaméntanse 34.948 prazas, 97 menos. Non obstante, as estatísticas oficiais do departamento que dirixe Jesús Vázquez sinalan que no mesmo período houbo traballando nas aulas do ensino público 1.201 profesores e profesoras menos, 1.221 contando os colexios concertados. Esta redución de efectivos prodúcese mentres o recorte orzamentario da Consellería se achega xa ao 15%. Pero, como en todo océano, existen illas. Neste caso, a marea de recortes semella deixar indemne o profesorado de relixión.
Esta é, cando menos, a conclusión que cabe tirar ao observar os orzamentos educativos do Goberno galego para os últimos anos. Nos cadros de persoal incluídos nesa documentación económica Educación reflicte un plantel de mestres e profesores de relixión -maioritariamente católica, con apenas un 1% de alumnado evanxélico- idéntico dende a chegada do gabinete de Alberto Núñez Feijóo á Xunta: 975 traballadores e traballadoras dos que 580 desenvolven o seu labor en Primaria e 395 na ESO. A maioría están contratados a xornada completa e só 68 a media xornada e libráronse, ademais, dos incrementos horarios dos últimos anos.

As partidas orzamentarias apenas variaron dende 2009 e mantéñense intactas dende 2012

Aínda que as estatísticas anuais da Consellería indican que non todas as prazas orzamentadas están cubertas -no curso 2013-2014, por exemplo, a Dirección Xeral de Centros e Recursos Humanos estima que hai 845 destes docentes nos colexios e institutos- o certo é que hai unha diferenza fundamental entre este profesorado e o resto de ámbitos da educación en Galicia: os cartos. As partidas orzamentarias achegadas cada ano apenas variaron dende 2009 e mantéñense intactas dende 2012.

O profesorado de relixión, elixido polos bispos, mantense alleo aos recortes mentres caen abruptamente partidas como as de fomento do galego

Nos derradeiros Orzamentos do bipartito, elaborados antes da tesoirada xeral nos soldos do persoal público decretada polo Goberno central, o orzamento para profesorado de relixión era de 30,1 millóns de euros. No primeiro ano de Feijóo, 2010, a partida aumentou levemente, ata 30,2 millóns. Un ano máis tarde houbo tamén un lixeiro incremento, chegando aos 30,7 millóns de euros. Xa en 2012 o importe baixou ata 29,3 millóns, e así permaneceu en 2013 e tamén no proxecto orzamentario de 2014. A redución a respecto de 2009 é de apenas un 2,6% e o montante total supera un chisco, por exemplo, ao financiamento dos comedores escolares, que contará o vindeiro ano con 28,8 millóns.
O mantemento dos cartos para o profesorado de relixión, designado directamente polos bispados sen ter que superar as oposicións dos resto dos profesionais do ensino público, prodúcese nun contexto de abruptas caídas orzamentarias noutros ámbitos da Consellería, tales como o fomento do galego, que xa perdeu un 67% da súa dotación. Mentres, o alumnado que acode a estas clases caeu no entorno dun 8% no período analizado -o pasado curso eran uns 207.000 alumnos e alumnas-.

A semente do ensino popular en galego prende en Ferrolterra

Desde o 30 de setembro funciona en Narón un centro de ensino pertencente á rede AvoaEscola. Aliás, nesta fin de semana realizouse en Trasancos o primeiro punto de encontro entre familias interesadas na apertura dun centro da rede A Semente. As dúas son iniciativas sociais onde a lingua vehicular é a nosa propia. 

Acabáronse as galescolas”, exclamou, triunfante, o presidente da Xunta de Galiza, Alberto Núñez Feijóo, diante dos micros da radio dos bispos tan só tres días despois de saír vitorioso nas urnas.

Sabía que as súas palabras non se referían á inocente mudanza da simpática icona dunha casa con bandeira azul e branca por outra cunha galiña, senón ao desmantelamento dun modelo de ensino, público e en galego, nos niveis non obrigatorios (0-6 anos) onde até os mandilóns eran, por si propios, unha ferramenta educativa, pois levaban grandes botóns de cores que encaixaban en cadansúa botoeira da mesma cor; unha maneira de educar as crianzas que foi eloxiada polo Consello de Europa no seu informe de 2008 sobre as linguas minorizadas. Feijóo sabía que ía acabar con este modelo. E estaba orgulloso.
Cunha furibunda campaña mediática en contra asinada polos voceiros da dereita –'A Galiza paleta das galescolas', chegou a titular un xornal dixital español–, as galescolas abriron as portas en setembro de 2007, rachando cun modelo asistencialista que resolvía a conciliación laboral e familiar durante unhas horas, mais que non tiña unha vocación pedagóxica.

Aprender cos pés na terra
Canda o enterramento do modelo pedagóxico das 'galescolas' foron agromando no País novos proxectos de ensino popular que apostan na inmersión lingüística na nosa lingua. Mais non só. Tanto A Semente como AvoaEscola tronzan a idea asistencialista de que as crianzas son persoas ás que cómpre coidar para apostar nas súas potencialidades.

"Temos vontade de ensino público mais non a calquera prezo" pois "a cuestión do idioma é irrenunciábel", explicou  Marcos Lopes, educador da primeira Semente que funcionou na Galiza, a de Compostela.

O sábado que vén, 2 de novembro, faranse dous anos desde que abriu as súas portas. Desde aquela saíronlle xa dous filleiros: un en Vigo e outro en Ferrolterra.

Así as cousas, esta fin de semana realizouse en Trasancos a primeira asemblea cara á constitución dunha asociación para despois abrir unha Semente. Tal e como explicou Olaia Ledo, unha das promotoras desta escola popular, o obxectivo é ter un centro de ensino "onde o galego sexa a lingua vehicular e onde as crianzas medren en contacto coa natureza".

En galego e para familias galegofalantes... ou non
Desde o 30 de setembro en Ferrolterra funciona outra escola popular, esta pertencente á rede AvoaEscola.

O seu director, Francisco López, sinalou que o obxectivo desta cooperativa --amparada pola asociación Galiza co Galego a través do denominado Fondo de Escolas-- é que a esta árbore lle saian pólas por todo o País, pois tamén neste caso hai varias familias interesadas en ter na súa contorna un centro de ensino "laico, pluralista e para galegofalantes ou non".

“Queremos demostrar que existe unha vía diferente ao ensino público e ao privado, pois nós nin obtemos lucro –os cartos das doazóns van parar a unha bolsa de solidariedade, para afrontar os gastos das familias sen recursos– nin estamos amparados por un grupo empresarial”. Son palabras de Olaia Ledo, mais Francisco López manifestouse en termos moi semellantes e defendeu tamén un modelo de ensino "popular".

Dixo o director da AvoaEscola de Ferrolterra, fincada no Alto do Castiñeiriño, en Narón, que este centro "é unha escola ao uso, non unha ludoteca". E recalcou que se trata dun colexio "inclusivo, participativo e democrático" onde as nais e pais teñen "todo o control" sobre os contidos e poden decidir sobre eles traballando man a man cos e as educadoras. E, ao igual que na Semente, "o idioma é prioritario" pois o proxecto AvoaEscola está pensado "para quen non queira que se perda o galego".
Que diferencia A Semente de AvoaEscola?

Entre outras cuestións, a idade das crianzas que se poden matricular nestas escolas. Así, AvoaEscola está pensada para nenas e nenos de 0 a 3 anos, cun modelo pedagóxico inspirado no programa Preescolar na Casa, que foi desmantelado polo PP.

​Namentres, na Semente o alumnado máis novo ten 2 anos e o máis vello 6 "porque consideramos que non é até os dous anos a idade acaída para iniciar a escolarización", subliñou Olaia Ledo, promotora do centro que abrirá en Trasancos.

"A situación lingüística é tan desesperada que non hai tempo para esperarmos a que un partido como o Bloque volva chegar á Xunta. E, para alén desta reflexión, cómpre facermos outra: após o desmantelamento das galescolas estamos outra vez no punto de inicio, antes do paso do nacionalismo polo goberno galego", razoou Marcos Lopes, educador da Semente de Compostela.

Na mesma liña, desde AvoaEscola Francisco López insistiu en que a educación "non pode ser un dereito suxeito ao capricho dos gobernos". O modelo non é ningún segredo. Centros privados como Raiola en Compostela ou Andaina na Coruña levan décadas traballando con el. Trátase, en definitiva, de demostrar con feitos que as familias galegas queren para as crianzas un ensino na súa lingua.

''A estratexia da Xunta é deteriorar máis e máis o ensino no rural até que as familias fechen escolas''

Noelia Maceda é a voceira da Coordenadora de ANPAS no rural. Mestra de profesión, dá aulas en Ribas de Sil. Aliás, como nai, denuncia a situación no colexio do Incio, onde estuda a súa crianza: "o ano curso pasado, na aula de 3º, 4º, 5 e 6º e unha alumna con necesidades específicas, a docente traballaba con cinco libros á vez".

O mesmo goberno que promove explotacións mineiras a ceo aberto para frear o despoboamento no rural fecha centros de ensino. Como se explica isto?

Pois aínda que pareza que non, é unha actitude moi coherente. Todo vai na mesma liña: darlle o definitivo golpe de graza a un rural en perigo de extinción. Sen nenos e sen nenas as aldeas morren, o noso rural desaparece, queda sen futuro.

Cant@s docentes traballan na escola onde vostede dá aulas? Que suporía a supresión dunha praza? 
O centro onde traballo conta con 3 unidades e 4 docentes. Os 29 alumnos están agrupados en tres aulas: Educación Infantil ( 3, 4 e 5 anos), 1º grupo de primaria (niveis 1º, 2º, e3º) e 2º grupo de Primaria (niveis 4º, 5 e 6º). Eu ocupo a praza de Educación Infantil que ten carácter de provisional, iso quere dicir que ano tras ano hai un docente diferente atendendo o grupo dos máis pequenos.
O centro ten na súa dotación esta especialidade e a praza está creada, mais non sae a concurso. O mesmo acontece coa praza de Educación física. Sen unha estabilidade do equipo docente, cada ano lectivo é un comezar de novo. Este ano, de feito, no centro somos todos novos agás o director.

"Eu ocupo a praza de Educación Infantil que ten carácter de provisional, iso quere dicir que ano tras ano hai un docente diferente atendendo o grupo dos máis pequenos"

Se suprimen unha praza e reducen as unidades a 2, a primeira consecuencia directa é que desaparece a figura do director, polo que o centro perde categoría. Aliás, hai que volver agrupar o alumnado xuntando de 4 a 5 niveis educativos nunha mesma aula e sen suficientes docentes para facer desdobres.
Outro exemplo, o colexio do Incio onde estuda a miña filla, Sara. Conta con 2 unidades --todas as crianzas do colexio están agrupadas en dúas aulas-- e con tres prazas de profesorado: un especialista en educación física, un especialista en educación musical e un especialista en lingua estranxeira. A praza de educación infantil foi suprimida.
Quere iso dicir que non hai especialista en educación infantil?
Pois si, exactamente quere dicir iso. Que a miña filla de 5 anos non ten dereito a ser atendida polo especialista que lle toca.
Mais este ano teñen unha asignada de maneira temporal.
Si. Este ano tivemos esa sorte ao lle concederen unha comisión de servizos a unha docente que ten esta especialidade. Con todo, xa sabemos que o ano que vén teremos que nos volver entrevistar co inspector, co xefe de inspección, co xefe territorial... para que no Incio haxa, polo menos, un docente máis por riba do 'cadro de persoal' que asigna a consellaría.

"O Valedor do pobo recoñeceu que se está a vulnerar a igualdade de oportunidades a respeito dos centros do rural"

O Valedor do Pobo pronunciouse a respeito desta situación no informe anual de 2012.
Falou do caso concreto de Samos, mais o que alí aconteceu é o mesmo que aconteceu no Incio ou en Triacastela: suprimiron o especialista de infantil no curso 2012-2013. E o Valedor recoñeceu que se estaba a vulnerar a igualdade de oportunidades.
Por que a problemática do ensino no rural ficou tan silenciada até o de agora? 
Os recortes en educación afectaron todos os centros de ensino, mais, en maior medida, aos do rural. Xa hai anos que estamos a sufrir os efectos destes recortes. Porén, foi o ano pasado, coa supresión dos especialistas de infantil, cando se superou a liña do soportábel. Quen coñece o rural sabe que a dispersión xeográfica, unida á propia idiosincrasia da poboación, dificulta enormemente o xurdimento de movementos de protesta organizados.
Porén, fomos as nais e os pais dende as ANPAS as que chegamos ao convencemento de que era o momento de espertar e de comezar a esixir o que é de lei: a igualdade de oportunidades para os nosos fillos e fillas.

"Quen coñece o rural sabe que a dispersión xeográfica e a idiosincrasia da poboación, dificultan os movementos de protesta organizados"

Artellamos un movemento de protesta que, na zona de Lugo, se vertebrou a través da 'Plataforma pola defensa da montaña e do rural'. A Xunta ten a obriga de proporcionar unha oferta educativa de calidade en todos os seus centros. Non é admisible que os do rural sexan de segunda categoría.
É posíbel ofrecer un ensino de calidade e atender as individualidade cando na mesma aula se agrupan crianzas de primeiro, segundo e terceiro curso?
A clave da calidade do ensino está na ratio e na dotación docente. As fórmulas que nos levan ao fracaso escolar son as que nos están impoñendo: máis alumnos e menos profesores. Un ensino de calidade mesturando niveis educativos na mesma aula é posíbel e moi beneficioso, sempre que os grupos non sexan grandes e sempre que exista unha dotación docente que permita facer os desdobres pertinentes nas materias que así o requiran.
Teñen denunciado que se senten tratad@s como a números.

Iso é o que sentimos tanto os docentes como as familias. Como mestra a primeira palabra que se me vén á boca é frustración.
Cóntoche un caso concreto: no Incio, o ano curso pasado, na aula de 3º, 4º, 5 e 6º e unha alumna con necesidades específicas de apoio educativo a nivel de 2º curso, tanto en Coñecemento do medio como en Lingua galega a docente traballaba con cinco libros diferentes á vez. Mírelo por onde o mires unha sesión de 50 minutos tradúcese en 10 minutos para cada nivel. Porén, para a consellaría de Educación son só 12 nenos e nenas aos que un só mestre pode atender perfectamente. 

"Alumnado que antes estaba 15 minutos no transporte por traxecto e agora está 45"

E os comedores escolares? Como se amañan con 2,08€ ao día por cada nen@?
Tes que facer malabares. Pensa que nun comedor con 30 comensais tes 60 euros de orzamento ao día. Con iso hai que mercar dende a pasta da sopa até a froita, a carne ou o pan. Non chega para dar froita todos os días e o peixe ten que ser conxelado. Temos o menú equilibrado que temos grazas a unha moi medida planificación e á boa disposición do cociñeiro, que bota horas de máis para facer, por exemplo, croquetas caseiras e non servir tanto pre-cociñado.
Mantéñense as rutas do transporte escolar?
No centro onde eu traballo só hai un neno transportado e todo segue igual. Porén, onde estuda a miña filla unificaron varias rutas nunha soa, de xeito que hai alumnado que antes estaba 15 minutos no transporte por traxecto e agora está 45.
Que imaxe teñen @s nen@s das mobilizacións que houbo? Como as viviron? 
Déixame que che responda cun bocado do texto que desde a ANPA do Incio remitimos ao conselleiro de Educación en resposta as declaracións onde criticaba as familias que o 12 de setembro de 2012 estabamos en Santiago manifestándonos coas nosas fillas e fillos. Leo:

"Espero que a LOMCE non nos chegue a afectar, que unha lei que nace morta morta fique"

"Señor Vázquez Abad, a consellería de Educación á que vostede representa está insultando os centos de familias que o día 12 de setembro saíron á rúa defendendo o dereito dos seus fillos e fillas a ter un futuro no lugar onde naceron. Sí, moitos estaban ao noso lado aprendendo unha lección que non sempre se  aprende nas aulas: a lección da dignidade. levan ás costas unha lección de vida fundamental: foron testemuñas presenciais de como seus pais levantaron a voz para defender os seus dereitos. Para nós, este é o mellor comezo de curso que poida imaxinar".
Como lles vai afectar a LOMCE?
Espero que non chegue a nos afectar. Confío en que unha lei que naceu morta, morta fique.
Está a Xunta a facer da escola no rural unha cuestión 'de militancia'? 

Si. Na maioría dos casos é unha cuestión de escolla persoal. Hai centos de razóns que inclinan a balanza a favor do ensino no rural, como ter unha aula cunha ratio razoábel ou o sentimento de comunidade onde todos nos coñecemos e nos tratamos.
Mais é ben certo que hai familias que escollen levar os cativos aos centros das vilas e esa é, xustamente, a estratexia da consellaría: deteriorar máis e máis a calidade do ensino até que sexan os propias familias as que pechen o centro. Por que se non case a metade das supresións de mestres no ano pasado eran especialistas de educación infantil? É coma cortar unha árbore polo pé.

 

Wert tende a man tras a terceira folga educativa

• Os colectivos de docentes consideran pouco crible a oferta de diálogo, pero acéptana cunha axenda sobre a mesa. A asociación de pais CEAPA oponse a debater co ministro.
• "Se nos convoca formalmente e frea a tramitación da LOMCE, falaremos", di Francisco García, de CCOO. ANPE, disposto a negociar puntos concretos da LOMCE.O Ministerio de Educación cualificou de fracaso a folga no sector educativo deste xoves, 24 de outubro; a terceira contra as políticas de ensino nesta lexislatura. Pero deseguido tendeu a man aos sindicatos docentes e as organizacións de pais e alumnos para abrir un "diálogo aberto" tomando como base o texto da LOMCE, no que se presenten "propostas reais e razoadas". Así o manifestou a secretaria de Educación, Montserrat Gomendio, tras cualificar de "fracaso" o paro.
  
  Os colectivos de profesores fíanse pouco desta oferta de debate, pero deslizan a idea de que o ministro José Ignacio Wert haxa visto que "a sociedade educativa lle dá as costas" e busque un achegamento para non sacar adiante sur políticas en solitario, non só no Parlamento, senón no sector do ensino.
  
  En xeral, os sindicatos ven "pouco crible" a oferta de diálogo e algúns representantes cren que chega demasiado tarde, pero collen a luva se o Ministerio presenta formalmente unha proposta de diálogo e negociación sobre as políticas educativas.
  

  Falar cunha axenda concreta

  "Se se concreta esa oferta de diálogo, sería o primeiro resultado desta mobilización. Se nos convoca, acudiremos, pero deberá suspender ou frear o proceso de tramitación da LOMCE. O contrario sería unha operación de maquillaxe para finxir un consenso", sostén Francisco García, responsable da federación de ensino de CCOO.
  Este colectivo recorda, non obstante, que a diferenza coa política do Goberno é maiúscula, polos axustes e cunha reforma educativa que, segundo o sector sindical, contén aspectos inconstitucionais. Por iso, o representante advirte de que seguen apostando polo calendario de mobilizacións e estudan mecanismos xurídicos para tombar puntos da lei como a blindaxe dos concertos na escola diferenciada por sexo, e estudan se a programación da oferta de ensinanzas gratuítas en función da demanda cuestiona a igualdade de oportunidades.
  

  ANPE quere negociar puntos da LOMCE

  Nicolás Fernández, presidente do Sindicato de Profesores ANPE, sostén que están dispostos a negociar sobre aspectos concretos da lei Wert. "Se nos chama para falar, estaremos encantados de acudir". O colectivo cifra nun 70% o apoio ao paro e asegura que "o descontento maioritario" na comunidade educativa debe facer reflexionar o Goberno sobre a oportunidade e a validez da LOMCE.
  "Se non se mellora no trámite parlamentario, nacerá xa con data de caducidade (....) As razóns da folga non se xustifican co tópico da ideoloxía política". Fernández formula reformular aspectos polémicos da reforma, como a configuración e o deseño curricular e a perda de peso de importantes materias. Se se mantén a redacción actual, coa complexidade dalgunhas das medidas, o impacto na organización dos centros, e coa incidencia dos recortes," o calendario de aplicación do que comezará o ano próximo é practicamente inviable.
  
  Ademais, ANPE pide ao Goberno un "compromiso inequívoco coa escola pública" e un pacto de mínimos entre o Estado e as comunidades para que haxa unha memoria económica suficiente para non deteriorar a educación.
  

  A escola concertada: "O diálogo chega tarde"

  Tamén, o sindicato docente da escola concertada acepta a proposta de diálogo, aínda que pensa que chega demasiado tarde. Jesús Pueyo, secretario xeral de FSIE, pensa que mellor é falar que a confrontación, pero lamenta que o Ministerio virou as costas ata agora na negociación.
  Este colectivo non pide a derrogación da LOMCE, pero si que se modifique a regulación dos concertos; considera que a norma xera inseguridade xurídica porque non permite a renovación automática dos concertos. Tamén, rexeita a perda de peso do Consello Escolar na toma de decisións. "Cunha lei que pode ser derrogada en pouco tempo e co recortes, é imposible que o sistema educativo avance", conclúe.
  

  Os pais falan de "incendio" na educación

  Port a súa parte, a asociación de pais CEAPA, que representan tres millóns de familias, non só non se fía da oferta de Wert senón que se opón a debater con el porque pensa que quedou desacreditado polas súas políticas e as formas. José Luis Pazos, voceiro do colectivo e da Plataforma pola Escola Pública, opina que a reacción do Goberno é unha "saída cara a adiante ante unha batalla perdida".
  
  O colectivo recorda que a Plataforma pola Escola Pública rexistrou en La Moncloa un millón de firmas contra a lei Wert e os recortes, pero que ninguén do gabinete de Mariano Rajoy os recibiu. "Foi o peor inicio do curso. As familias non poden pagar os libros, nin o comedor, de anulan as bolsas, quítanse profesores, horas de refuerzo...Se xerou un incendio na educación".
  

  Para saber máis

  • A manifestación en Madrid contra a reforma educativa pide a dimisión de Wert ante o Ministerio de Educación
  • Queres entender a fondo o problema da Educación en España? Aquí tes as visións distintas de tres expertos
  • A lei Wert é a que máis coida os alumnos con problemas na aprendizaxe
  • As sete tensións non resoltas que explican o fracaso da Educación Española (e o pouco futuro da lei Wert)

Apoio ao Director do IES Illa de Arousa

A Xefatura Territorial de Pontevedra acaba de abrirlle expedente de revogación de cargo ao Director do IES Illa de Arousa por atrasar un día o inicio do curso por falta de profesorado no centro, medida que foi comunicada aos pais e nais do alumnado e apoiada polo profesorado do centro.
Desde hai varios anos os centros escolares teñen que comezar o curso sen todo o profesorado necesario  e mesmo sen saber se chegará unha vez iniciadas as clases. Esta situación está provocada polos recortes da Consellaría de Educación. Ademais  a situación agrávase porque a Consellaría non cobre as baixas do profesorado en tempo e forma, nin sequera cando estas baixas están previstas con antelación. Esta situación está prexudicando o conxunto dos centros e provocando que os horarios de traballo do profesorado sexan provisionais e deban ser modificados durante o mes de setembro. A única responsábel desta situación é a Administración educativa, que sabe que este é un prexuízo para o alumnado, mais non actúa en consecuencia. Porén si actúa de forma represiva cando unha dirección, de maneira coherente coa situación, adía o inicio do curso ao non contar con profesorado suficiente.
É inaceptábel que a Consellaría pretenda reprimir a actuación dunha dirección e do profesorado que asume esta responsabilidade, abrindo un expedente de revogación por ter tomado unha decisión que é coherente coa falta de profesorado para iniciar o curso.

Enlace para asinar o apoio ao Director.

O 90% de alumnos e un 70% de profesores van á folga

O seguimento da folga de estudantes, pais e profesores en Galicia contra a Lei de mellora educativa impulsada polo ministro José Ignacio Wert sitúase preto do 90 por cento en alumnos e en torno ao 70 por cento en profesores.

Así que, no caso dos alumnos, "supérase" o 89 por cento en moitos centros educativos e, en global, o paro encóntrase entre o 85 e o 90 por cento neste colectivo.
En canto ao profesorado, segundo estes primeiros datos, o seguimento supera o 70 por cento. "Hai máis incidencia nas familias, que non levaron aos nenos", explicaron fontes da confederación, que explicaron que a incidencia é maior no rural e destacan que a incidencia é "maior mesmo" que na folga de maio.
Por outro lado, o responsable de CIG-Ensino, Anxo Louzao, que xa valora o "éxito rotundo" da folga deste xoves, apuntou que, cos primeiros datos que ten, "todo indica que pode superar o 90 por cento" o seguimento da folga. Ao respecto, o responsable da tamén coincidiu en que hai un paro "masivo e que supera a folga do 9 de maio".
CC.OO, que convoca xunto a UGT mobilizacións conxuntas, cifraron o paro entre un 80 e un 85 por cento nos docentes da educación pública; mentres que os universitarios o secundan nun abano de entre o 80 e o 85 por cento. En canto ao persoal laboral, o seguimento é dun 25 por cento.
En canto ao paro entre os alumnos, este sindicato elevou a máis do 95 por cento o seguimento, segundo indicou Luz López, responsable da área educativa, a Europa Press. En secundaria aínda non hai datos debido a que os horarios son máis graduados.

DÚAS CONVOCATORIAS

CC.OO. congratúlase da "alta participación" nesta xornada de folga que convoca en Galicia, por un lado, a Plataforma en Defensa do Ensino Público na que están integradas CC.OO., FETE-UGT, Confapa, Sindicato de Estudantes, Escola Viva e Iesga.
Tamén chamou este parola Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público, na que participan CIG-Ensino, a Federación de Anpa de Compostela, Os Comités e a Liga Estudantil.

Todo a punto para celebrar o Samaín no colexio de Agolada

Falta menos dunha semana para a noite máis mística do ano, pero os alumnos do colexio de Agolada xa teñen todo preparado para celebrar a festividade celta do Samaín. A entrada da biblioteca está decorada con morcegos e acolle unha completa exposición de libros de medo. Profesores e alumnos, ademais, afanáronse en preparar os traballos das familias sobre a decoración de mazarocas de millo.