venres, 5 de xullo de 2013

O PRESIDENTE DE CEAPA COMPARECE NO CONGRESO DOS DEPUTADOS SOBRE A LOMCE.

Mércores, as 19:00 horas, Jesús Mª Sánchez Herrero, presidente da Confederación Española de AMPAS de Centros Públicos, (CEAPA), da que formamos parte, xunto a 12.000 ANPAS de todo o Estado, comparecerá diante da Comisión de Educación do Congreos dos Deputados, para explicar a posición do movemento asociativo de nais e pais, sobor do proxecto da LOMCE.
 
Pódese seguir en directo, a través de internet, na web do Congreso, na seguinte ligazón.
 

mércores, 3 de xullo de 2013

La batalla de las aulas

Wert va camino de lograr el récord como peor ministro de nuestra historia.

Hace unos días el futbolista Pelé intentó convencer a sus compatriotas de que se dejaran de protestas por cosas de poca monta y se centraran en el terreno de juego. Bueno, cada cual tiene su manera de ver las cosas. El tipo es un ídolo nacional y los ídolos a veces olvidan sus orígenes. Pero la selección brasileña en pleno saltó al campo tomando partido por los que pelean en la calle contra la corrupción y las desigualdades sociales. Desde Neymar hasta Rivaldo, todos se desmarcaron del rey del balón porque una cosa es el fútbol y otra, la vida. Romario lo hizo con un regate supremo: “Pelé cuando calla es un poeta”.
No crean que saco a relucir a Brasil por no hablar de lo nuestro. A fin de cuentas los trapos sucios son los mismos: malversación de fondos, corrupción institucional y desmantelamiento de la sanidad y la escuela pública. El ministro de Educación ha venido a decir que eso de que todo el mundo pueda estudiar se va a acabar. Wert es un poco como Pelé, cada vez que abre la boca, se pierde un verso.
Aunque entre uno y otro no hay color. Pelé pasará a los anales del deporte simplemente como el mejor futbolista del mundo; el señor Wert, sin embargo, va camino de lograr el récord como peor ministro de nuestra historia, que tiene mucho más mérito con la competencia que hay.
Dentro del PP no todos están en contra de la igualdad de oportunidades. Pero el ministro de Educación es un elitista salvaje y cree que la crisis ofrece la excusa perfecta para ganar de una vez por todas la lucha de clases.
Detrás de todo hay en el fondo una cosa de nuevos ricos que es la necesidad de hacer dinero sin ton ni son. El mundo se divide entre los que tienen cuentas en Suiza y llevan a sus hijos a los campus privados y el pueblo llano, que come en silencio porque sabe que todo está dicho desde los griegos. Si el Gobierno le pide sacrificio, la gente se sacrifica privándose de lujos asiáticos como almorzar o graduarse la vista. Pero de ahí a dejar a la niña sin estudiar puede mediar una guerra. Este es un país donde los abuelos de antes metían los ahorros en un colchón y si hacía falta, vendían un campo de naranjos para que el nieto pudiera ir a la universidad. Aquí si tiene uno que apretarse el cinturón, se lo aprieta. Pero la educación de los niños no se toca o arde el Mississippi.
De momento, la enseñanza pública ha ganado la batalla de la Selectividad. Las mejores notas de las cinco universidades valencianas en Pruebas de Acceso a la Universidad (PAU) han sido mayoritariamente para alumnos de los institutos públicos que carecen de los sofisticados medios de la enseñanza privada. Chavales como César Fuster (9,75), Sophie Franch, (9,68), José Antonio Fernández, (9,54), Roberto Díaz, (9,53)… También todos los demás, los que no alcanzaron notas tan brillantes pero han defendido sus posiciones con esfuerzo y orgullo. María García Ferrer, Nihal Gouri, Ximo Alabau, Pablo Mora, Sergi Beltrán… Chicos criados en los patios de institutos de barrio, con ese aire adolescente de querer comerse el mundo, volviendo a casa cada día cansados con la mochila al hombro, forjando sin saberlo las amistades irremplazables del futuro, como hemos hecho todos, porque el patio de la escuela es como el patio de la vida.
Lo tendrán crudo, por descontado, pero sabrán plantar cara a las dificultades. Al fin y al cabo vienen de una escuela libre y batalladora. Tome nota, señor ministro. Este fuerte no se rinde.

Todos los grupos de la oposición en el Congreso piden la devolución al Gobierno de la "Ley Wert"

Presentan sus enmiendas de totalidad.

  Todos los grupos de la oposición en el Congreso de los Diputados han registrado este martes una enmienda de totalidad a la "Ley Wert" o proyecto de Ley Orgánica de Mejora de la Calidad Educativa (LOMCE), con la que piden la devolución inmediata al Gobierno del texto que ha presentado.
    En total son 11 enmiendas de totalidad presentadas por PSOE, CiU, la Izquierda Plural (IU-ICV-CHA), UPyD, PNV, Amaiur, ERC, BNG, CC-NC, Compromís y Geroa Bai, que se debatirán en la sesión plenaria extraordinaria que se celebrará en la tercera semana de julio, en torno al día 16 o 17, aunque la votación de las mismas se celebrará en el Senado puesto que la Cámara Baja estará en obras, según confirmaron a Europa Press en fuentes parlamentarias.
   No se trata de la primera vez que estos grupos de la oposición, salvo UPN y Foro que siempre han apoyado al PP en esta reforma educativa, han pedido la devolución al Gobierno de esta reforma. De hecho, han votado en varias ocasiones en el Congreso diversas iniciativas que pedían la retirada de este texto, aunque sin frutos puesto que el PP las rechazó todas y cuenta con mayoría absoluta en el arco parlamentario.
UNA LEY IDEOLÓGICA
   Así las cosas, desde el PSOE, se pide la devolución del proyecto de Ley al considerarlo una normativa "segregadora" y "profundamente ideológica", cuya aprobación cree que provocaría un "deterioro de la equidad y la calidad en la educación pública, y perjudicaría gravemente la igualdad de oportunidades".
   Mientras, desde CiU, se ha reclamado al Gobierno en su enmienda de totalidad que se retire el texto presentado porque su fin es ideológico y recentralizador de competencias y no mejora la calidad de la educación, como así dicta su título.
   Igualmente, la Izquierda Plural (IU-ICV-CHA) exige en su enmienda de totalidad contra la LOMCE la retirada de esta normativa al considerarla "segregadora y recentralizadora", además de haber sido "impuesta" a la comunidad educativa, a la que se le ha dado "la espalda" y no se ha contado a pesar de que le afecte directamente.
   Por parte de UPyD se exige la retirada de la LOMCE al considerar que se trata de una normativa "insuficiente" y que no resuelve los actuales problemas de la educación. "Ésta se queda corta en su diagnóstico de los problemas educativos y en su ambición de mejora del sistema", sostiene.
   A la vez, la portavoz de Educación del PNV en el Congreso, Isabel Sánchez Robles, ha exigido la devolución al Gobierno del proyecto de ley de reforma educativa al considerarla una ley que, a través de la invasión competencial y la vulneración del Estatuto de Gernika, ataca "de raíz" al sistema educativo vasco.
   Desde Amaiur, insisten en su enmienda en que es "palpable e insultante" la visión "totalmente uniformizadora" que plantea la LOMCE con un modelo "caduco y retrógrado" de estado de educación, situando a España de la realidad social y lingüística, lo que a su juicio supondría "un gravísimo retroceso en la educación de los hijos", además de representar una invasión de competencias.
UNA LEY CLASISTA
   Por otro lado, ERC justifica para pedir la retirada de la reforma educativa que para mejorar la calidad educativa esta ley opta por una concepción "partidista, intervencionista, clasista, jerárquica y reaccionaria" de la educación, que avala una metodología "tradicional, autoritaria, disciplinaria y acrítica, que supuestamente pretende afrontar los principales retos educativos y, en particular, el abandono y el fracaso escolar".
   A su vez, el BNG argumenta en su enmienda de totalidad que esta normativa debilita a la educación pública y de calidad, recentraliza el sistema educativo y rechaza la conformación plurinacional, pluricultural y plurilingüística de España, es opuesta a una enseñanza laica al establecer la religión como asignatura evaluable, contiene evaluaciones externas y reválidas uniformizadoras, o la rechaza al implicar la desaparición de la igualdad de oportunidades, entre otros puntos.
   Desde Coalición Canaria-Nueva Canarias, insisten en exigir la devolución al Ejecutivo de la LOMCE al considerarla una ley que nace sin acuerdo social y parlamentario, que implica una renuncia a la educación en valores como pilar de desarrollo de las sociedades democráticas, es "segregadora y selectiva", a la vez que devalúa la FP, abandona a la educación infantil, cercena la participación democrática en la educación, a la vez que supone una "degradación" y fomenta la privatización del servicio educativo público.
   En esta línea, Compromís-Equo, en su texto de enmienda de totalidad, recogido por Europa Press, alerta de que la LOMCE es una propuesta que favorece a la enseñanza privada y particularmente a la religiosa, puesto que admite la legalidad de la financiación pública de los centros que discriminan al alumnado en función del sexo, como hacen algunos centros de "ideología ultraconservadora", además de consagrar y reforzar la presencia de la religión en el currículum escolar.
   Finalmente, Geroa Bai insiste en la línea de que esta reforma educativa es una propuesta "unilateral" que responde "básicamente" a intereses ideológicos y ve "inaceptable e incluso antidemocrático" que una ley de este calado se trate de imponer sin un debate previo ni consenso.
LA DEFENSA DEL CATALÁN
   En el proceso de presentación de enmiendas de totalidad ha destacado el consenso alcanzado por todos los grupos con representación parlamentaria catalana, salvo el PP, es decir, PSC, CiU, ERC e ICV, que han pactado un par de párrafos, que todos ellos han incluido en sus respectivas enmiendas de totalidad,  al "negar la diversidad lingüística de las comunidades autónomas con lengua propia".
   Este texto pactado nace de la propuesta de resolución elaborada por partidos catalanes a comienzos de junio en el Parlament, que instaba al Gobierno catalán a pedir al Ejecutivo central la retirada de la reforma, en defensa del sistema de inmersión lingüística y la reivindicación del "blindaje" de las competencias educativas de la Generalitat. Participaron todos salvo el PP catalán y Ciutadans.
   A su juicio, esta normativa supone "un ataque al modelo de inmersión lingüística que garantiza el conocimiento del catalán y el castellano al finalizar la formación obligatoria, y que ha sido fundamental para la cohesión social y la convivencia lingüística en Cataluña".
   El segundo párrafo pactado apunta al carácter "recentralizador, segregador y elitista" de esta reforma educativa que plantea el Ejecutivo del PP que, a su juicio, también supone una "amenaza" para el conjunto del sistema educativo catalán, sustentado en la universalidad y en la equidad, como garantía de igualdad de oportunidades y en la inclusión escolar y la calidad de la enseñanza, de acuerdo con lo establecido en el Estatuto de autonomía catalán y en la Ley de Educación catalana.

Educación ataca á CIG na web da Xunta e cualifícaa de "antidemocrática"

O conselleiro acusa ao sindicato nacionalista de impedir a "axeitada promoción da língua galega", de querer “impoñer a súa opinión” e de intentar “afastar ás familias do proceso educativo”.

 “Unha vez máis”. Así comeza a nota da Consellería de Educación pendurada na web da Xunta e na que critica ao sindicato nacionalista CIG. “Unha vez máis, lamentamos a actitude antidemocrática”,afirma o departamento dirixido por Jesús Vázquez, “a Confederación Intersindical Galega (CIG) ao tentar impedir que a Consellería reúna información sobre a lingua materna do alumnado de infantil”.
O conselleiro insiste, malia as sentencias do TSXG, en que a consulta aos pais “é legal e necesaria”
Na Consellería de Educación semella que sentou moi mal que esta central se dirixise á Sala do Contencioso do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza para que garanta o cumprimento da sentenza ditada no seu día contra o decreto sobre o uso do galego no ensino. Faino así o sindicato nacionalista após constatar que a Xunta teima en consultar a nais e pais a lingua vehicular do ensino en Galiza, unha práctica declarada non axustada a direito polo TSXG.
“Axeitada promoción”
Jesús Vázquez afirma que “a pregunta realizada pola Consellería ás familias é legal, necesaria, e ten como fin coñecer cal é a lingua da que parten as nenas e nenos de infantil, co fin de garantir os dereitos do alumnado e a axeitada promoción da lingua galega”.
O conselleiro acusa a CIG de querer “impoñer a súa opinión” e de intentar “afastar ás familias do proceso educativo”
A consellería afirma nese comunicado na web da Xunta que “a negativa da CIG a que os pais e nais informen aos centros educativos de cal é a lingua que os seus fillos adoitan utilizar na casa non é máis que outra mostra da intención da CIG de impoñer a súa opinión por riba de calquera outro criterio, legal e mesmo pedagóxico, intentando apartar as familias do proceso educativo, un principio este último firmemente defendido polas devanditas sentenzas”

A Mesa di que nunca desde o franquismo houbo tantos problemas para a escolarización en galego

A Mesa pola Normalización Lingüística denuncia “obsesión” do presidente Feijóo por “acabar co ensino en galego malia as sentenzas do TSXG” e afirma que nunca desde o franquismo “as nenas e nenos de fogares galegofalantes tiveran tantos obstáculos para se escolarizaren na súa lingua materna como desde que goberna Núñez Feijóo”. 

A MNL considera “inadmisíbel” que a Xunta exclúa o galego da etapa de educación infantil, segundo afirmou a través dun comunicado de resposta ao anuncio aparecido no que a Consellaría de Educación mostraba a través da súa páxina web a súa vontade de non acatar a sentenza do TSXG que anulaba a realización de enquisas ás familias e atacaba á CIG- Ensino por demandar o cumprimento da sentenza. 
Galego como lingua estranxeira
A Mesa entende que o PP camiña na dirección de “eliminar todo rastro de galego no ensino infantil, para que unha vez que os rapaces estean instalados no castelán poder darlle tratamento de lingua estranxeira nos cursos superiores” e sinalan que reciben a cada pouco queixas de pais e nais que non poden escolarizar as súas crianzas nunha escola infantil que empregue o galego con normalidade.
“Nunca en democracia se comprobaran niveis de ensino tan calamitosos como na actualidade” denuncian. Ao seu ver, a enquisa está a ser un argumento para eliminar o galego do sistema educativo e o resultado de cursos pasados deixa á vista que en centros nos que case a metade das familias sinalaron que o galego era a súa lingua habitual víronse na obriga de recibiren aulas integramente en castelán ata os seis anos. Bota man dun estudo feito público pola MNL en 2012 no que mostraban que o sistema imposto polo conselleiro Jesús Vázquez vai levar á desaparición do galego no 95% dos centros de infantil das cidades.

martes, 2 de xullo de 2013

A CIG ensino exixe a execusión da sentenza sobre o galego ante o desacato da Xunta

A CIG ensino acaba de se dirixir á Sala do Contencioso do Tribunal Superior de Xustiza de Galiza para que garanta o cumprimento da sentenza ditada no seu día contra o decreto sobre o uso do galego no ensino. Faino así o sindicato nacionalista após constatar que a Xunta teima en consultar a nais e pais a lingua vehicular do ensino en Galiza, unha práctica declarada non axustada a direito polo TSXG.

É competencia indelegábel da Administración educativa a determinación da lingua vehicular do ensino en Galiza. Non se pode trasladar esa responsabilidade ás nais e aos pais. Así o estabeleceu no seu día o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza. A CIG ensino alerta agora de que a Xunta, en aberta insubmisión á decisión do máximo órgao xudicial do noso país, está a levar adiante novas consultas ás nais e aos pais.
En diferentes sentenzas, entre elas unha referida a un recurso interposto pola CIG-Ensino, o Tribunal Superior de Xustiza de Galiza anulou o artigo 5.2 do decreto 79/2012 para o plurilingüismo no ensino non universitario de Galiza, no que se estipulaba a realización dunha enquisa entre os pais e as nais en Educación Infantil vinculante para determinar a lingua do ensino na Educación Infantil.
"O conselleiro non coñece límites para atentar contra a nosa lingua", afirma o secretario nacional da CIG-Ensino, Anxo Louzo. "A negativa a que o galego poida ser lingua do ensino é tan visceral que non dubida en incumprir sentenzas e en actuar á marxe da lei", acrecenta. A CIG-Ensino exixe a retirada inmediata das enquisas e empraza a Feijóo a que cese "fulminantemente" ao conselleiro.
Xulga o sindicato nacionalista que o obxectivo final da Xunta é desterrar o galego como lingua vehicular no ensino infantil pese a que nas cidades a súa presenza non acada "nen o 5 por cento".

 

venres, 28 de xuño de 2013

As Xuventudes Socialistas de Galicia esixen a Wert a retirada do decreto que rouba o futuro de 85.000 mozos e mozas

Os mozos e mozas socialistas difundiron un novo vídeo baixo o lema #NoTeQuieroWert “para esixir a retirada inmediata do Real Decreto sobre becas”

O secretario xeral, Aitor Bouza, salientou que esta modificación supón “un ataque sen precedentes á igualdade de oportunidades e á equidade educativa no noso país”

 
As Xuventudes Socialistas de Galicia (XSG) esixiron novamente ao Ministro de Educación, Cultura e Deporte, José Ignacio Wert, “a retirada inmediata do Real Decreto sobre Becas que ten prevista a súa aprobación este verán e que supón un grave recorte no número de bolsas e na cantidade das mesmas”.

O secretario xeral das XSG, Aitor Bouza, salientou que “é inadmisíbel a división que pretende facer Wert á hora de garantir un futuro académico e profesional a milleiros de alumnos”. “Non podemos consentir que se deixe sen bolsas aos alumnos que máis as precisan por ter un 6,4 xa que as bolsas deben ter en conta as condicións económicas do estudantado”.

Os mozos e mozas denunciaron que “nun momento de crise económica como o actual, o noso ministro de Educación dedícase a pór trabas ás familias que por mor da xestión nefasta do Executivo do PP non ven solución a súa delicada situación económica”.

A Organización anticipou que “as nosas críticas e propostas non cesarán até que Wert deixe de formar parte do Goberno”. “O Ministro de Educación nin escoita, nin coñece a situación de miles de mozos e mozas que están no límite de seren expulsados da Universidade por impagos”.

Bouza concluíu afirmando que “é intolerábel que o ministro de Educación dun país democrático participe da privación da educación universitaria a miles de mozos e mozas que se verán abocados á pescuda de emprego en desigualdade de condicións”.

No referido a matrículas Wert deixa no 5,5 a bolsa en Bacharelato e para entrar na universidade

O ministro de Educación, Cultura e Deporte, José Ignacio Wert, rebaixou finalmente os requisitos de esixencia académica para acceder a unha bolsa que prevía o borrador do real decreto que regulará as axudas ao estudo a partir do próximo curso, de modo que, finalmente, se esixirá un 5,5 tanto para optar a unha bolsa no bacharelato coma para acceder á gratuidade de matrícula na universidade.
En rolda de prensa, Wert detallou que no ámbito dos estudos non universitarios, se pedirá un 5,5 de media en 4 curso de ESO para optar a unha axuda no Bacharelato, e non un seis como estaba previsto, pola "posibilidade" de que esa esixencia fose "unha contradición" na loita contra o abandono escolar. En anos anteriores abondaba con matricularse en Bacharelato para poder pedir unha bolsa.
Este criterio mantense ao acceder a un FP de grao, xa que o único requisito académico será inscribirse, mentres que se esixirá un 5,5 no titulo de Bacharelato para optar a unha axuda no primeiro curso de FP de ciclo superior. Para poder manter a bolsa haberá que superar todas as materias menos unha, cando ata agora só se esixía promover.
En canto ao ámbito universitario, Wert explicou que se acometeu unha sorte de cambio de filosofía no decreto, que agora distinguirá entre o que supón "pagar os estudos fronte a pagar por estudar", establecendo requisitos distintos para acceder á mera matrícula gratuíta ou para optar a unha apoio monetario, aplicando no primeiro caso unha rebaixa da esixencia académica prevista inicialmente.
Así, pedirase un 5,5 de nota media en bacharelato e proba de acceso á universidade para poder gozar de exención de taxas e matrícula, en lugar do 6,5 que se formulara inicialmente. Ese cinco e medio é a nota que xa se viña pedindo dende 2012, cando Educación, tamén por Real Decreto, incrementou medio punto a esixencia académica para as bolsas.
Por outra parte, para acceder ás axudas económicas directas que formula o sistema --dúas axudas fixas de 1.500 euros por baixa renda ou cambio de residencia e unha variable en función do rendemento e o presuposto dispoñible--, o estudante deberá ter unha media en bacharelato e proba de acceso de polo menos un seis e medio.
Segundo explicou, o cambio é froito da posición expresada tanto pola conferencia xeral de política universitaria coma polo consello xeral de universidades e o de estudantes do ramo, que puxeron de manifesto que o sistema "non" debe impedir o acceso por razóns socioeconómicas" e que "a imposición de requisitos académicos podía ter un compoñente non equitativo".
Preguntado polas declaracións do voceiro do Grupo Parlamentario Popular no Congreso que esta semana defendía a igualdade de oportunidades no acceso aos estudos, Wert apuntou que, na súa opinión, estas "se malinterpretar ou sacou de contexto". "Onte tiven unha longa e afectuosa conversación tanto con Carlos Floriano coma con Alfonso Alonso e ambos os dous fixéronme ver que nada máis lonxe da súa intención expresar opinións diverxentes sobre esta cuestión", afirmou.
En canto ás diverxencias expresadas por algúns responsables autonómicos de PP, sinalou que respecta o seu parecer e pode "mesmo empatizar" con algunhas das súas teses, aínda que non afecta ao resultado. "O meu criterio e o criterio do noso equipo é o que é e non varía por este tipo de declaracións", sinalou.
RENDEMENTO E RENDA
O ministro defendeu que "a filosofía sempre foi garantir a equidade no acceso á universidade de forma que as condicións socioeconómicas non supoñan un impedimento e, por outro lado, que o esforzo que realizan os contribuíntes teña que ter unha corresponsabilidade por parte dos seus beneficiarios".
Malia o cambio do 6,5 ao 5,5 no acceso á universidade, Wert seguiu defendendo esta nota de referencia en tanto que os alumnos que acceden á universidade cunha nota inferior teñen unha taxa de finalización de estudos en tempo e forma do 17% e a metade abandona a carreira, segundo os seus datos.
"Apostamos polo 6,5 e mantémolo. O que fixemos foi atender a un argumento razoable", apuntou, para incidir en que "o desfrute completo do sistema de axudas que supón o desembolso económico para que o estudante acceda á universidade se segue mantendo no nivel de esixencia que se formulara".
O ministro, ademais, afirmou que non entra nos plans do ministerio un endurecer os albores para o próximo ano" porque, ao seu xuízo, supoñería "aproximarse ao concepto da bolsa de excelencia". Non obstante, "iso non significa que non sexan susceptibles dun refinamento", conforme indicou.
MÁIS ESIXENCIA EN CIENCIAS DA SAÚDE E CIENCIAS SOCIAIS
Para manter estas axudas establécense requisitos tamén distintos en función das ramas de saber que, basicamente, reproducen as pautadas no decreto de ano pasado, salvo no caso das ciencias, onde se pedía aprobar polo menos un 80% dos créditos e a partir de agora abondará cun 65% para ter gratis as taxas. Non obstante, para recibir fondos haberá que aprobar o curso enteiro (cun cinco basta) ou un 80% cunha media de 6.
As maiores esixencias mantéñense para as ramas de ciencias da saúde e ciencias sociais, artes e humanidades, onde haberá que aprobar o 80 e o 90 por cento dos créditos, respectivamente, para pasar de curso con matrícula gratuíta. Para acceder ás bolsas fixas e a variable requirirase que, se non se aproba todo (cun cinco abondaría), supérese polo menos a mesma porcentaxe respectiva cunha media de 6,5.

A Xunta pechará 22 escolas unitarias o próximo curso, segundo os datos provisionais

Educación reivindica que mantén os centros que teñen a partir de seis alumnos, mentres que o bipartito pechou algúns con nove.

 Un total de 22 escolas unitarias situadas nas catro provincias serán pechadas o próximo curso por non reunir os seis alumnos de matrícula que estipula a Consellería de Educación para manter un centro aberto. Non obstante, esta cifra non é definitiva, posto que pode haber cambios na matrícula.
   Nestes momentos, as escolas que se pecharían na provincia de A Coruña son Bealo (Boiro), Corcoesto (Cabana de Bergantiños), Vilela (Carballo), Herves (Carral), Regoelle (Dumbría), Vilanova (Miño), Uzas (Ordes), Igrexa-Beán (Ordes), Cando de Arriba (Outes), Boavista (O Pino), Ponteceso, Vacariza (Rianxo), Freixeiro (Santa Camba), Montouto (Santa Camba) e Vilaboa (Valdoviño).
   Na provincia de Lugo non chega a seis alumnos a día de hoxe o CEIP Aníbal Otero (Ribeira de Piquín); e na de Ourense non cumpre a ratio mínima a escola de Éntoma (O Barco de Valdeorras) e a de Dacón (Maside).
   Pola súa banda, na provincia de Pontevedra pecharía a escola unitaria de A Baiuca (Catoira), a de As Chans (Nigrán), a de Albar (Poio), e a de Piñeiro (Tomiño), segundo a relación provisional de centros dada a coñecer pola Consellería de Educación, que subliña que unha decena dos centros teñen tres ou menos alumnos.

MANTÉN O CRITERIO

   Nun comunicado, a Xunta xustifica que mantén o mesmo criterio de seis estudantes que aplicou na pasada lexislatura para que un centro continúe aberto e o contrapón con que o bipartito de socialistas e nacionalistas, que gobernou entre 2005 e 2009, chegou a pechar escolas con nove alumnos "en tempos de bonanza". Ao respecto, alude a que durante o bipartito, "cunha boa situación económica e un índice de natalidade máis alto", se chegaron a pechar 81 escolas unitarias.
   Educación esgrime a menor entrada de nenos no sistema educativo debido á caída da natalidade e xa replica ás críticas ao sinalar que quedan "desautorizados os augurios dos diferentes colectivos que certificaron a desaparición de escolas que van continuar abertas". "Trátase de organizacións interesadas en politizar o ensino e en crear innecesariamente alarma, malestar e tensión onde non existe".

O ensino público terá os mesmos profesores que nos 90

A Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra, Santiago e Vigo acollen mobilizacións contra a LOMCE. Horarios no interior. O conselleiro de Educación asegura que a nova norma estatal "vai crear 1.000 postos docentes nos próximos anos".

 O sindicato UXT critica as declaracións de Jesús Vázquez no Parlamento de Galicia. Para a central a LOMCE non establece ningún prazo para estas supostas contratacións, polo que cualifica as declaracións do conselleiro de "parvadas".
Só ano 2009 amortizáronse practicamente 3.000 profesores e profesoras. É dicir, as prazas de 3.000 mestres que abandonaron o seu posto (xubilados, etc.) non se convocaron.
 
"O cadro de efectivos do profesorado do ensino público de Galicia volve á situación dos anos 90 e cos mesmos ou máis alumnos" denuncia UXT. A situación podería empeorar nos próximos exercicios, pois o número de xubilacións do profesorado vai a pasar dos 1.000 durante 2013.
Contra os recores da Lei Wert os sindicatos do ensino convocan varias protestas este xoves. Os horarios son os seguintes:
A CORUÑA: 19:00 horas. Praza de Pontevedra.
FERROL: 19:00 horas. Edif. Administrativo da Xunta.
LUGO: 19:30 horas. Rolda dá Muralla.
OURENSE: 19:30 horas. Subdelegación do Goberno.
PONTEVEDRA: 20:00 horas. Praza dá Peregrina.
SANTIAGO: 19:30 horas. Praza do Toural.
VIGO: 20:00 horas. Farol de Urzáiz.

xoves, 27 de xuño de 2013

La cruzada segregacionista del Gobierno contra la educación pública

José Ignacio Wert, tertuliano y demoscópico metido a ministro, ha conseguido la proeza sin precedentes de levantar en armas a toda la comunidad educativa, tanto de enseñanza obligatoria como universitaria, con su proyecto de ley de reforma educativa, LOMCE, y su reciente ocurrencia sobre las becas.
La filosofía de la mal llamada reforma consiste simplemente en adaptar lo peor del sistema anglosajón, como es la segregación temprana entre alumnos de distinta capacidad y de distinto origen socio-económico. Se pretende así dar un marchamo de distinción social a aquellos que estudian en centros concertados o privados y, luego, en la universidad, relegando al resto a ser trabajadores de menor nivel o no cualificados y ampliando la brecha social. Esto signfica que se abandona el esfuerzo por cerrar la inequidad social desde la cuna, no solo por factores presupuestarios, sino por la propia creencia de que estudiar solo debe estar al alcance de una élite. Este modelo se basa en el principio del supuesto esfuerzo personal como factor clave para el éxito social y asume que el punto de partida es idéntico para toda la sociedad.
Con tales mimbres, este Gobierno emprendió una cruzada contra la educación pública, cuya apuesta por su excelencia es la única garantía de igualdad de oportunidades, al margen del método corrector del sistema de becas. Porque, ¿de qué vale una beca para estudiar en un sistema público degradado, con baja calidad y desprestigiado? Este proceso de degradación comenzó con la supresión de becas de comedor y libros en muchos centros públicos, lo cual ha dejado a muchas familias al albur de la crisis.
En algunos territorios, como Madrid, la discriminación en favor de la enseñanza concertada ha sido clara y contundente: se han retirado profesores de apoyo a niños con dificultades en la enseñanza pública, no se ha renovado el contrato a miles de interinos y se ha cedido suelo a colegios que segregan por sexos o a centros de inspiración relgiosa.
Esta deriva en la educación secundaria, junto al bloqueo del desarrollo de la enseñanza de 0-3 años, acabará convirtiendo la enseñanza pública en un servicio de beneficiencia para las rentas más bajas y lo que quede de la inmigración que no puedan pagar el impuesto revolucionario de la concertada.
Tras este proceso de criba social y económica, ahora se vende el mensaje de la “excelencia” y el “esfuerzo personal”. Por supuesto que el nivel de la educación primaria y secundaria es mejorable, pero la solución no pasa por degradar aun más la rama que mejor permite consolidar la cohesión social. La pretensión de endurecer el acceso en materia de calificaciones parte del propio núcleo de la discriminación social. Si tan solo ojeasen la literatura sobre rendimientos y determinantes de la educación superior, conocerían la fuerte correlación entre nivel socioeconómico y calificaciones académicas. Lo mismo suecde entre la renta del hogar y el fracaso y abandono escolares. Si se eliminan los percentiles de renta más bajos de la muestra del informe PISA, los resultados en España estarían en la media europea.
Llegados a este punto, la polémica sobre las becas en el caso de la universidad tiene otras connotaciones. Aunque el punto de partida es el mismo –restringir el acceso a las rentas más bajas a la educación–, aquí se une el carácter no obligatorio de dicha etapa educativa. Es cierto que la universidad española presenta hoy una baja calidad, de media. La eclosión de facultades en prácticamente todas las provincias ha elevado el gasto, no la calidad, y reducido los incentivos para la movilidad estudiantil o profesional. Sería conveniente en ese sentido hacer una planificación objetiva y una racionalización de la oferta universitaria, aunque ello conlleve, en determinadas universidades, el cierre de facultades que apenas cuentan con alumnos. Ello podría llevar a elevar el listón de los recursos públicos para poder garantizar el acceso a una buena educación pública a todos los alumnos que carezcan de medios y, en muchos casos, se fomentaría la movilidad.
La sociedad española tran-sita hacia la desigualdad más perversa, salvo que se logre parar a tiempo.
Pero sí es urgente concienciar a toda la comunidad universitaria que estudiar es una oportunidad única para posicionarse mejor ante el empleo y que obliga a una dedicación plena, salvo en en el caso de los que tengan que compatibilizar el trabajo y el estudio. Por ello, resulta imprescindible un cambio en las condiciones de permanencia –que el estudiante no se eternice en su carrera–, más que un listón para la entrada.
En resumen, el atentado contra la igualdad de oportunidades en la educación ha comenzado, mediante la segregación social entre los que estudiarán en buenos centros y en centros marginales, y entre los que podrán acceder a la enseñanza superior –se intentará que sólo lo consigan los percentiles más altas de la sociedad– y los que no, lo cual reducirá drásticamente el gasto público. La sociedad española transita hacia la desigualdad más perversa, salvo que se logre parar a tiempo.

A decadencia da investigación en Galicia

Xunta e Ministerio de Educación reclaman recortes. As universidades, aplicanos. Quítanlle o 5% do soldo a bolseiros mileuristas. Investigadores e doutorandos síntense "marxinados" e "frustrados".

Son mozos, con ganas, con ilusións e, sobre todo, moi preparados. Pero a educación pública galega non lle ofrece outra alternativa que a degradación salarial, o desánimo e a frustración. Para moitos, as novas medidas de recorte na educación do Ministerio de Educación e da Xunta, e aplicadas polas universidades galegas, son unha invitación en toda regra a emigrar e buscar a vida noutro país.
Unha porta que están abrindo xa numerosos investigadores galegos que, a pesares da súa longa preparación en Galicia e do diñeiro investido na súa formación, teñen que marchar por falta de oportunidades. Son outros países os que, finalmente, se aproveitan dos nosos investigadores cotizados e repartidos por medio mundo.
Recurtes na USC
A última medida que puxo contra as cordas aos investigadores e bolseiros máis novos é a decisión da USC, tras a recomendación de recurtes da Xunta, de aplicarlles, tamén a eles, baixadas salariais do 5% sobre un soldo que, en moitas ocasións, é menor ao dun mileurista. E é que a maior parte deles son traballadores contratados en proxectos de investigación, cuxo salario sae do capítulo VIN dos orzamentos universitarios.
Os investigadores e bolseiros aseguran que xa non poden soportar máis recortes. Teresa Regueira Muñiz, bolseira FPU, suliña a GC que a súa bolsa é do ministerio e non da Xunta e, a pesares diso, tamén lle recortan o seu salario. "Vanme recortar con efectos retroactivos dende xaneiro deste ano un 5 % do meu salario. Dende cando un recorte salarial se pode levar a cabo con efectos retroactivos?.  Que fai a USC cos cartos para salarios que lle chegan da Xunta de Galicia, cando un recorte dos mesmos no 5 % me afecta a min que recibo o meu salario do ministerio?. ¿De que xeito está a xestionar o equipo reitoral o diñeiro público?", preguntase.
Pola súa banda, Darío Martín Escala, investigador, considerase "frustrado" por todo o que está a acontecer. "Un recorte como este non só afecta directamente na miña capacidade adquisitiva, senón que afecta enerxicamente ao estado de ánimo, xerando impotencia e a maiores, un certo tipo de medo ao non poder ter certeza se nun futuro próximo a situación finalmente mellorará", aclara.
A USC escúdase no artigo 37 da Lei de Orzamentos da Xunta que sinala que "esta redución seralle aplicable a todo ou persoal conforme ás súas retribucións íntegras anuais e independentemente dá súa relación laboral e dá aplicación orzamentaria coa que se financie". Os sindicatos opóñense a esta media. 
Situación "precaria"
Enrique Tacón, delegado de CC.OO. e presidente do Comité intercentros do PAS suliña que o persoal de proxectos de investigación "é tan precario", que tendo contrato laboral, "carecen totalmente de estabilidade, non teñen convenio colectivo, non participan nos fondos de acción social e os seus salarios e condicións laborais están suxeitas á vontade do seu Investigador Principal".
De feito apunta que, na propia USC, os esforzos do comité Intercentros do PAS para negociar unhas condicións mínimas para este persoal chocan coas trabas dos distintos equipos que se suceden no goberno universitario. 
USC e sindicatos negocian dende hai semanas nunha mesa conxunta para concretar os alcances destes recortes. Pero, polo momento, o único que se acadou nestas reunións foi que a USC se comprometera a non aplicar as rebaixas salariais a aqueles precarios que teñan unha retribución bruta por debaixo de 1,5 veces o salario Mínimo Interprofesional (SMI). "Non sabemos aínda o que van a facer as outras universidades", apunta Tacón.
Falta de información
Ata o de agora, o equipo reitoral prefire non informar sobre o avance das conversacións. Precisamente, a falta de información é unha das críticas que fai Raquel Eyrei Pérez, Bolseira FPI. "En ningún momento se molestaron en enviar sequera un mail informando de como nos afectan estos recortes de modo individualizado e explicando punto por punto as medidas que se levarán a cabo", asegura e denuncia que estes recortes "non pode levar a outra cousa que non sexa a minguar a calidade da Educación".
Moitos dos investigadores consultados di sentirse "indefensos" e "desprotexidos". Jacobo Guiu Souto, investigador, denuncia que se gaste máis "no ladrillo, o petróleo ou os asesores políticos" e non na educación. "Cada día neste país miles de investigadores intentan desenvolver os seus proxectos co único afán de descubrir ou entender algo novo que cambie para mellor o noso mundo. Pero de seguir así pronto seremos unha especie en extinción, pois de xeito sinxelo, por un lado o noso soldo vese mermado ano tras ano, e por outro, os nosos materias de traballo (ordenadores, microscópicos, máquinas de laboratorio, etc.) tamén son recortados", queixase. 
E lanza unha pregunta que moitos se fan nesta época de crise. "Como é posible que se dea esta situación un banqueiro que leva a ruina a centos de familias, pode cobrar, por decir algo irrisorio 100.000€, por ano, e un investigador sendo unha persona moito máis preparada, e cuxo labor ademáis ten un beneficio directo sobre a sociedade, teña un salario de 9500€ que cada ano se ve mermado a raíz dun 5%?".

Así pensan os afectados polos recortes:  http://www.galiciaconfidencial.com/nova/14893.html.

mércores, 26 de xuño de 2013

A Eurocámara pide medidas e fondos europeos para protexer linguas minoritarias ameazadas

A Comisión de Cultura e Educación do Parlamento Europeo aprobou por unanimidade, este 18 de xuño de 2013, o Informe sobre as linguas europeas ameazadas de desaparición e a diversidade lingüística na Unión Europea. Trátase dunha proposta de resolución, que será votada polo Pleno do Parlamento o vindeiro mes de setembro, na que se insta a todos os gobernos membros da UE a que implementen políticas de preservación da diversidade lingüística da Unión e de revitalización dos idiomas ameazados en todos os ámbitos sociais (nomeadamente nos medios de comunicación, a cultura e o ensino). Así mesmo, ínstase tamén á Comisión Europea e ao Consello a aprobar programas de apoio financeiro para proxectos de promoción das linguas minorizadas
Os eurodeputados recordan que a diversidade lingüística e cultural é un dos principios fundamentais da Unión Europea e consideran que "numerosas" linguas europeas deben ser consideradas como linguas "ameazadas de desaparición", polo que instan a tomar medidas.
Tamén piden aos Estados membros e ás institucións europeas que "sexan máis conscientes da grave ameaza que pende sobre o futuro de numerosas linguas en Europa" e reclaman esforzos para salvagardar e fomentar a diversidade do patrimonio lingüístico e cultural da UE, por exemplo apoiando "ambiciosas políticas de salvagarda no seo das comunidades afectadas".
Neste sentido, apostan por empregar os fondos que permita a UE no período 2014-2020 para apoiar estas linguas a través de programas para educación e formación ou para xuventude e deporte, dos fondos estruturais e de cohesión ou doutros instrumentos relacionados coas novas tecnoloxías e as plataformas multimedia.
Ademais, postulan que a UE avale os programas que permitan "a adquisición de dúas linguas maternas dende a infancia" porque axudará á persoa na aprendizaxe ulterior doutros idiomas e porque ofrecería un respaldo concreto para "revitalizar a transmisión interxeracional alí onde estea ameazada".
A resolución da Comisión de Cultura europarlamentaria sinala que os programas de multilingüismo da Comisión poderían tamén beneficiar as linguas minoritarias e pide que non se discrimine os plans con pouco financiamento, porque "as comunidades lingüísticas que loitan por salvagardar unha lingua ameazada de desaparición son a miúdo grupos de poboación débiles numericamente".
Revitalización lingüística
"Unha política de revitalización lingüística é unha obra de longo alento, que debe apoiarse nunha programación de medidas diversificadas e coordinadas en varios ámbitos, coma os medios de comunicación, a creación cultural ou a educación (incluída a preescolar), e en todas as formas da vida pública", engade o texto.
A posición, avalada por unanimidade na comisión de cultura do Parlamento Europeo, será sometida ao voto do Pleno previsiblemente tras o parón estival, e inclúe varias emendas da eurodeputada do PNV, Izaskun Bilbao, e do eurodeputado de CiU Ramon Tremosa.
Entre as emendas figura que se inclúa na definición de linguas en perigo de desaparición aquelas que o están en parte do territorio en que son propias, aínda que dispoñan de protección noutras zonas do continente e teñan ou non recoñecemento oficial, para recoller a situación que se dá "en varias zonas transfronteirizas europeas", segundo informaron os autores da emenda nun comunicado.
Para a eurodeputada do BNG Ana Miranda, un dos aspectos máis relevantes do informe está "na énfase coa que recomenda apoiar medidas que favorezan a adquisición de dúas linguas maternas dende a infancia", citando expresamente a educación preescolar e subliñando que este tipo de programas "favorece a adquisición posterior doutras linguas".
Información tirada de Galicia Hoxe e de Praza Pública.

Google Drive incorpora o galego como lingua de traballo

Google anuncia que xa se poden empregar 18 novos idiomas, entre eles o galego, no Google Drive, o seu servizo de edición e almacenamento de documentos. Así pois, a partir de agora non só se poderá navegar en galego polo sistema de menús, senón que tamén se poderá empregar o corrector ortográfico e mais o tradutor de Google cando se editen documentos no seu sistema ofimático web.
Cómpre lembrar que entre as grandes vantaxes de empregar esta plataforma en liña figura o feito de que os documentos poden non só compartirse, senón tamén editarse de xeito conxunto, polo que resulta ideal para a realización de traballos en grupo en tempo real. Para poder acceder a Google Drive en galego só temos que entrar no servizo, picar sobre o botón cunha icona de roda dentada que facilita o acceso ao menú de Configuración e elixir alí o galego como a nosa lingua.
Información tirada do Centro de Documentación Sociolingüística de Galicia e de Código Cero.