luns, 3 de agosto de 2015

O Campus da Cidadanía da USC, un proxecto inmediato

O reitor informou no Consello de Goberno do estatus quo deste novo proxecto de Campus de Excelencia.

Converterse nun referente nacional e internacional de excelencia no ámbito da investigación e a docencia en Ciencias Sociais e Humanidades. Ese é o obxectivo do proxecto Campus da Cidadanía no que a Universidade de Santiago está a traballar para sometelo dentro dun ano á aprobación da Xunta de Galicia.
 
O reitor Juan Viaño presentou este mércores no Consello de Goberno a memoria inicial do proxecto, formulado como un campus transdisciplinar que xunta saberes de ámbitos tan diversos como a pedagoxía e as didácticas, a psicoloxía, o dereito, a criminoloxía, a socioloxía, a economía, a empresa, a ciencia política, a filosofía, a antropoloxía e a lóxica, as ciencias da cultura, o xornalismo e a comunicación, a lingüística e a literatura, a historia e a historia da arte, da música e do cine, a xeografía, a arquitectura e o urbanismo.
 
Nos eidos das Ciencias Sociais, Xurídicas e Humanidades, a USC conta con máis de 100 grupos de investigación, dez facultades, unha ducia de centros de investigación  e máis dun milleiro de persoas dedicadas ao estudo do ser humano como elemento nuclear da sociedade, o que implica prestar atención a unha gran variedade de aspectos á vez que representa unha oportunidade de desenvolvemento para as cidades de Santiago de Compostela e Lugo.
 
Cese do vicerreitor Salgado
Na mesma xuntanza deuse conta do cese, a petición propia, do vicerreitor de Internacionalización, Carlos Salgado, que deixa o seu cargo no goberno da Universidade por causa das cada vez maiores responsabilidades que a Unión Europea lle está requirindo con respecto ao proxecto de investigación polo que acadou unha Starting Grant, como el mesmo explicou esta mañá aos membros do Consello de Goberno.
 
O profesor do Departamento de Física de Partículas recibiu en 2011 unha Starting Grant to European Research Council para realizar o proxecto ‘Hot and dense QCD in the LHC era (HotLHC)’ en colaboración co CERN. Salgado é un dos cinco Starting Grant que na USC lideran importantes grupos e proxectos investigadores. “É precisamente este traballo o que me impide dedicarlle o tempo necesario á Vicerreitoría”, dixo. Á volta do verán o reitor nomeará á persoa que lle substituirá.

 

“Estamos no verán!!!” pecha a súa xira no programa de dinamización lingüística FalaRedes 20

A actividade "Estamos no verán!!!" pecha no concello pontevedrés do Grove a súa xira no programa de dinamización lingüística FalaRedes que a Consellería de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, a través da Secretaría Xeral de Política Lingüística, leva aos concellos da Rede de Dinamización Lingüística (RDL) da Xunta de Galicia. O músico Xoán Curiel e a banda Son+d2 completan así os 18 concertos programados na presente edición.

Máis información na páxina web da Secretaría Xeral de Política Lingüística.

Wert, nomeado embaixador de España na OCDE

O exministro poderá traballar en París coa súa exsecretaria de Estado, coa que casou hai semanas.

El exministro de Educación y Cultura, José Ignacio Wert, ha sido nombrado embajador jefe de la Delegación Permanente de España ante la Organización de Cooperación y Desarrollo Económicos (OCDE) en París.
Se da la circunstancia de que hace dos semanas Wert se casó con Montserrat Gomendio, exsecretaria de Estado de Educación, que desde hace meses está destinada en la OCDE, con sede en París. Es decir, que con el nombramiento del Consejo de Ministros de este viernes, los dos ya trabajarán juntos en la capital francesa.
Wert fue sustituido recientemente por Íñigo Méndez de Vigo al frente del ministerio. Wert había pedido el relevo a Rajoy hace meses por motivos personales y había solicitado este puesto que ahora se le da.
La embajada de la OCDE en París es una de las mejor remuneradas de la representación exterior de España, con residencia oficial en Avenue Foch (una de las calles más caras de París), con piso de 500 metros cuadrados, alquiler de 11.000 euros al mes, dos personas de servicio pagadas por el Estado y coche oficial con chófer, además de un sueldo de 10.000 euros al mes más gastos de representación.
En 2008 fue nombrada para ese cargo por el Gobierno de José Luis Rodríguez zapatero la que había sido ministra de Medio Ambiente, Cristina Narbona.
También ha sido nombrada embajadora en la UNESCO con sede en París Teresa Lizaranzu, directora general de políticas del libro con Wert y esposa de Alvaro Nadal, director de la oficina económica de Rajoy.
Según la referencia del Consejo de Ministros de este viernes Wert "ha sido director técnico del Centro de Investigación Sociológicas, vocal del Consejo de Administración de RTVE, concejal del Ayuntamiento de Madrid, diputado al Congreso de los Diputados por A Coruña, consejero delegado y presidente de Demoscopia, director general de Relaciones Corporativas del Grupo BBVA, y presidente de Kantar Media y de Inspire Consultores, así como de la Asociación Profesional Global de Investigadores de Opinión y Mercado. Profesor de Sociología Política en la Facultad de Ciencias Económicas de la Universidad Autónoma de Madrid. En diciembre de 2011 fue nombrado ministro de Educación, Cultura y Deporte".
Todos los partidos han criticado el nombramiento. Así, el candidato de Izquierda Unida a la Presidencia del Gobierno, Alberto Garzón, ha criticado que se recompense la "pésima" gestión educativa de José Ignacio Wert nombrándole embajador de España ante la OCDE.

Os comedores escolares abrirán antes para asegurar a alimentación

 A Generalitat busca garantir a alimentación dos nenos con menos recursos

O Consell deixará de celebrar funerais en espazos católicos

A Consellaría de Educación valenciana abrirá os comedores escolares 20 días antes para dar "garantía nutricional aos nenos" con menos recursos, segundo indicou este venres o vicepresidente da Generalitat, Mònica Oltra. En lugar de facelo en outubro, farano o 10 de setembro, día de inicio das clases, e ofrecerán o servizo ata final de curso.
A alimentación dos nenos está a ser asegurada en verán polos Concellos e as Deputacións, sinalaron fontes do Consell. Oltra apuntou que a ampliación do calendario do comedor escolar permitirá ás Corporacións provinciais destinar máis recursos aos "buratos negros" que existen no sistema, "sobre todo na franxa de idade de 0 a tres anos e de 16 a 18, nos que a educación non é obrigatoria,".
Oltra anunciou que o Consell ten intención de deixar de celebrar funerais e outros actos solemnes relacionados con eventuais catástrofes en espazos católicos. O obxectivo, recollido de momento nun informe da Consellaría de Transparencia, Responsabilidade Social, Participación e Cooperación, é "respectar" todas as sensibilidades relixiosas dos posibles afectados, así como daquelas persoas que non profesan ningunha fe, e manter a aconfesionalidad da Administración, declarou a vicepresidencia.
Publicidad
Oltra anuncia que a Generalitat non celebrará funerais en espazos católicos para garantir a "aconfesionalidad"
Non se repetirán deste modo, sinalou, actos oficiais na catedral de Valencia como os celebrados tras o accidente de metro do ano 2006.
Oltra criticou a negativa do ministro de Facenda, Cristóbal Montoro, a suavizar o obxectivo de déficit para a Comunidade Valenciana, como formulou a Autoridade Independente Fiscal (Airef). O vicepresidente considerou, como fixo o xoves o xefe do Consell, Ximo Puig, que o ministro incorre en partidismo. Oltra mantivo que Montoro reclama por unha parte axustes á autonomía e, por otra,"se pon en modo campaña electoral e di que se vai subir o salario aos funcionarios".
O vicepresidente afirmou que o Executivo valenciano non vai deixar de financiar cuestións, como as axudas á dependencia, a sanidade aos inmigrantes ou a alimentación dos menores, que considera que forma "parte dos dereitos fundamentais", aínda que iso implique non cumprir cos compromisos en materia de débeda e déficit público.
Oltra admite que os problemas atrasarán probablemente a reapertura de Canle 9: "A vontade foi máis optimista que as posibilidades"
Respecto aos problemas, xudiciais e administrativos, que está a ter o novo Goberno autónomo para reabrir Canle 9 coa rapidez que os seus integrantes prometeron antes das eleccións, Oltra recoñeceu que "a vontade foi máis optimista que as posibilidades"."Si ao final pode facerse o Nou d'Octubre, farase. Eu sempre pensei que era moi difícil".
A Generalitat prevé tamén, asegurou o vicepresidente, crear en todas as consellarías unidades encargadas de velar pola "aplicación efectiva" da igualdade entre homes e mulleres. Estas unidades deberían estar adscritas ás subsecretarias de cada consellaría, sinalou Oltra.

A Asociación Puntogal, recoñecida nos Premios Galicia das Telecomunicacións

O Colexio Oficial e a Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia veñen de fallar os Premios Galicia das Telecomunicacións e da Sociedade da Información 2015, que serán entregados no transcurso da XX Noite das Telecomunicacións de Galicia, que se celebrará, antes de rematar o ano, na Illa da Toxa. Entre os galrdóns destaca o recoñecemento á Asociación Puntogal, premio ao Socio de Honra, e o concedido a José María Pousada Carballo, que recibirá o galardón ao Enxeñeiro do Ano.
O premio Gerardo García Campos á mellor iniciativa empresarial no sector TIC foi para CO2 Smart Tech, S.A., pola súa contribución á creación de emprego, a súa expansión internacional e a consolidación do seu volume de negocio en amplos mercados. O premio GRADIANT á mellor tese doutoral aplicada ao sector TIC 2015 recaeu en Alberto Rico Alvariño por Cognitive and signal processing techniques for improved spectrum exploitation in wireless communications. A tese premiada expón técnicas que incrementan a eficiencia das redes sen fíos e aporta solucións ao problema de reutilización do espectro radioeléctrico, que ten un impacto fundamental no desenvolvemento socioeconómico. Unha mostra da súa aplicabilidade é que os resultados desenvolvidos foron licenciados para o uso da Axencia Espacial Europea nos seus proxectos e estándares.
Foron recoñecidas as Aulas Interactivas para a estimulación cognitiva de alumnos coa síndrome de Down e/ou discapacidade intelectual de Down Galicia
O premio INEO ao produto ou servizo TEIC orientado ao internet das cousas foille concedido a Consultores Tecnológicos Industriales de Galicia, S.L. polo proxecto Open Framework i3. V4.0, un sistema aberto para a extensión da automatización de procesos a partes do sistema produtivo industrial no que aínda non estaban implantados. O xurado, valorou este sistema como unha innovación de aplicación práctica na empresa, que xa está dispoñible comercialmente.
O premio ao Mellor Proxecto TIC con Beneficios Sociais outorgado polo Colexio Oficial e a Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia, en colaboración coa Amtega, recaeu nas Aulas Interactivas para a estimulación cognitiva de alumnos coa síndrome de Down e/ou discapacidade intelectual de Down Galicia. O galardón recoñece o carácter innovador da idea,  a súa viabilidade e aplicabilidade pragmática e a súa  contribución ao acceso ás TIC e a inclusión dixital
Tamén se premia a Retegal "polo seu esforzo e dedicación en pechar a fenda dixital na nosa comunidade"
O premio Acuntia á empresa galega que aposta polo desenvolvemento de infraestruturas intelixentes de telecomunicacións concedéuselle a Retegal, polo seu esforzo e dedicación en pechar a fenda dixital na nosa comunidade. A compañía galardoada despregou unha infraestrutura tecnolóxica que ofrece unha ampla cobertura, a pesar da difícil orografía de Galicia, e permite prestar servizos que van dende a radio e televisión ata o sistema Tetra de comunicación para emerxencias.
O premio Socio de Honra 2015, da Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia, foi para a Asociación Puntogal pola súa contribución á visibilidade, na Rede, da lingua, a cultura e a identidade de Galicia.
A Puntogal recoñéceselle a súa "contribución á visibilidade, na Rede, da lingua, a cultura e a identidade de Galicia"
Por último, o premio Enxeñeiro do Ano 2015 do Colexio Oficial e da Asociación de Enxeñeiros de Telecomunicación de Galicia recaeu en José María Pousada Carballo pola súa contribución á difusión das Tecnoloxías da Información e a Comunicación en Galicia, primeiro como director da Escola de Enxeñaría de Telecomunicación da Universidade de Vigo, e posteriormente como director do Centro Universitario de la Defensa, na Escola Naval Militar de Marín.

De cada 100 vivendas baleiras que hai en Europa, 3 están en Galiza

No continente hai máis de 10 millóns de moradas sen habitar e 4,5 millóns de persoas sen teito. Desas vivendas baleiras, 300.000 están no noso país, o 3% do total. En poboación apenas somos o 0,5% da UE.

Nunha reportaxe The Guardian poñía cifras a unha desas fendas que atravesa Europa e que asumimos sen nos perturbar: Dez millóns de casas baleiras mentres 4,5 millóns de persoas carecen de teito. Unha fotografía propio do 'nonsense'. Un dado completa esta imaxe: na Galiza hai un total de 299.396 vivendas baleiras segundo o último censo oficial, correspondente ao exercicio 2011. Unha cifra que representa o 18,6% do total das existentes no noso país -1.606.001-. É a porcentaxe máis alta de todo o Estado español.
Na última década aumentou a porcentaxe de vivendas baleiras en Galiza en case un 9%. O 'boom' inmobiliario derivou en construcións a toda costa. Entre 2011 e 2011 na Galiza construíronse 297.118 vivendas, un medre do 22,3 por cento.
En Galiza temos a metade de vivendas baleiras que no Reino Unido. E as mesmas que en toda Grecia
Medidas diferentes
Así pois, hai case 300.000 vivendas baleiras en Galiza, o que significa que de cada 100 vivendas baleiras que hai en Europa, 3 están no noso país. Unha porcentaxe altisima, sobre todo se consideramos que somos apenas o 0,5% dos habitantes da Unión Europea. En Galiza (2.731.000 habitantes) temos en casas baleiras a metade das que hai en Reino Unido (64.500.000 habitantes).
A diferencia do que acontece en Galiza e no Estado español, na maior parte dos estados da Unión Europea teñen políticas e medidas que, quer incentivan plans e proxectos (rehabilitación, aluguer...) para que esas vivendas se usen; ou quer 'punen' que as vivendas estean sen habitar. O que non permiten e que a situación se enquiste e afonde na 'patoloxía urbana' que xa denuncian desde certos sectores.
En Holanda a lei permite ocupar unha vivenda que leve sen habitar máis dun ano, en Francia pódense requisar aquelas que leven baleiras máis de 18 meses e en Alemaña a administración pode proceder a demolicións
En Reino Unido, segundo sinalaba Público nunha reportaxe de hai meses, a lei contempla a posibilidade de incautación de edificios que estiveron baleiros durante meses. En Francia existen taxas a impoñer aos propietarios de vivendas -só persoas xurídicas- que estean sen usar. E se levan baleiras máis de 18 meses poden sr requisadas por un prazo máximo de 6 anos.
Mais a listaxe é máis completa: en Holanda é legal 'okupar' edificios ou vivendas que leven baleiras máis dun ano. Só se devolve ao propietario se este se compromete -e cumpre- a que non vaia ficar baleira (alugándoa, vendéndoa...). En Alemaña, a administración pode proceder a demolicións naqueles concellos onde máis do 10% das vivendas están sen ocupar. En Galiza, lembremos, a porcentaxe de vivendas sen habitar anda á beira do 20%.

"Grazas a vós síntome máis acompañada"

A NENA DISCRIMINADA EN CASAS NOVAS

A rapaza, de dez anos, remitiu unha carta á Mesa pola Normalización Lingüística na que afirma que o seu "propósito" é que ninguén sexa discriminado por falar en galego. 

Através dunha carta remitida á Mesa pola Normalización Lingüística a rapaza agradeceu o apoio amosado pola entidade e a maré de persoas que se volcaron na defensa do idioma ao longo desta semana. 
Mantense no anonimato mais quixo trasladar o seu agradecemento ás persoas e entidades --a comezar pola propia Mesa-- que, após coñeceren o seu caso, amosaron a súa solidariedade con ela na defensa da lingua galega.
Con data de 29 de xullo e nunha carta escrita a man, a nena que foi discriminada polas monitoras do campamento organizado polo Clube Hípico Casas Novas de Arteixo, agradeceu "todo o que fixestes, perdendo o voso tempo en min", sinala, en relación á concentración que decorreu perante as instalacións do clube na cuarta feira. 
"Quero que saibades que o meu propósito é que non llo fagan a outra persoa"
"Grazas a vós síntome máis acompañada", acrecenta quen amosou unha firmeza absoluta na súa loita a prol do galego. "Quero que saibades que o meu propósito é que non llo fagan a outra persoa", conclúe.
Desde A Mesa agradeceron nun comunicado de imprensa a "valentía" da nena e por terse decidido a denunciar. Neste senso, a entidade en defensa do idioma lembran "cada verán en moitos campamentos do noso país, moitas nenas e nenos sofren humillacións e desprezos sememellantes por falaren a nosa lingua".
Así pois, recordan a liña telefónica que manteñen aberta para denunciar calquera discriminación ou violanción dos dereitos lingüísticos 902 106 474 e o enderezo electrónico disponíbel para tal fin linhadogalego@amesa.gal.


venres, 31 de xullo de 2015

“A poesía na infancia axuda ao coñecemento e fai mellores persoas”

HELENA VILLAR, ESCRITORA

A escritora Helena Villar vén de presentar na Feira do Libro de Rianxo As señoras cousas (Galaxia), o seu novo libro dedicado ao público infantil. A escritora, que ten na súa traxectoria máis de vinte libros para nenos e nenas, defende con paixón a necesidade de achegar ás crianzas á poesía. 

A Helena Villar gustoulle sempre que os nenos e as nenas reflexionaran sobre “as cousas”, tanto as tanxíbeis como as intanxíbeis e, desa vontade nace o seu novo libro As señoras cousas no que a escritora achega á infancia temas como o pacifismo, a igualdade ou o medo. “Dinme conta que compría meter contidos como estes de xeito lúdico e amable”, comenta Helena Villar, pedagoga ademais de escritora.
Confesa que sinte mágoa de que a infancia que goza dun pensamento rítmico, similar aos poetas, abandonen esas potencialidades por falta de uso. Contra iso, o achegamento á poesía tende a ser cunha rima forzada, que tanto disgusta á autora. “Moitas veces pénsase que a poesía para nenos ten que ser moi rimada e así fanse cousas “ripiudas”. Os nenos teñen que darse conta de que pode haber beleza e ritmo sen rima. Agora estou a prepara un material de apoio para que se traballe no ensino e se introduza á infancia na linguaxe poética”, informa a escritora.
“Non matarás ao poeta que cada criatura ten cando nace”, di o seu decálogo para ensinantes
Decálogo para ensinantes de poesía 

Nese afán pedagóxico-poético, Villar ten escrito un decálogo dirixido a ensinantes de poesía. O primeiro dos mandamentos é claro: “Non matarás ao poeta que cada criatura ten cando nace”. O último “prohibirás por todos os medios que non saian rípios”. No medio, unha serie de consellos como evitar que as crianzas conten as sílabas dos versos cos dedos e aprendan a se adentrar na propia música dos poemas.
Que ventaxas ten achegar á cativada á linguaxe poética?, preguntámoslle a Helena e a resposta case non ten fin, tantos son os beneficios que ela atopa nese encontro a edade temperá coa poesía. “Consíguese prolongar o pensamento rítmico e devolver as aptitudes que trae con el; percibir a sonoridade e a linguaxe. O primeiro pensamento do neno é xogar poeticamente e iso logo pérdese. A poesía faino sensíbel, dálle riqueza expresiva e persoal, axuda ao coñecemento, completa unha educación máis integral e faino mellor persoa ademais de contribuír a facer lectores tamén de maiores”, di de corrido, sabedora por experiencia do acaído que é introducir á infancia no mundo da poesía. E para ela como creadora, que supón escribir para crianzas? “Unha maior liberdade de expresión, nada me permite xogar cunha fantasía tan tremenda”, responde.
“Así como se fai a hora do conto en moitas aulas pódese tamén dedicar á poesía que non pode quedar á marxe do ensino”, defende
Para a autora, trátase de introducir ás crianzas na “forma máis excelsa da linguaxe humana”. Recomenda tamén mesturar coa lectura de clásicos desde moi cedo, entrar no seu mundo creativo e contaxiarse da súa beleza. Ao seu ver, Rosalía é poeta acaída para esas primeiras idades, para deixarse engaiolar mesmo coa “Negra sombra”, poema considerado tantas veces complexo mais que, segundo di, pode ter un interesante aproveitamento na infancia. “Así como se fai a hora do conto en moitas aulas pódese tamén dedicar á poesía que non pode quedar á marxe do ensino”, defende.
Máis de vinte libros dedicou Helena Villar Janeiro ao público infantil. Comezou a escribir poesía para a infancia cando naceu a súa filla María. “Da mesma maneira que lle facía roupa, escribíalle poemas porque a nena tamén os necesitaba. Aquel primeiro foi un “Libro de María” foi para min  necesario. Que non faría para os meus nenos sendo eu poeta!” comenta Villar, daquela primeira experiencia á que seguiron moitas, provocadas maiormente por nenos e nenas próximas como lle acontece agora coa súa neta Helena para quen lle ten escrito un libro persoal, apegado á primeiro ano da súa vida. E a quen lle dedica este novo As señoras cousas.

As mellores fotos de ciencia en Galicia, en InvestigArte

O Colexio Fonseca de Santiago abre a exposición sobre as 209 imaxes do certame convocado pola Fundación Barrié.

Trinta imaxes que transmiten unha visión artística da ciencia e a tecnoloxía conforman a mostra itinerante que, desde este mércores, estará no claustro baixo do Colexio de Fonseca. As obras foron seleccionadas entre as 209 recibidas para participar no concurso InvestigArte, que por terceiro ano consecutivo organiza a Asociación Galega Xuvenil de Divulgación Científica ‘DivulgActiva’ en colaboración coa USC, a Fundación Barrié a través de educaBarrié, a Fundación Ramón Domínguez e a UDC. Colaboran ademais a revista Investigación y Ciencia, Ingenyus e Roche.
Entre as obras que se expoñen figuran as gañadoras do concurso, que nesta terceira edición se consolidou fortemente tanto en número de imaxes recibidas como de visitas á web. Na sección de educación o premio á mellor fotografía foi para ‘Azul asfalto’, de Beatriz González Ponte, do IES Monelos da Coruña, mentres que o mellor vídeo foi ‘La infección vírica’, de Claudia Antepazo Durán, do IES As Barxas de Moaña. O premio á mellor ilustración recaeu en Noelia Tinoco Lacomba, da Escola Rosalía de Castro de Vigo, por ‘Danza de neuronas’ e a obra máis votada na web foi ‘Cristalización Polar’ dos alumnos Christian Núñez Gómez e Victor Pérez Noya do IES da Pastoriza.
Vai pola terceira edición deste certame que impulsa DivulgActiva
Na sección de investigación, na categoría macrofotografía, fíxose co primeiro premio ‘COLor-eARTE’, do alumno da Facultade de Ciencias de Lugo  Wajih Al-Soufi, mentres que o segundo foi para ‘Gota bailarina’ de Mario Hoyos, do Instituto de Ciencia e Tecnoloxía de Polímeros (ICTP) do CSIC. O primeiro premio da categoría microfotografía correspondeulle a ‘Escaleras de Escher’ de Josue Friedrich Kernahany e colaboradores, da Universidade Autónoma de Madrid, e o segundo foi para ‘Canicas’, de María Carbajo Sánchez, da Universidad de Extremadura. Nesta sección a obra máis votada polo público no web é ‘¿Es la misma célula tumoral? Sí, o ¿tal vez no?’, de David Hevia Sánchez, da Universidade de Oviedo.
Finalmente, e grazas á colaboración da empresa no concurso, este ano instaurouse o Premio Roche, que gañou ‘Unha Galaxia nunha Célula’, de Ángel Fernández Trasancos, da Fundación Ramón Domínguez.
A exposición permanecerá aberta ata o 12 de setembro de luns a sábado de 9.00 a 21.00 horas.

En galego… festa rachada!

O galego é a lingua propia de Galiza . Porén, en moitos ámbitos, o galego non é visíbel. Persisten os prexuízos de que o galego non serve para as cousas importantes, para o que ten unha dimensión social, para o público. Mantense a vinculación do galego ao atraso, tamén aos ámbitos informais.
Hai quen pensa que o galego está ben para o falar na casa, cos amigos e amigas mais non ten o prestixio suficiente para o empregar na administración, nos medios de comunicación, no ensino… e tampouco na festa.
U-lo galego nas festas? A nosa lingua non está presente en moitas festas que hai no noso país ao longo de todo o ano. A presenza da música en galego é anecdótica, unha ou dúas pezas para contentar o público máis nostálxico… O emprego do galego é algo folclórico. Mesmo ante un público galegofalante non usan a nosa lingua ou esta é obxecto de burla.
No verán estamos expostos e expostas á música española de moda. Non temos cancións galegas do verán.
Isto non é normal!
A música galega está viva.
Podemos escoller entre centos de grupos que usan a nosa lingua.
Podemos escoller o estilo do que máis gustemos: pop, rock, indie, blues, electrónica, heavy, rap, jazz, clásica, punk, reggae…ahhhh!!!, e tamén, folk.
Podemos rir, chorar, pensar, relaxarnos, desconectar, correr, bailar, ligar ou ir de troula coa música galega.
A música en galego chega ao corazón, emociona; é parte da nosa historia, da nosa identidade; non nos deixa indiferentes.
É tradición, é parte de nós. Compartimos cancións varias xeracións. As nosas nais, avoas, os nosos pais, avós e demais parentes transmitíronnos este patrimonio musical que nos alegra o ouvido e a vida.
Queremos máis festas como os festivais de Pardiñas, como o Revenidas, como o Intercéltico de Moaña, como a Festa da poesía, como o Irmandiño de Moeche, como o Lugnasad, como o Castañazo Rock, como a Festa da Carballeira…
Non queremos música casposa, nin discursos homófobos e sexistas nas festas.
Gustamos da festa rachada, de ir de troula, de esmorga, de ruada e, sobre todo, de ir de festa coa música galega!

Burocracia impede que Risga chegue a potenciais pessoas beneficiárias

Esta vixilancia extrema sitúa as persoas que perciben a Risga nunha situación de risco de desafiuzamento e precarización vital. O colectivo coruñés pensa que o Goberno autonómico non busca solucións reais, só maquillar as súas estatísticas.

Dende Stop Desafiuzamentos A Coruña queren facer visible o caso dunha compañeira súa que cren que amosa unha realidade na que moitas persoas están a vivir. A súa compañeira atópase agora mesmo en situación de risco de desafiuzamento xa que, por un exceso de celo burocrático, lle foi retirada a RISGA. A Xunta de Galicia entendeu que esta persoa non respondera a unha oferta de traballo. Porén, este requerimento nunca chegou ó seu coñecemento xa que tivo que cambiar o seu domicilio debido a unha serie de problemas alleos a ela, quen mudou a súa dirección en todas as instancias agás na Oficina de Emprego, lugar ao que acode con asiduidade para buscar ofertas laborais e de cursos de formación.
Neste momento, hai un recurso plantexado que precisa dunha solución urxente xa que a súa compañeira non dispón doutros ingresos e ten un fillo menor de idade ao seu cargo. Por esta razón, queren requerir a Xunta de Galicia para que dea una resposta rápida a esta situación. De todos xeitos, din, "estamos ante un problema que afecta a moitos perceptores da RISGA aos que o Goberno Autonómico pon nunha situación de extrema fraxilidade por un exceso burocrático e aos que o mesmo ten que dar unha resposta máis rápida e mellor".
Este 'non' é o primeiro caso de complicacións relacionadas coa Risga que de Stop Desafiuzamentos Coruña presencian e que outros colectivos galegos veñen tamén denunciando. Deste modo, dende Stop Desafiuzamentos pensan que a Xunta trata de reducir de ao máximo o numero de persoas que perciben a RISGA sen nin sequera tentar dar unha solución ao problema real. Simplemente buscan dificultar ó acceso a esta axuda, que é xa de por sí, moi insuficiente para satisfacer as necesidades dunha persoa.
Estas ansias por ocultar un problema que non queren solucionar fan que o Goberno Autonómico recorra a certas "estratexias" para maquillar os resultados e as estatísticas. Por este motivo, solicitar a RISGA é unha carreira de trámites e de documentos e tamén por iso se amorean os expedientes tanto que mesmo se pode tardar un ano en cobrar desde que se solicita.
Porén aínda mesmo cando unha persoa percibe a RISGA continúa estando nunha situación fráxil porque a retirada da mesma é moi doada: basta con non ter actualizada a dirección e non ter recibido un aviso dunha oferta de emprego precaria.
Do colectivo queren tamén aproveitar a ocasión para denunciar que as ofertas de traballo que se envían as persoas que perciben a RISGA non son mais que unha solución estética xa que se trata de empregos, normalmente de 7 meses de duración e ao 75% da xornada laboral cun salario de arredor de 600 euros. Despois destes 7 meses, o único sustento sería un subsidio de algo mais de 200 euros e cando este se acabe, solicitar novamente a Risga. Este proceso serve para maquillar as cifras pero non para solucionar un problema, o da pobreza, que afecta a unha cuarta parte da poboación galega.

Un estudo amosa o pouco proveito pedagóxico que se tira de Twitter na docencia da comunicación

Usan os profesores as redes sociais? Úsanas para o ensino o para interactuar co alumnado? Segundo un estudo feito por investigadores da Universidade Internacional da Rioxa, os profesores de comunicación non empregan Twitter, malia o seu potencial, nin para unha cousa (para o reforzar o ensino) nin para a outra (interactuar). Iso si, empregan a dita rede social para divulgar os resultados dos seus traballos e amosar os datos das investigacións alleas. Asemade, tiran partido de Twitter coa arela de facer visíbeis datos de consulta. E aí remata a cousa.
A investigación da que se se extraen estes datos, liderada polo experto en comunicación e sociedade dixital Francisco Segado, apoiouse nunha enquisa a 211 membros dos departamentos de comunicación de diferentes facultades de universidades de toda España. Entre outras cousas extraeuse dela que “existe unha correlación directa entre os labores de divulgación e a consecución de reputación”. O 56,5% dos enquisados que comparten decote os seus resultados de investigación, usan Twitter para obter visibilidade. Con todo, non adoitan pedir axuda sobre os temas que están a tratar e son “moi remisos” a citar as investigacións que atopan nesta rede (un 37,9%).
Para os autores do traballo, está claro que Twitter úsase e moito, pero sobre todo a través duns devezos de interese propio e cun cariz egoísta. “Quérese que se saiba o que facemos, obter referencias, pero somos máis remisos a axudar ou ofrecer asesoramento”, sinala Segado, que engade que a investigación reflicte que “poucos docentes de comunicación ven a rede social como unha ferramenta para compartir coñecemento, axudar ou manter o contacto cos alumnos”. Así, o 69,1% aseguran que nunca ou case nunca resolven dúbidas nesta plataforma e o 50% non comparte material pedagóxico cos membros.
O estudo, iso si, amosa varias diferenzas entre os facultativos máis novos e os máis veteranos. O 60% dos membros máis novos dos departamentos de comunicación (20-30 anos) perciben a rede como unha fonte para atopar recursos, mentres que o 42,2% de docentes veteranos (entre 41 e 50 anos) nunca usaron esta rede con este propósito. Boa parte dos primeiros confesaron ter citado artigos que viron en Twitter.

As familias móvense contra o 'recorte' de persoal nas escolas infantís da Xunta

As amortizacións e perda de profesionais nos centros da rede pública vai prexudicar o servizo e dificultar a conciliación, afirman. Anpas como a da escola de Vilagarcía impulsan unha recollidas de sinaturas.

A partir do mes de setembro na escola infantil 'A Galiña Azul' de Vilagarcía deixarán de contar con 2 prazas das que viñan dispoñendo desde a inauguración deste centro da rede pública da Xunta: unha educadora e unha PSX. A maiores, vaise suprimir unha praza de mestra que non se chegara a cubrir. ·Unha política de 'recortes' que non afecta exclusivamente ao noso centro, senón que atinxe a un total de 35 escolas da Rede xa en funcionamento e a 14 de nova apertura no curso 2015-2016”, afirman desde a ANPA 'O Año Pitaño', que impulsa unha recollida de apoios para pedir ao Consorcio Galego de Benestar que cese nesta política. Piden “a paralización das amortizacións de persoal na Rede Galega de Escolas Infantís A Galiña Azul e conservación da parella educativa como piar fundamental da Rede”.
Prexuizos
Sosteñen as familias que con estes recortes vai haber un deterioro do servizo que se lles presta ás crianzas, “xa que se van ter que limitar moitas das actividades que desenvolvían ata o momento ao non contar con persoal suficiente para levalas a cabo”. E non só iso. Tamén, afirman, “vai dificultar a conciliación das familias: ao ter só unha persoa de referencia, e se esta causa baixa por calquera motivo, as crianzas poden ter que pasar a un novo período de adaptación improvisado e sen planificación posible por parte das familias”.
Na súa petición, esta ANPA lembra que un dos eixos principais – e que aínda podemos ler na propia páxina web- do Consorcio Galego do Benestar é “a aposta pola calidade vertébrase arredor de dous elementos fundamentais: a redución da ratio de alumnos/as por educador/a e a formación continua. Para facer posible o primeiro, apóstase pola parella educativa”. Figura que desaparece despois das amortizacións plantexadas, afirman as familias.

Política Lingüística pide explicacións a Casas Novas pola humillación á nena por falar galego

O Secretario Xeral de Política Lingüística, Valentín García dixo que “de se confirmar” a humillación a unha nena por usar galego no centro hípico Casas Novas estaríamos perante un "feito inaceptábel”. A Xunta solicitou a versión da empresa mais considera que se trata de “conflitos moi puntuais”. 

A Xunta, segundo o Secretario Xeral de Política Lingüística, solicitou por correo a versión da empresa xestora do centro hípico Casas Novas sobre a denuncia da humillación a unha nena de 10 anos por usar galego no seu campamento de verán. Valentín García asegurou en declaracións a Sermos Galiza que, de se confirmar o ocorrido, é “un feito inaceptábel”. Porén, o responsábel de política lingüística asegura que “cada vez sucede menos”, sendo que se trata de “conflitos moi puntuais” o que, acrecenta, “non lle resta importancia”.
Para García este tipo de situacións, denunciada pola Mesa pola Normalización Lingüística, prodúcense en “ámbitos onde o galego estivo moi relegado” como é a hípica e que, aliás, non foron obxecto de campañas de normalización.
Agardamos a súa versión e, a partir de aí valoraremos que medidas adoptar”, apuntan. Mais para o presidente da Mesa “como mínimo” a Secretaría Xeral de Política Lingüística “debería adoptar algún tipo de sanción” contra o clube.
Así as cousas, para o responsábel de política lingüística o que evidencia o acontecido en Arteixo é “a necesidade imperiosa de actuarmos en certos ámbitos” pois “pódese facer moito mal á lingua desde un clube ou unha empresa”. Neste senso, defende o desenvolvemento de “programas de política transversal” que conleven un “traballo conxunto”.